|
W poprzednim numerze zapowiedziałem tekst o Zakonie Jedi. [Taa jasne, z powodu braku tekstów wrzuciłem wszystkie Twoje arty do jednego numeru ;P - k_b] Dotrzymałem słowa i oto macie go przed sobą w tym odcinku Star Wars Zone.
Na początek chciałbym wyjaśnić, co to jest Zakon Jedi. Otóż, jest to organizacja, do której należą wszyscy Jedi (za wyjątkiem Mrocznych Jedi, ale to temat na później). Z kolei zaś, Jedi to swego rodzaju wojownicy obdarzeni zdolnością korzystania z Mocy i walczący mieczem świetlnym. Teraz wiecie, czemu ostatnio nie opisałem wam Mocy i Jedi, mimo, że to jedne z najważniejszych (albo i najważniejsze) rzeczy. Te sprawy pozostawiłem na ten tekst. Niemniej, wróćmy do tematu. Moc jest w Star Wars, czymś, co tkwi w każdej osobie i rzeczy, łączące wszelkie życie. Moc ma wpływ na wszystko. Ponadto ma też znaczenie podobne do tego, jakie w innych światach fantasy ma magia. Jedi potrafią ją w pewnym stopniu kontrolować, przekierowywać. Używają jej do wszelkich celów. Jedi opracowali różne techniki jej wykorzystania. Są to między innymi: - Pchnięcie Mocą – skoncentrowanie energii Mocy na danym celu, aby pchnąć go daleko w tył; - Przyciągnięcie Mocą – odwrotność techniki powyżej; - Chwyt Mocy – użycie Mocy do telekinetycznego duszenia przeciwnika (technika Ciemnej Strony Mocy; - Błyskawica Mocy – najsłynniejsza technika Ciemnej Strony, wystrzelenie potężnych błyskawic do celu; - Uzdrowienie – użycie Mocy w celu uleczenia ran fizycznych; - Tarcza Mocy – postawienie bariery ochronnej Mocy; - Perswazja Mocą – ta technika pozwala Jedi na kontrolowanie słabych umysłów, osłabianie ich woli; - Zryw Szybkości – różnie nazywana technika, dzięki której Jedi przyspiesza swe ruchy; - Zamrożenie/Ogłuszenie – ta technika pozwala na wprowadzenie przeciwnika w stan katatonii; - Wysysanie Życia – mroczna technika pozwalająca na wchłonięcie części energii życiowej wroga; Istnieje wiele odmian wymienionych technik Mocy, często będących wyższym stopniem zaawansowania innych. Ponadto istnieją specjalne techniki, mało jednak popularne. Warto nadmienić za to jedną: Bitewną Medytację. To technika, którą opanowało niewielu, będąca raczej pewnym darem. Pozwala na dezorientowanie wroga, wprowadzanie w jego szeregi zamętu, wpływającym pozytywnie na morale sojuszników. Tą technikę opanowały między innymi Nomi Sunrider, czy Bastilla Shan. Kolejna rzecz do opisania, to miecz świetlny (z ang. lightsaber). Jest to broń Jedi, a jednocześnie ich symbol. Miecz świetlny ma nieograniczony potencjał, choć opanowanie korzystania z niego jest trudne. Jak wiecie, miecz świetlny generuje ostry laser (zresztą każdy laser jest ostry). To broń zabójcza, jeden celny cios nie pozostawia trafionemu żadnych szans. Jasne, można to samo powiedzieć o np. pile łańcuchowej. Ale miecz świetlny, jako broń składająca się tylko z rękojeści i lasera, jest wyjątkowo lekki. Pozwala to na o wiele szybsze ruchy. Poza tym, piłę łańcuchową laser przetnie, a co jest zdolne do przecięcia lasera? Pozostawmy to i skupmy się na samym mieczu. Na początek opiszę wam ich budowę. Oczywiście mowa o rękojeści (laser przecież nie ma żadnej „konstrukcji”, a przedmiot go generujący). Sam kształt i materiał rękojeści są różne w zależności od użytych komponentów i „autora” miecza. Wewnątrz znajduje się specjalny kryształ, który tworzy klingę miecza i decyduje o jej kolorze (spotykane to: niebieski, żółty, zielony, czerwony, a czasem fioletowy, srebrny, i pomarańczowy). Większość mieczy ma też miejsce na dwa dodatkowe kryształy, które znacznie modyfikują ostrze, decydując o jego grubości, ostrości, itp. Te jednak są rzadko spotykane, choć większość Mistrzów Jedi takowe posiada. Następne części są już bardziej techniczne, a są to: emiter, soczewka i bateria. Emiter jest potocznie nazywany „systemem wylotowym”. Istnieje wiele kategorii emiterów, które mają różny wpływ na szerokość i długość ostrza. Soczewka zaś ostatecznie skupia i przepuszcza laser, przed ostateczną jego transmisją. Soczewki mają duży wpływ na siłę ostrza. Baterii zaś nie muszę chyba nikomu wyjaśniać? Wspomnę zaś, że na początku istnienia mieczy świetlnych, bateria znajdowała się przy pasie i była podłączona kablem do broni. Każdy wyobraża sobie nieporęczność takiego rozwiązania. Oczywiście szybko się to zmieniło. Istnieją też regulatory mocy, które zmieniają siłę promienia. Zwykle jest nastawiona na maksimum, z oczywistych względów odwrotnie jest przy treningach. Każdy miecz świetlny jest inny. Liczba komponentów, oraz duża ich liczba w każdej z kategorii, sprawia, że każdy miecz jest tak wyjątkowy, jak jego użytkownik. W dodatku istnieją różne rodzaje mieczy świetlnych: - zwykły miecz świetlny o jednym ostrzu dużej siły; - podwójny miecz świetlny, jak mówi nazwa, posiada dwa ostrza, oraz trzy razy dłuższą rękojeść; - specjalne miecze, posiadające oryginalny kształt rękojeści, kryształ, itp. Wielu Jedi tak modyfikuje swoje miecze, żeby lepiej odpowiadały ich stylowi walki. Ponadto w zależności od przynależności do danej kasty (a więc od ścieżki treningu) Jedi przykłada inną wagę do rozwoju umiejętności walki mieczem. Przyjmując nazewnictwo z Kotora wygląda to tak: - Gwardzista Jedi – skupia się na walce mieczem świetlnym, słabiej radzi sobie z używaniem Mocy, kolor miecza świetlnego mają zwykle niebieski, czasami fioletowy; - Strażnik Jedi – stara się wyważyć umiejętności walki mieczem świetlnym i Mocą, oraz szkoli się w różnych zdolnościach „pobocznych” (np. włamywanie się do komputerów). Miecz świetlny ma najczęściej kolor żółty; - Konsul/Negocjator Jedi – on zaś skupia się na korzystaniu z mocy i umiejętnościach negocjacji, mniejszą wagę przykłada do treningu szermierczego. Konsulowie korzystają przeważnie z zielonych mieczy świetlnych. Jedi, niezależnie od obranej ścieżki, poświęcają i tak dość dużo czasu na nauce walki mieczem świetlnym. Jedi opracowali też pewne formy walki mieczem świetlnym, które różnią się bardzo specyfikacją ruchów tą bronią (a więc siła ciosu, jego szybkością i precyzją). Istnieje siedem Form, które nie są technikami, a kategorią technik. Forma charakteryzuje się określoną cechą, wyjątkową dla danej formy (Forma III jest skrajnie defensywna, VI wyważona itp.) Do pojedynczej formy przynależy zwykle tylko jedna technika, dlatego zwykle nazywa się je formami. To nazewnictwo jest bardzo niejasne i skomplikowane, dlatego nie warto zawracać sobie tym głowy. - Forma I/Shii-Cho - To najprostsza ze wszystkich technik, z tego względu Jedi uczą się najpierw tej. Shii-Cho jest świetne w walce z kilkoma wrogami naraz; najbardziej znanymi użytkownikami byli Cin Drallig i Kit Fisto. - Forma II/Makashi – jest to forma przystosowana do walki w zwarciu, słaba jednak w walce na odległość. Forma II była bardzo popularna za czasów częstych walk z Mrocznymi Jedi, jednak gdy ich liczba spadła do garstki, zaś przeciwnicy Jedi korzystali niemal zawsze z blasterów, forma ta była niezbyt użyteczna; do treningu w walce na miecze wciąż przykładano jednak dużą wagę. - Forma III/Soresu – najbardziej defensywna ze wszystkich form; jej użytkownik skupia się na blokowaniu ciosów i atakuje w sytuacji, gdy wróg odsłoni się na cios. Ta technika jest perfekcyjna w walce z wieloma przeciwnikami, oraz w odbijaniu pocisków blastera. Obi- Wan Kenobi ćwiczył Soresu po śmierci mistrza, uważając, że forma IV zbyt odsłania na ciosy. Obi-Wan został też najlepszym jej użytkownikiem. - Forma IV – forma czwarta skupia się na ofensywie, wykorzystaniu Mocy w celu wykonania niemożliwych normalnie akrobacji, w celu osiągnięcia perfekcyjnej ofensywy, niepozwalającej wręcz przeciwnikowi na kontratak. Formą IV jest Ataru, technika wykorzystywana przez m.in. Qui-Gona i Yodę. Ataru, choć bardzo potężne, odsłania na ciosy. Ciągłe ataki, akrobacje, znacznie osłabiają defensywę. Nie można też skutecznie używać Ataru w małych pomieszczeniach, gdyż nie pozwala to na stosowanie akrobacji, podstawowej siły Ataru. - Forma V/Djem So – forma opierająca się na wykorzystaniu dużej siły fizycznej, często wspomaganej Mocą. Forma V jest połączeniem III i IV. Djem So skupia się na ofensywie, zaś podstawą defensywy z użyciem tej techniki jest atak tak szybki, aby wróg nie mógł kontratakować. Djem So jest rozwinięciem formy Shien, która jednak jest bardzo słaba w pojedynkach, w przeciwieństwie do Djem So. Forma V świetnie sprawdza się też w odbijaniu pocisków blastera. Jej mistrzami byli Plo Koon i Darth Vader. - Forma VI/Niman – bardzo wyważona technika, która była mało popularna, ze względu na to, że nie dawała żadnej określonej przewagi, a była wyjątkowo słaba w intensywnej walce. Świadczy o tym fakt, że wszyscy użytkownicy Niman zginęli w Bitwie o Geonosis. - Forma VII - Forma Siódma jest bezsprzecznie najbardziej skomplikowaną i prawdopodobnie najsilniejszą. Wymaga niezwykłych umiejętności i koncentracji ze strony użytkownika. Ataki z jej wykorzystaniem są bardzo szybkie, silne i precyzyjne. Formą VII jest Juyo, jednak Mace Windu opracował jej własną, jeszcze silniejszą odmianę: Vaapad. Pozwalała ona na jeszcze bardziej efektywne wykorzystanie emocji. W przeciwieństwie do Juyo, Vaapad nie odsłania na atak Mocą, wręcz przeciwnie, wspomaga obronę użytkownika przed nią. To samo tyczy się konwencjonalnych ataków. Vaapad pozwalał na wykorzystywanie różnych emocji, w celu osiągnięcia koncentracji. Tylko Mace Windu opanował tą technikę do perfekcji. Jego uczniowie, Sora Bulq i Depa Billaba, choć ją dobrze opanowały, upadły ku Ciemnej Stronie, pozwalając wykorzystywanym emocjom, na zawładnięcie sobą. Na koniec nadmienię, że istnieją też „formy medytacyjne”, które mają wpływ na specyfikę ataku Mocą. Różnią się siłą takich ataków, ich czasem trwania, przyśpieszają regenerację tych umiejętności. Nie istnieją ich ściślejsze „definicje”, jednak zwykle rozróżnia się cztery, pięć Form (wspomagają: siłę Mocy, jej regenerację, wytrzymałość na nią, czas działania jej skutków, osłabia odporność wroga na nią). Następny aspekt, to siedziby Jedi. Z początku Jedi posiadali kilka bibliotek, ośrodków treningowych itp., jednak najważniejszą była Świątynia Jedi na Courscant. Starożytni Jedi otrzymali ją w podzięce za okazywaną wtedy Republice pomoc. Świątynia została z czasem rozbudowana przez Zakon, stając się biblioteką, ośrodkiem treningowym i siedzibą w jednym. Niegdyś Jedi posiadali „Wielką Bibliotekę” na planecie Ossus, została jednak zniszczona; istniał też ośrodek treningowy na Dantooine. Kolejną rzeczą, są rangi Jedi. Są nimi: - Adept – najniższa ranga, nieoznaczająca w Zakonie kogokolwiek. Adept nie posiada swego miecza świetlnego, niemalże nie potrafi korzystać z Mocy. - Padawan – padawanem zostaje adept, który przeszedł trzy próby. Pierwszą z nich jest zrozumienie Kodeksu Jedi, drugim zbudowanie miecza świetlnego, trzecią różnego rodzaju konfrontacja z Ciemną Stroną. Padawan uczy się walki mieczem świetlnym, korzystania z Mocy itp. Do pozostałych zdolności zalicza się też dyplomację, spostrzegawczość (i percepcję ogółem). Padawan często wyrusza wraz z Mistrzem na różne misje i po wielu wyzwaniach zostaje Rycerzem Jedi; - Rycerz Jedi – rycerzem zostaje Padawan, który w pewien sposób wykazał się swymi umiejętnościami, udowodnił swe zdolności w sposób wyjątkowy. Rycerzem Jedi nie zostawało się w skutek wykonania jakiegoś zadania, często było to spowodowane wydarzeniem przełomowym, zwykle nawet przypadkowym, wyjątkowym w życiu Padawana (np. taką próbą była dla Obi-Wana walka z Darth Maulem). Rycerz Jedi mógł sam wyruszać na misje, samodzielnie korzystać z zasobów wiedzy Jedi. - Mistrz Jedi – Mistrz Jedi zaś jest najwyższą rangą w Zakonie. Tytuł ten jest przyznawany wyjątkowo potężnym, mądrym, doświadczonym Rycerzom przez Radę Jedi. Nie jest on przyznawany za wykonanie zadania, czy też (co z kolei jest warunkiem zostania Rycerzem) wyjątkowe osiągnięcie. Po prostu przychodzi z czasem. Dwunastu najpotężniejszych Mistrzów Jedi tworzy Radę Jedi. Rada Jedi posiada decydujący głos w całym Zakonie. Rada zarządza wszelkimi wewnętrznymi sprawami Zakonu. Członkiem Rady Jedi zostaje najbliższy tej funkcji z Mistrzów Jedi, gdy jeden z dwunastki Rady odejdzie z niej lub Zakonu, zginie, ewentualnie zostanie z Rady wykluczony. Ponadto istnieją jeszcze inne tytuły: Oznaczają niekoniecznie rangę, a członka pewnej kasty. Takowe tytuły to: - Zbrojmistrz Jedi – Jedi, który do perfekcji opanował walkę mieczem świetlnym. Potrafi korzystać ze wszystkich form, oraz osiągnął w jednej mistrzostwo. Walczy szybko, precyzyjnie i silnie. - Snajper Jedi – tak nazywano Jedi spełniających funkcję ochroniarzy Świątyni Jedi. Historia Star Wars, wraz z Zakonem Jedi, została do pewnego fragmentu opowiedziana, dlatego nie będę wracał do tego tematu. Opowiem zaś o tym, jak zmieniał się z czasem Zakon. Zakon istniał w czterech formach: - powstanie Zakonu było nieznane, niemniej wtedy Jedi szkolili się w technikach Ciemnej Strony, nie posiadali mieczy świetlnych i zakładali rodziny; z czasem, gdy Jedi zaczęli przechodzić na Ciemną Stronę, przestano ich szkolić w technikach Ciemnej Strony, a potem opracowano miecze świetlne, które stały się standardową bronią Jedi. Wprowadzono też podział na kasty; - po jakimś czasie Zakon przeszedł duże zmiany, Jedi nie mogli zakładać rodzin, szkolenie było surowsze; - po Wojnie Domowej Jedi, która znacznie osłabiła Zakon, Sithowie rozpoczęli atakowanie Jedi z cienia i ich mordowanie przy użyciu technik Sith. Ostatecznie Mroczni Jedi zniszczyli ostatnich Mistrzów Jedi i tak zniszczyli Zakon. Jednak uczniowie Wygnańca Jedi (the Exile) odbudowali Zakon, w nieco innej formie, choć nie było większych różnic (o tych wydarzeniach dowiecie się z gier Kotor i Kotor 2); - po ponownej zagładzie Jedi, spowodowanej przez Dartha Sidiousa, Zakon został odbudowany przez Luke’a Skywalkera, w zupełnie innej formie, za przykład można podać to, że Jedi ponownie mogli zakładać rodziny (Luke uznał, że ograniczanie „swobody uczuć” Jedi miało duży wpływ na upadek niektórych (jak w przypadku jego ojca). Ponadto siedziba Zakonu z Courscant przeniosła się na Yavin 4. Teraz w skrócie przedstawię wam przebieg szkolenia Jedi. Na poziomie Adepta uczy się spokoju i opanowania, oraz innych cech Jedi. Poznaje techniki kierowania Mocą (tak się na to fachowo mówi miast używania Mocy, ale ta druga forma bardziej się przyjęła). Uczą się też opierać Ciemnej Stronie. Padawani zaś rozwijają swe umiejętności bojowe i korzystania z Mocy. Rycerz Jedi doskonali się w już opanowanych umiejętnościach, zaś Mistrz to Mistrz:-). A na zakończenie przedstawię wam coś, o czym jeszcze nie mówiłem. O Sithach i Mrocznych Jedi. Sithowie byli niegdyś rasą wrażliwą na Moc. Z czasem nazwano tak pewną społeczność, otwarcie wrogą Jedi i Republice. Mroczni Jedi zaś walczą tak jak Jedi, jednak przeciwko ich sprawie. Wyróżniają się natomiast używaniem technik Ciemnej Strony i dzierżeniem (zwykle) czerwonych mieczy świetlnych. Jedi, którzy przeszli na Ciemną Stronę (nazywa się ich upadłymi Jedi) spotkali niegdyś w swej ucieczce przed Zakonem Sithów (mowa o rasie starożytnej). Sithowie przekazali Mrocznym Jedi swą wiedzę. Mroczni Jedi wyznają zasady dokładnie sprzeczne ideom Jedi. Z czasem, po wielu zaciekłych konfliktach, w trakcie których Zakon został na pewien czas zniszczony, Sithowie zostali pokonani. Stało się to za sprawą ich głównej słabości, ciągłej walki o władzę, która wyniszczała ich od wewnątrz. Sithowie zostali tak osłabieni, że Zakon Jedi zaatakował z zaskoczenia, gdy Sithowie walczyli między sobą. Można powiedzieć, że zniszczyli niedobitki po wojnie domowej. Przewidując ten koniec Sithów, jeden z Mrocznych Jedi, Darth Bane, uciekł na Dxun, gdzie odnalazł holokrony Exara Kuna. Będąc ostatnim z Sithów, ukrywał się. Znalazł ucznia, jak i wymyślił zasadę, która miała pozwolić Sithom przetrwać. Ten, którego nauczał, miał się stać Mistrzem w chwili jego śmierci. Miał znaleźć swojego ucznia i przekazać mu całą swoją wiedzę. I tak bez końca. Nazwał to „Zasadą Dwóch” Ponadto Sithowie mają trochę inne rangi. Tak jak u Jedi są to adept, Padawan itp. Jednak dla odróżnienia są to: Mroczny Padawan Jedi, Mroczny Rycerz Jedi. Największa różnica to taka, że odpowiednikiem Mistrza Jedi jest tu Lord Sith (niegdyś oznaczało to też kastę skupiających się na korzystaniu z Mocy Mrocznych Jedi, a potem zaczęto tak potocznie mówić na Mrocznych Lordów, o których napisałem poniżej). Mroczni Lordowie zaś to Władcy Sith, tytuł ten zdobywało się zabijając poprzedniego Mrocznego Lorda. A na zakończenie: [Powtarzasz się ;) - k_b] Kodeksy Jedi i Sith. Kodeks Zakonu Jedi Nie ma emocji - jest spokój. Nie ma ignorancji - jest wiedza. Nie ma pasji - jest pogoda ducha. Nie ma chaosu - jest harmonia. Kodeks Sithów Nie ma śmierci - jest Moc. Spokój jest kłamstwem, prawdą tylko pasja. Pasja rodzi siłę. Siła rodzi potęgę. Potęga rodzi zwycięstwo. Zwycięstwo wyzwala mnie z okowów. Moc mnie oswobodzi. Tak więc, omówiliśmy wszystko więc pozostało mi zaprosić was do następnego tekstu!
|