:: Połoń - błyska prawdą o sobie

gdzieś hen w Połoni wśród halizn bezdrzewnych 
gdzie Orzyc w grudę a gruda bagnista, 
sto razy pierwej się dobrze upewnij 
nim stopę stawisz w ten grunt i obyś tam 
nie został czasem lub na czas mniej znany 
doszedł w czekaniu do żywota granic 

bo hen w Połoni rzadko jak te drzewa 
kto idzie, stoi lub przemyka między 
jednako słońce i księżyc ogrzewa 
wędrowca, który zaszedł tutaj więc by 
nie został z ciebie lub po tobie co tam 
szczęk oczodołów, gdyś wszedł się nie motaj, 

a Połoń pięknem i przestrzeni wdziękiem 
osadzi wzrok twój jak tę perłę z morza 
bo płonne wokół ziemie i wiatr stękiem 
nie dorównają, a wieź weź się pożal 
bo takaż prawda jaką błyska Połoń. 

------------------------------------------------- 
od autora: 
Połoń – (pow. przasnyski) wieś królewska położona 
na granicy szerokiej bagnistej doliny Orzyca i piasków 
sandrowych. Płony, płonny znaczyło jałowy, ale także 
leśny (nie domowy), pusty (nie zarośnięty). Nazwa 
wsi może pochodzić zarówno od jałowych, 
nieurodzajnych piasków jak i leśnych halizn, 
pozbawionych drzewostanu.

- Messalin Nagietka


Kontakt periodyk-poetycki@epf.pl - Strona On-Line (www.periodyk.prv.pl)
Layout & GFX: Urimourn - urimourn@vp.pl