|
:: Połoń - błyska prawdą o sobie
gdzieś hen w Połoni wśród halizn bezdrzewnych
gdzie Orzyc w grudę a gruda bagnista,
sto razy pierwej się dobrze upewnij
nim stopę stawisz w ten grunt i obyś tam
nie został czasem lub na czas mniej znany
doszedł w czekaniu do żywota granic
bo hen w Połoni rzadko jak te drzewa
kto idzie, stoi lub przemyka między
jednako słońce i księżyc ogrzewa
wędrowca, który zaszedł tutaj więc by
nie został z ciebie lub po tobie co tam
szczęk oczodołów, gdyś wszedł się nie motaj,
a Połoń pięknem i przestrzeni wdziękiem
osadzi wzrok twój jak tę perłę z morza
bo płonne wokół ziemie i wiatr stękiem
nie dorównają, a wieź weź się pożal
bo takaż prawda jaką błyska Połoń.
-------------------------------------------------
od autora:
Połoń – (pow. przasnyski) wieś królewska położona
na granicy szerokiej bagnistej doliny Orzyca i piasków
sandrowych. Płony, płonny znaczyło jałowy, ale także
leśny (nie domowy), pusty (nie zarośnięty). Nazwa
wsi może pochodzić zarówno od jałowych,
nieurodzajnych piasków jak i leśnych halizn,
pozbawionych drzewostanu.
- Messalin Nagietka
|