Joanne Murray, z domu Rowling, urodziła się 31 lipca 1965 roku w Chipping Sodbury koło Bristolu. Lepiej jest znana pod pseudonimem J. K. Rowling. Naprawdę nie ma drugiego imienia - przed publikacją „Harry’ego Pottera i Kamienia Filozoficznego” jej wydawca, Bloomsbury, w obawie przed odstraszeniem potencjalnych czytelników damskim imieniem na okładce, zasugerował, aby podpisać książkę inicjałami, dodając drugie imię. Rowling wybrała imię swojej babci, Kathleen.
Rodzice Rowling byli londyńczykami, poznali się, gdy mieli po osiemnaście lat, w pociągu do Arbroath w Szkocji. Ojciec jechał, by wstąpić do marynarki (Rogal Navy), a matka do W.R.E.N.s (żeński odpowiednik). Jak opowiada Rowling:
„Moja mama powiedziała, że jej zimno, ojciec więc zaproponował miejsce pod swoim płaszczem i pobrali się niecały rok później, gdy mieli po 19 lat.”
Mama urodziła małą Joanne w wieku dwudziestu lat. Niecałe dwa lata później urodziła się jej siostra, Di. Kiedy Joanne miała 4 lata, przeprowadziła się do Winterbourne. Po pięciu latach czekała ją kolejna przeprowadzka, tym razem do Tutshill.
Kiedy Rowling miała 15 lat, dostała przykrą wiadomość – u jej mamy wykryto stwardnienie rozsiane (choroba centralnego układu nerwowego). Mimo, że większość chorych doświadcza okresów remisji, kiedy choroba nie postępuje, a czasem nawet poprawy, mama Rowling nie miała tyle szczęścia – od momentu postawienia diagnozy, jej stan powoli, ale stale się pogarszał. Był to straszny cios dla pisarki.
Kiedy w 1983 roku Rowling skończyła szkołę, rozpoczęła studiowanie filologii francuskiej, co okazało się błędem. Pod presją rodziców zaczęła studia języka nowożytnego. Po zakończeniu nauki na uniwersytecie pracowała w Londynie. Najdłużej zarabiała w Amnesty International (organizacja walcząca przeciwko pogwałceniu praw ludzkich na świecie).
I wtedy nastąpiło coś, co miało zmienić jej życie. Gdy wracała z Manchesteru do Londynu, w zatłoczonym pociągu, jak sama mówi, „nagle i po prostu” wpadł jej do głowy pomysł na Harry’ego Pottera. Po czterogodzinnej podróży miała gotową większą część fabuły i postaci.
Przeprowadzając się do Manchesteru zabrała już całkiem spory rękopis ze sobą. I wtedy, 30 grudnia 1990 roku, stało się coś, co zmieniło świat tak jej, jak i Harry’ego Pottera – w wieku 45 lat zmarła jej mama.
Dziewięć miesięcy później, chcąc uciec na jakiś czas, wyjechała do Portugalii, gdzie znalazła pracę jako nauczycielka angielskiego w instytucie językoznawczym. Jej książka zmieniła się przez ten czas – uczucia Harry’ego dotyczące śmierci rodziców stały się głębsze, prawdziwsze. W ciągu pierwszych tygodni pobytu w Portugalii napisała swój, jak twierdzi, ulubiony rozdział w „Kamieniu Filozoficznym”, „Zwierciadło Ain Eingarp”.
W czasie pobytu w Portugalii nastąpił inny ważny zwrot w jej życiu – wyszła za mąż. Mimo, że związek ten nie przetrwał, dał jej „najlepszą rzecz na świecie” – córkę Jessicę.
Rowling planowała, że wyjeżdżając z Portugalii będzie miała ukończoną powieść. Tak się jednak nie stało. Joanne razem z Jessicą wróciła do Edynburga, gdzie mieszkała jej siostra Di dokładnie na Boże Narodzenie 1994 roku.
Postanowiła dalej uczyć. Wiedziała, że praca w szkole na pełen etat z poprawianiem prac i przygotowywaniem lekcji, nie mówiąc o małej córce, nie pozostawi jej chwili wolnego czasu. Więc kiedy tylko Jessica zasypiała w swoim wózku, pędziła do najbliższej kawiarni i pisała. Powtarzała to prawie każdego wieczora.
W końcu książka była gotowa. Joanne wysłała trzy pierwsze rozdziały do agenta, który odesłał je prawie natychmiast. Na szczęście drugi agent, któremu wysłała maszynopis, poprosił o dosłanie reszty. Agentowi Christhoperowi Litlle szukanie wydawcy zajęło rok. Zarzucano książce, że fabuła i budowa zdań są zbyt skomplikowane.
Wtedy wydawnictwo Bloomsbury złożyło propozycję wydania książki. „Harry Potter i Kamień Filozoficzny” został wydany w czerwcu 1997 roku i osiągnął niemal natychmiastowy sukces. Pierwsze stypendium w wysokości 12 tysięcy dolarów pozwoliło Rowling skupić się wyłącznie na pisaniu. Po wydaniu książki J. K. Rowling otrzymała wiele nagród w tym Children’s Book of the Year(1998), The Bookseller Author of the Year(1998), Best Book of Young Adults(1998), Booklist Editor’s Choice(1998), American Booksellers Book Award(1999), Children Book Prize(1999), Smithsonian Notable Books of Children(1999) i inne.
Potteromania powoli zaczynała opanowywać świat. Już w 1998 roku wydana została kolejna książka z Harrym w roli głównej, „Harry Potter i Komnata Tajemnic”, a w rok po niej „Harry Potter i więzień Azkabanu”. Obydwa tytuły od razu trafiły na pierwsze miejsca list bestsellerów. Latem 2000 roku światło dzienne ujrzał „Harry Potter i Czara Ognia”, w 2003 „Harry Potter i Zakon Feniksa”, a w 2005 „Harry Potter i Książe Półkrwi” ze znacznie „doroślejszym” klimatem. Niedawno, bo w połowie 2007 roku (w Polsce 26 stycznia 2008) premierę miała ostatnia część Harry’ego, z podtytułem „I Insygnia Śmierci”. Nie było dla nikogo zaskoczeniem, że książka natychmiast stała się hitem.
Wydane zostały również książki „Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć” oraz „Quidditch przez wieki”, rozwijające świat Harry’ego Pottera, z których dochód został przeznaczony na cele charytatywne.
Po napisaniu siódmego tomu autorka napisała też książkę wydaną w siedmiu egzemplarzach pod tytułem „Basńie Barda Beedle’a”.
Rowling nie wyklucza, że w przyszłości napisze coś na kształt encyklopedii, w której zawarte zostaną biografie mniej ważnych postaci z cyklu o Potterze, opisy magicznych zwierząt etc.
Na pewnej konferencji prasowej Rowling powiedziała, że po napisaniu wyżej wspomnianej encyklopedii, być może zacznie pisać ósmą część za około 10 lat.
Tymczasem autorka chłopca z blizną jest w trakcie pisania dwóch niezwiązanych z Harrym Potterem książek, ale nie obiecuje, że którąkolwiek opublikuje. Jedna z powieści to książka dla dzieci, druga to powieść kryminalna dla dorosłych.
Rowling wyraziła też chęć opisania na nowo i we własny sposób historię mitologicznego, greckiego bohatera, Orfeusza.
Seria o Harrym Potterze przyniosła J. K. Rowling duże zyski, dzięki czemu stała się jedną z najbogatszych osób w kraju. Wielkość jej majątku w 2007 roku oszacowano na 545 milionów funtów (ok. 1 mld dolarów). Wśród wielu nagród, którymi pisarka została uhonorowana, jest także międzynarodowe odznaczenie – Order Uśmiechu – przyznane przez polskich młodych czytelników w 2004 roku.
Historia życia J. K. Rowling w moim odczuciu jest niewiele mniej fascynująca niż historia życia Harry’ego. Obydwie te historie dają nadzieję, nadzieję, że zawsze można zmienić swoje życie na lepsze, wygrać z przeciwnościami, choćby nie wiadomo jak było ciężko. I być może to właśnie jest fenomenem Harry’ego Pottera. I tym optymistycznym akcentem...