|
:: Płośnica - z ognia wydostała sierść sasina
z zajęczej wargi złapanego gusła
wróżyli chłopi, co im z lasu przyjdzie
wynieść, a nadto miażdżąc kości prusna
rzucali w ogień aby nie dać krzywdzie,
co z pola zbiorą i tak co wiosny
tarli płośnicą pola, rowy, chwosty,
a dziś, choć gleba jak dawniej płonieje,
nikt nie pamięta, oprócz chmur i słonka,
że na pozimiu z pól i lasów breje
nuż by współczesność mogła gdzie się błąkać
i za sasinym zwyczajem przedwiośnia
poznała wiatrem plecione zarośla,
tam szarak czeka by go kto wypłoszył
jak dawniej z gaju ptactwo uskrzydlało
zielone świątki z pni narosłych koszy,
że człek w Drzewicy widział żywe ciało,
tak ziemia wodzi czaru tęskne lice,
rzuć w ogień myśli i zbieraj płośnicę
-------------------------------------------------
Płośnica - wieś w pow. działdowskim
prusna - (język pruski) pysk,
płośnica - (język pruski) płonna ziemia;
- Messalin Nagietka
|