|

Stadiony
Olympiastadion - Berlin
Stadion Olimpijski w Berlinie powstał 23 maja 1909 roku. Zaprojektowany przez Otto Marcha obiekt mógł pomieścić 40 tysięcy widzów. W początkach XX stulecia służył głównie jako tor wyścigów konnych.
W 1912 Berlin wygrał rywalizację o Igrzyska Olimpijskie w 1916 roku, a "Stadion Narodowy", jak go wówczas nazywano, miał być ich główną areną. Niestety, I Wojna Światowa pokrzyżowała miastu olimpijskie plany. W czasie działań wojskowych, między 1915 a 1916 rokiem, Olympiastadion pełnił rolę szpitala wojskowego.
Pod koniec lat 20. Berlin ponownie rozpoczął starania o organizację olimpiady. Postanowiono po raz kolejny zmodernizować "Sportforum"(taką nazwę stadion otrzymał w 1925 roku) i rozbudować go tak, by pomieścił 65 tysięcy ludzi. Tym razem na drodze do realizacji tych planów stanął "czarny piątek" 19. października 1929 roku i Wielki Kryzys.
|
|
| źródło: AFP | |
Dopiero trzecia próba zorganizowania igrzysk w Berlinie powiodła się. MKOl przyznał miastu prawo organizacji tej imprezy w 1936 roku. Plany przebudowy Stadionu Narodowego, a w zasadzie jego wyburzenia i zastąpienia zupełnie nowym obiektem, zostały w 1933 roku zaakceptowane przez kanclerza Rzeszy, Adolfa Hitlera. Zgodnie z nakazem rządzącej NSDAP firmy budowlane przy jego konstrukcji mogły zatrudniać tylko "nie należących do związków zawodowych obywateli niemieckich o aryjskim pochodzeniu".
Kosztem ponad 25 milionów marek powstał obiekt o imponujących jak na owe czasy rozmiarach. Jego trybuny mogły pomieścić 100.000 widzów! Nowy stadion zgodnie z życzeniem nazistów nazwano "Reichssportfeld". Od pierwszego do szesnastego sierpnia 1936 roku berlińska arena gościła uczestników XI Igrzysk Olimpijskich. To właśnie tutaj narodziła się legenda Jamesa Clevelanda "Jesse'ego" Owensa. Czarnoskóry Amerykanin na złość nazistowskim notablom z Hitlerem na czele zdobył złote medale na 100 i 200 metrów, w sztafecie 4x100 metrów i w skoku w dal.
W czasie II wojny światowej obiekt stanowił punkt orientacyjny dla alianckich samolotów (dlatego uniknął zbombardowania), a w jego podziemnych bunkrach swoją siedzibę miała największa nazistowska rozgłośnia radiowa "Großdeutscher Rundfunk". Największa bitwa rozegrała się tam w ostatnich dniach wojny, gdy szturm na stadion przypuściła Armia Czerwona.
Już po wojnie "Reichssportfeld" dostał się do brytyjskiej strefy okupacyjnej. Anglicy zorganizowali tutaj w 1946 roku "Puchar Ośmiu Narodów". W niemieckie ręce powrócił 12. czerwca 1949, a dokładnie rok później berliński senat postanowił zmienić nazwę obiektu na "Olympiastadion". 24. sierpnia roku 1963 pierwszy mecz na berlińskim gigancie rozegrała miejscowa Hertha, remisując 1:1 z Norymbergą. Trzy lata później obiekt wzbogacił się o cztery 88-metrowe wieże oświetleniowe o mocy 4.000 Luxów. Przed Mistrzostwami Świata 1974 roku stadion częściowo zadaszono. W trakcie mistrzostw rozegrano tutaj trzy mecze grupy A (NRD - Chile, RFN - Chile i Australia - Chile).
W 2000 roku rozpoczęła się ostatnia jak dotąd modernizacja obiektu. Trwała 4 lata i pochłonęła 242 miliony Euro. Przebudowany obiekt zainaugurował swoją działalność 8. września 2004 roku meczem Niemcy - Brazylia (1:1). Od tego czasu na co dzień swoje mecze rozgrywa tutaj Hertha Berlin. Na chwilę obecną może pomieścić ponad 74 tysiące widzów.
Nazwa: Olympiastadion
Pojemność: 74 200
Mecze na MŚ: Brazylia - Chorwacja (13.06), Szwecja - Paragwaj (15.06), Ekwador - Niemcy (20.06), Ukraina - Tunezja (23.06), ćwierćfinał (30.06), finał (9.07)
Westfalenstadion - Dortmund
Plany wybudowania nowego stadionu w Dortmundzie powstały w latach 60. Miejscowa Borussia stawała się wówczas coraz bardziej popularna, a po jej triumfie w Pucharze Zdobywców Pucharów w 1966 roku było już jasne, że powinna grać na lepszym i większym obiekcie niż niewielki Rote Erde. Jednak miasto nie było w stanie sfinansować budowy, a instytucje państwowe nie przejawiały chęci do pomocy.
Sytuacja zmieniła się dopiero w roku 1971. Z planów goszczenia uczestników Mistrzostw Świata 1974 wycofała się Kolonia, a do jej zastąpienia wybrano właśnie Dortmund. Za niemal 33 miliony marek wybudowano stadion na 54 tysiące widzów. Z tej sumy tylko 800 tysięcy pochodziło od miasta. Pozostałą część pokryto z funduszu organizacyjnego Mistrzostw Świata. W czasie prac budowlanych znaleziono 34 bomby z czasów II Wojny Światowej, a dodatkowym utrudnieniem dla robotników i architektów były nieczynne szyby węglowe z XVIII i XIX wieku.
2 kwietnia 1974 r. Borussia Dortmund, która grała wówczas zaledwie w drugiej lidze, oficjalnie przeniosła się na nowy obiekt, któremu nadano nazwę "Westfalenstadion". Dwa tygodnie później po raz pierwszy gościła na nim reprezentacja Niemiec. W czasie meczu z Węgrami 54 tysiące fanów pokazało światu co znaczy "dortmundzki ryk". Podczas Mistrzostw Świata 1974 roku rozegrano na nim trzy mecze pierwszej i jeden mecz drugiej fazy grupowej.
W 1992 roku regulacje UEFA wymusiły na Westfalenstadionie zmniejszenie pojemności do 42,800 miejsc. Jednak już trzy lata później po zdobyciu przez Borussię mistrzostwa Niemiec ponownie rozbudowano go do 54 tysięcy. Wywalczenie przez drużynę Ottmara Hitzfelda Pucharu Mistrzów w 1997 roku jeszcze bardziej zwiększyło popularność dortmundczyków i konieczna była kolejna przebudowa. Po niej obiekt mógł już pomieścić aż 68,800 widzów.
Kiedy Niemcy wygrały rywalizację o Mistrzostwa Świata 2006 nie ulegało wątpliwości, że "opera niemieckiego futbolu" będzie jedną z najważniejszych aren turnieju. Gdy jednak okazało się, że nie spełnia wymagań FIFY, niezbędnych do goszczenia półfinału (a jeden z nich zaplanowano właśnie tam) powiększono go po raz ostatni - liczbę miejsc siedzących zwiększono z 52 do 67 tysięcy. Tylu właśnie widzów będzie mógł przyjąć Westfalenstadion w czasie niemieckiego mundialu.
|
|
| źródło: AFP | |
Podczas meczów ligowych stadion może pomieścić nawet 82,932 kibiców. W sezonie 2003/2004 mógł poszczycić się najwyższą średnią widzów w Europie. Na każdy mecz przychodziło ich blisko 79 tysięcy.
Obiekt, który początkowo należał do miasta, a potem do Borussi Dortmund, został przez nią sprzedany z powodu kłopotów finansowych w 2002 roku. Aby zmniejszyć długi Borussia sprzedała prawa do nazwy stadionu, który dziś oficjalnie nazywa się "Signal Iduna Park", a do swojej historycznej nazwy wróci tylko na czas Mistrzostw Świata.
Na Westfalenstadion w czasie meczu wytwarza się niespotykany klimat, co jest w dużej mierze zasługą jego specyficznej konstrukcji. "Jak ludzie krzykną - mówi Smolarek - to na boisku drży powietrze. Wysunięty nad każdą trybuną dach powoduje, że głos nie ma gdzie uciec". Dieter Kürten, dziennikarz stacji telewizyjne ZDF, w swojej książce "Wszystko o Mistrzostwach Świata" napisał "wrzawa kibiców niesie się w dół w kierunku płyty boiska. Widzowie mają maksymalny możliwy kontakt z grającymi zawodnikami. Specyficzny rodzaj zadaszenia stadionu zapewnia iście >>angielską<< akustykę i atmosferę, jakiej życzyliby sobie wszyscy kibice i piłkarze".
Nazwa: Signal Iduna Park (Westfalenstadion)
Pojemność: 67 000
Mecze na MŚ: Trynidad i Tobago - Szwecja (10.06), Niemcy - Polska (14.06), Togo - Szwajcaria (19.06), Japonia - Brazylia (22.06), 1/8 Finału (27.06), Półfinał (4.07)
WaldStadion - Frankfurt
Stadion Leśny (WaldStadion) we Frankfurcie został oddany do użytku 21 maja 1925 roku, a już 7 lipca rozegrano tam pierwszy mecz Mistrzostw Niemiec - mieszczący 25 tysięcy widzów obiekt wypełnił się po brzegi podczas meczu, w którym FSV Frankfurt przegrał 0:1 z 1.FC Nuernberg.
Jeszcze przed wojną WaldStadionowi zdarzyło się gościć wielkiego boksera Maxa Schmellinga (w 1927 roku walczył tutaj z Dänenem Larsen), a także reprezentacje Niemiec. Piłkarską - przy okazji meczów ze Szwajcarią (1928) i z Włochami(1930), oraz lekkoatletyczną (mecz ze Szwajcarią). Gdy do władzy doszli naziści, przejęli kontrolę nad stadionem. W lipcu 1933 roku paradowały tu oddziały SS pod okiem Heinricha Himmlera, a trzy miesiące później Joseph Goebbels przemawiał na Waldstadionie do 150.000 członków NSDAP. W 1935 obiekt otrzymał od III Rzeszy nową nazwę - "Sportfeld". Dwa lata później zwiększono pojemność stadionu do 55 tysięcy, a w 1939 roku Rudolf Harbig czasem 46 sekund pobił tam rekord świata w biegu na 400 metrów .
Po II Wojnie Światowej obiekt zajęli amerykańscy żołnierze, którzy nadali mu nazwę "Victory Stadium". Szybko jednak wynieśli się z Frankfurtu i już w 1946 roku rozegrano tam Lekkoatletyczne Mistrzostwa Niemiec. 28 września 1947 roku na Waldstadionie powrócił na ring Max Schmelling, nokautując Wernera Vollmera w obecności.
|
|
| śródło: AFP | |
40 tysięcy widzów. Wydarzenia które miały miejsce przy okazji meczu pomiędzy Eintrachtem Frankfurt a 1.FC Kaiserslautern z maja 1953 roku, kiedy to do chętnych do obejrzenia spotkania było o 15 tysięcy więcej niż miejsc na stadionie, skłoniły władze miasta do kolejnej jego modernizacji. Przebudowę ukończono 14 maja 1955 roku, a w kilka miesięcy później Stadion Leśny ponownie stał się areną Lekkoatletycznych Mistrzostw Niemiec i meczu piłkarskich reprezentacji RFN i Szwajcarii. Rekord frekwencji na Waldstadionie został ustanowiony 23 maja 1959 roku - spotkanie Eintrachtu Frankfurt z FK Pirmasens obejrzało 81 tysięcy widzów.
Przełom lat 50. i 60. był najlepszym okresem w historii Eintrachtu. Stadion Leśny w ramach rozgrywek Pucharu Mistrzów gościł wtedy zespoły Young Boys Berno, Wiener S.C. i Glasgow Rangers. W 1966 roku zawitał tutaj sam Muhammad Ali, który pokonał pretendującego do tytułu mistrza świata Karla Mildenbergera. Dwa lata później Frankfurt został jednym z miast, które wybrano do organizacji Mistrzostw Świata 1974 roku. Aby dobrze przygotować stadion do tego wielkiego piłkarskiego święta, postanowiono raz jeszcze zmodernizować obiekt. Prace trwały od maja 1972 do lutego 1974 roku. Na drużyny, które za kilka miesięcy miały walczyć w Niemczech o Puchar Świata, czekał już obiekt mogący pomieścić 60 tysięcy osób, z czego połowę na miejscach siedzących, a 2/3 pod dachem. Już 13 lutego zawitały tutaj reprezentacje Jugosławii i Hiszpanii, które rozegrały mecz eliminacyjny do Mistrzostw Świata. Dwa tygodnie później RFN pokonały we Frankfurcie Szkocję 2:1 po golach Breitnera i Grabowskiego.
Swój mundialowy debiut WaldStadion zanotował podczas meczu Brazylia - Jugosławia (0:0), 13 czerwca. W czasie tego turnieju rozegrano tutaj także pięć meczów grupowych, oraz jedno z najsłynniejszych spotkań w historii polskiego futbolu - "Wasserschlacht von Frankfurt", który my nazywamy po prostu "meczem na wodzie". 3 lipca 1974 roku miał tutaj odbyć się półfinał pomiędzy RFN a Polską. Tuż przed meczem nad miastem przeszło jednak oberwanie chmury, wskutek czego boisko nie nadawało się do gry. Mimo to sędzia z Austrii Erich Linemayr nakazał rozpocząć mecz, w którym biało-czerwoni przegrali z gospodarzami imprezy 0:1 po bramce Gerda Müllera.
21 maja 1980 roku Eintracht Frankfurt odniósł swój największy sukces w europejskich pucharach. To właśnie na WaldStadionie pokonał 1:0 Borussię Mönchengladbach i zapewnił sobie zwycięstwo w tamtej edycji Pucharu UEFA. Bardzo dobrym okresem dla frankfurckiego obiektu były lata 80. W 1982 i 1984 roku rozgrywano tutaj mecze finałowe Pucharu Niemiec, w 1986 spotkanie reprezentacji RFN i Brazylii, a rok później Superpuchar Niemiec. W czasie Euro 88' na Stadionie Leśnym w czasie meczów grupowych mierzyły się Włochy z Hiszpanią(Grupa 1), oraz Anglia z ZSRR(Grupa 2).
Obiekt był w tym czasie popularnym miejscem koncertów. W 1987 zawitała tu Madonna, rok później Bruce Springsteen i Prince, w 1990 Rolling Stonesi wraz z Tiną Turner, a w 1992 Dire Straits i Michael Jackson. W następnych latach grali tu Guns N' Roses, Jon Bon Jovi i ponownie Tina Turner. W 1991 roku na WaldStadion wkroczyli futboliści amerykańscy z zespołu Frankfurt Galaxy i obiekt ten okazał się dla nich szczęśliwy. Grając na nim już pięć razy zdobywali tytuł najlepszej drużyny Europy. Ostatnią renowację, kosztem 126 milionów Euro, stadion przechodził między 2002 a 2005 rokiem. Po jej zakończeniu otrzymał nową nazwę "Commerzbank-Arena" i gościł uczestników Pucharu Konfederacji, w tym Brazylię i Argentynę w meczu finałowym tej imprezy.
W czasie Mistrzostw Świata 2006 obiekt będzie nosił nazwę "FIFA WM Stadion Frankfurt" i pomieści 48 tysięcy kibiców. Rozegrane zostaną tutaj cztery mecze fazy grupowej i jeden z ćwierćfinałów.
Nazwa: WaldStadion
Pojemność: 48.951
Mecze na MŚ: Anglia - Paragwaj (10.06), Korea Płd - Togo (13.06), Portugalia - Iran (17.06), Holandia - Argentyna (21.06), ćwierćfinał (1.07)
VeltinsArena - Gelsenkirchen
Arena auf Schalke w Gelsenkirchen zaczęła funkcjonować w 2001 roku. Jednak już od początku lat 90. władze klubu Schalke 04 planowały się przenieść ze starego i mało funkcjonalnego Parkstadionu. Budowę nowego obiektu "królewsko-niebieskich" rozpoczęto w roku 1998, a ukończono trzy lata później.
13 sierpnia 2001 r. oddano do użytku jeden z najnowocześniejszych obiektów na świecie, w pełni zadaszony i z wysuwaną płytą boiska. Arena może pomieścić 53.804 widzów, a kosztowała 186 milionów euro. Poza meczami piłki nożnej na stadionie w Gelsenkirchen odbywają się także zawody w sportach zimowych i koncerty rockowe. Występy Bruce'a Springsteena, Jon Bon Jovi, niemieckiego gwiazdora Herbert Grönemeyer i Robbiego Williamsa(dwa) obejrzało na żywo w sumie 340 tysięcy osób.
|
|
| źródło: AFP | |
Na Arena auf Schalke rozegrano pierwsze w historii zawody biathlonowe pod dachem, a miało to miejsce w grudniu 2002
roku. Ogromna popularność obiektu w Gelsenkirchen wśród organizatorów sprawia, że praktycznie nie ma tam dnia, kiedy nic się nie dzieje. W maju 2003 roku w ciągu 96 godzin odbył się tutaj koncert, mecz bundesligi i NFL Europe. Arena jest jednym z pięciogwiazdkowych stadionów UEFA, co oznacza, że może ubiegać się o organizację finału Ligi Mistrzów. Już raz gościła finalistów tych najważniejszych europejskich rozgrywek - 26 maja 2004 roku FC Porto pokonało w Gelsenkirchen AS Monaco 3:0. 1 lipca 2005 roku prawa do nazwy obiektu wykupił browar Veltins i od tej pory w Bundeslidze i europejskich pucharach Arena auf Schalke występuje jako "Veltins Arena". Jednak w czasie Mistrzostw Świata 2006 będzie funkcjonował jako FIFA WM Stadium Gelsenkirchen.
Nazwa: VeltinsArena
Pojemność: 53.804
Mecze na MŚ: Polska - Ekwador (9.06), USA - Czechy (12.06), Argentyna - Serbia i Czarnogóra (16.06), Portugalia - Meksyk (21.06), ćwierćfinał (1.07).
AOL Arena - Hamburg
AOL Arena powstała w roku 1925 jako Bahrenfelder Stadion. Mieściła wówczas 25 tysięcy widzów, a w pierwszym meczu, jaki na nim rozegrano (13 września 1925 roku) FC Altona 93 pokonała HSV Hamburg 3:2.
Między 1951 a 1953 rokiem stadion był przebudowywany. 12 lipca roku 1953 oddano go do użytku pod nową nazwą - Volkparkstadion. Większość materiałów użytych przy jego budowie pochodziła z ruin zniszczonej przez alianckie bombowce dzielnicy Hamburga Elmsbüttel. Nowy obiekt na prawie 62 tysiące ludzi stał się areną dla wielu sportowych imprez. Miejscowy klub HSV Hamburg wprowadził się tam z okazji inauguracji rozgrywek Bundesligi, w 1963 r.
|
|
| źródło: AFP | |
Była to także jedna z aren Mistrzostw Świata w 1974 roku. Wówczas rozegrano tu trzy mecze fazy grupowej, w tym sensacyjnie przegrany przez RFN mecz z NRD. W półfinale Euro 88 Holendrzy pokonali na tym obiekcie RFN 2:1.
W maju 1998 roku HSV zdecydowało się zastąpić Volkparkstadion zupełnie nowym obiektem. Ówczesny był już bardzo stary i nie spełniał wymogów bezpieczeństwa. Na stadionie w Hamburgu w obecnej postaci pierwsze spotkanie rozegrano 2 września 2000 roku - w meczu eliminacji Mistrzostw Świata 2002 Niemcy pokonały Grecję 2:0.
Budowa AOL Arena pochłonęła 97 milionów Euro. Może pomieścić 50 tysięcy widzów (podczas meczów ligowych, gdy północna trybuna siedząca zamienia się w stojącą nawet 55 tysięcy). Jest areną piłkarskich meczów HSV Hamburg, spotkań futbolu amerykańskiego ekipy Hamburg Sea Devils i koncertów.
Rekordowa liczba widzów - 56. 750, zasiadła na AOL Arena 9 kwietnia 2006 roku podczas meczu HSV z Borussią Moenchengladbach. To jeden z 5-gwiazdkowych stadionów UEFA, co oznacza, że może ubiegać się o prawo organizacji finału Ligi Mistrzów. Jest wyposażony w podgrzewaną murawę i 22 stanowiska dla kamer telewizyjnych co czyni go jednym z najnowocześniejszych stadionów w Europie.
Nazwa: AOL Arena
Pojemność: 51.055
Mecze na MŚ: Argentyna - WKS (10.06), Ekwador - Kostaryka (15.06), Arabia Saudyjska - Ukraina (19.06), Czechy-Włochy (22.06), ćwierćfinał (30.06)
Niedersachsenstadion - Hanower
Niedersachsenstadion w Hanowerze zosta wybudowany na pocztku lat 50. W jego otwarciu 26 września 1954 roku, uczestniczyło 35 tysięcy widzów, choć obiekt mógł ich pomieścić ponad 86 tysięcy.
Niedługo potem, 16 października, po raz pierwszy zawitała do Hanoweru reprezentacja RFN. Fritz Walter, Uwe Seeler i spółka, którzy kilka miesięcy wcześniej wywalczyli na szwajcarskich boiskach mistrzostwo świata, ulegli 1:3 brązowym medalistom tego turnieju, Francuzom. W roku 1957 aż 90 tysięcy widzów oglądało na Niedersachsenstadionie spotkanie RFN ze Związkiem Radzieckim.
|
|
| źródło: AFP | |
Rok później lekkoatletyczne mistrzostwa kraju obejrzało o sześć tysięcy osób więcej, a mniej więcej w tym samym czasie na stadion wprowadził się klub piłkarski Hannover 96.
Przed Mistrzostwami Świata 74' obiekt został zmodernizowany, kosztem 26 milionów marek. Przebudowa zakończyła się w maju 1974 r., tuż przed mundialem. W jej rezultacie stadion wzbogacił się o większą liczbę miejsc siedzących, ale kosztem zmniejszenia pojemności do 60 tysięcy. W czasie pamiętnych dla nas niemieckich mistrzostw rozegrano tutaj spotkania pierwszej i drugiej fazy grupowej - Holandii z Urugwajem(2:0), Urugwaju z Brazylią(1:1), Brazylii z NRD (1:0) oraz Brazylii i Argentyny(2:1).
|
|
Wraz z przybyciem Rolling Stonesów w 1982 roku rozpoczęła się na Niedersachsenstadionie era wielkich koncertów. W latach 80. zawitali tu jeszcze Pink Floydzi, Phil Collins i Tina Turner. Wielki futbol powrócił natomiast przy okazji Mistrzostw Europy 1988 roku. Wówczas w Hanowerze zagrały Hiszpania z Danią (3:2), oraz Związek Radziecki z Irlandią (1:1). Trzy lata później obiekt znów stał się areną lekkoatletycznych mistrzostw, tym razem już zjednoczonych Niemiec. Największymi gwiazdami imprezy w 1991 roku były słynna sprinterka Katrin Krabbe, oraz doskonała biegaczka na dystansie 400 metrów - Grit
Breuer. Od sezonu 2002/2003 Niedersachsenstadion mógł w końcu "występować" w Bundeslidze, wraz z miejscową ekipą Hannover 96. Jednak zdążył przyjąć rywali zespołu Ralfa Rangnicka ledwie dwanaście razy, gdyż potem zaczęła się kolejna modernizacja, która miała przygotować stadion do Mistrzostw Świata 2006. Ostatniego gola na starym obiekcie strzelił zawodnik Bayeru Leverkusen Jan Simak, a Bayer wygrał wówczas z Hannoverem 2:1. Co ciekawe Simak sezon wcześniej był najlepszym piłkarzem H96 i ojcem awansu tej drużyny do Bundesligi.
25 lutego 2003 roku rozpoczęły się prace modernizacyjne, jednak w ich trakcie stadion cały czas służył miejscowemu klubowi w czasie meczów Bundesligi. Niedersachsenstadion, znany wtedy pod nazwą AWD Arena, swoje nowe oblicze w pełnej krasie pokazał jednak dopiero podczas Pucharu Konfederacji, w kwietniu 2005 roku. Rozegrano tutaj między innymi półfinał tej imprezy, Meksyk - Argentyna. Niedersachsenstadion w trakcie Mistrzostw Świata 2006 będzie mógł pomieścić 45 tysięcy widzów. Stadion jest w pełni zadaszony, na jego wyposażeniu są też dwa telebimy. Korzystanie z nich może okazać się zbędne - unikalną cechą hanowerskiego obiektu jest świetna widoczność niemalże z każdego punktu na trybunach.
Nazwa: Niedersachsenstadion
Pojemność: 44.652
Mecze na MŚ: Włochy - Ghana (12.06), Meksyk - Angola (16.06), Polska - Kostaryka (20.06), Szwajcaria - Korea Płd. (23.06), 1/8 finału (27.06)
Fritz Walter Stadion - Kaiserslautern
Stadion w Kaiserslautern wybudowano w roku 1920 na wzgórzu Betzenberg znajdującym się w samym sercu miasta.13 maja 1920 miejscowa drużyna 1.FC Kaiserslautern przegrała w meczu otwarcia z FC Pfalz Ludwigshafen 0:2.
W pierwszych latach swojego istnienia obiekt ten był nader skromny, dlatego też już w 1932 roku postanowiono go rozbudować tak, by mógł pomieścić 18 tysięcy widzów. Potrzeby zaledwie 100-tysięcznej społeczności Kaiserslautern zaspokajało to jednak w zupełności. Po II wojnie światowej miasto zajęli francuscy żołnierze. Stadionowi na wzgórzu Betzenberg nadali imię "Stade Monsabert", od nazwiska dowódcy oddziałów z tego kraju stacjonujących w Niemczech.
|
|
| źródło: AFP | |
Jednak już zimą 1945/46 Francuzi opuścili Nadrenię-Palatynat i oddali obiekt w niemieckie ręce.
Początek lat 50. to okres największych sukcesów ekipy 1.FCK. W 1951 i 1953 zdobyła ona mistrzostwo kraju. Gwiazdą "Czerwonych Diabłów" był Fritz Walter, kapitan reprezentacji RFN, która w 1954 roku wywalczyła "Złotą Nike" pokonując w finale Węgów 3:2. Fritza Waltera władze miasta uhonorowały w 1985 roku, nadając stadionowi w Kaiserslautern imię byłego mistrza świata 2 listopada 1985 roku, w dniu jego 65. urodzin. Przed startem Bundesligi w 1963 roku "Betze" został ponownie rozbudowany, dzięki czemu jego pojemność zwiększyła się do 34 tysięcy widzów. Kolejne modernizacje miały miejsce w 1972, 1986, 1994 i 1998 roku. Ostatnia - przeprowadzona między 2002 a 2003 rokiem, kosztowała 48.3 miliona euro.
6 lipca 2004 roku zorganizowano tu obchody 50-lecia "Cudu w Bernie", czyli pamiętnego zwycięstwa reprezentacji RFN nad węgierską "Złotą Jedenastką" Gustava Sebesa w finale Mistrzostw Świata 54'. Na tych uczestników mundialu 2006, którzy zawitają do Kaiserslautern, czeka już nowoczesny obiekt na 43.500 widzów. Fritz-Walter-Stadion na tegorocznych mistrzostwach zadebiutuje 12 czerwca, w czasie meczu Japonia - Australia.
Nazwa: Fritz Walter Stadion
Pojemność: 43.450
Mecze na MŚ: Japonia - Australia (12.06), Włochy - USA (17.06), Paragwaj - Trynidad i Tobago (20.06), Arabia Saudyjska - Hiszpania (23.06), 1/8 finału (26.06)
RheinEnergieStadion - Kolonia
Plany budowy nowego obiektu sportowego w Kolonii zaczęto snuć w 1919 roku. I Wojna Światowa zniszczyła Niemcy, dodatkowo pojawiły się rzesze bezrobotnych. Przy wznoszeniu stadionu pracę znalazło 15 tysięcy ludzi, ponadto dodał on miastu prestiżu i przysporzył czysto ekonomicznych zysków. Budowę Müngersdorfer Stadionu ukończono w 1923 roku.
W początkowym okresie istnienia obiekt w Kolonii był jednym z najważniejszych w Niemczech. Rozgrywano tutaj wiele ważnych meczów piłkarskich, a w 1927 r. po raz pierwszy zawitała tu reprezentacja Niemiec - 20 listopada tego roku w obecności 52 tysięcy widzów zremisowała z Holandią 2:2. Od tego czasu niemiecka drużyna narodowa grała w Kolonii 19 razy i tylko raz przegrała.
To właśnie tutaj rozegrano pierwszy w Niemczech mecz piłkarski po II Wojnie Światowej. 75 tysięcy ludzi oglądało spotkanie 1.FC Nuernberg z 1.FC Kaiserslautern(2:1). Wcześniej Müngersdorfer Stadion znajdował się pod brytyjską okupacją, a jego komendantem został major Davison, który przed wojną był piłkarzem Blackburn Rovers.
Przed Mistrzostwami Świata 74', w 1972 roku, rozpoczęto modernizację stadionu. Miasto chciało stworzyć nowoczesny obiekt na ponad 60 tysięcy ludzi. Jednakże zabrakło pieniędzy, by zdążyć z wykonaniem przed mundialem wskutek czego dla Kolonii tamten turniej okazał się być straconym. Ostatecznie przebudowę ukończono w roku 1975. 12 listopada w premierowym meczu na nowym stadionie, który mógł pomieścić 61 tysięcy widzów, 1.FC Koeln pokonało Fortunę Koeln 3:0. Warto dodać, że był to pierwszy obiekt w Niemczech z w pełni zadaszonymi trybunami. W osiem lat później ponownie doszło na Müngersdorferze do potyczki 1.FC i Fortuny.
|
|
| źródło: AFP | |
Tym razem stawką był Puchar Niemiec, który po zwycięstwie 1:0 nad lokalnym rywalem wywalczyli zawodnicy popularnych "kozłów", czyli 1.FC
Koeln. Przed Mistrzostwami Świata 2006 obiekt w Kolonii został gruntownie przebudowany. Zlikwidowana została bieżnia, trybuny przybliżono do płyty boiska, ograniczając przy tym ich pojemność z 61 do 51 tysięcy. Wybudowano też nowy dach, wspierany przez cztery 72 metrowe maszty, widoczne z niemalże każdego miejsca w mieście. Modernizację zakończono wiosną 2004 roku -31 marca pierwsze spotkanie na odnowionym stadionie w Kolonii rozegrały reprezentacje Niemiec i Belgii. W lipcu tego samego roku RheinEnergieStadion(taką nazwę przyjął obiekt po wykupieniu praw do nazwy przez sponsora) otrzymał od Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego brązowy medal za "wytworność i wygodę". Obecnie RheinEnergieStadion służy piłkarskiemu zespołowi 1.FC Koeln i występującej w lidze NFL Europe drużynie futbolistów amerykańskich Cologne Centurions. W czasie mistrzostw będzie to jeden z mniejszych obiektów - pomieści niecałe 36 tysięcy widzów.
Nazwa: RheinEnergieStadion
Pojemność: 46.120
Mecze na MŚ: Angola - Portugalia (11.06), Czechy - Ghana (17.06), Szwecja - Anglia(20.06), Togo - Francja (23.06), 1/8 finału (26.06)
ZentralStadion - Lipsk
Budowę lipskiego Zentralstadionu rozpoczęto w kwietniu roku 1955. Bardzo szybko, bo już w sierpniu 1956 roku, po zaledwie 16 miesiącach, oddano do użytku wielkich rozmiarów obiekt na 100.000 widzów. I tak właśnie często był on nazywany - "stadion stu tysięcy".
Już ósmego września tego samego roku zapełnił się on w całości podczas meczu S.C. Rotation Lipsk z S.C. Lok Lipsk. Wynik ten do dziś jest nie pobitym rekordem Niemiec(NRD, RFN i zjednoczonego kraju) jeśli chodzi o liczbę publiczności na meczu ligowym. Miesiąc później zawitał tutaj legendarny Fritz Walter ze swoim zespołem 1.FC Kaiserslautern.
|
|
| źródło: AFP | |
Strzelił pięknego gola piętą w meczu "Czerwonych Diabłów" z S.C. Wismut
Karl-Marx-Stadt. Zentralstadion był główną areną spotkań reprezentacji NRD, która w okresie istnienia dwóch państw niemieckich gościła tu swoich zagranicznych rywali ponad 50-krotnie. Ze stadionu w Lipsku korzystały także miejscowe zespoły piłkarskie przy okazji meczów ligowych i pucharowych, lekkoatleci, kolarze i gimnastycy. Komunistyczna władza mocno eksploatowała lipskiego giganta. Po upadku muru berlińskiego jego znaczenie spadło, gdyż nie wytrzymywał konkurencji z nowocześniejszymi i znacznie bardziej funkcjonalnymi obiektami wybudowanymi w RFN.
Na jego modernizację zdecydowano się w 1997 roku. Tak naprawdę w miejsce starego Zentralstadionu powstał zupełnie nowy obiekt o tej samej nazwie. Budowa zakończyła się w grudniu 2003 r. i pochłonęła 116 milionów euro. Inauguracyjne spotkanie rozegrano tutaj 7 marca 2004 roku - w lidze regionalnej FC Sachsen Lipsk zagrało z Borussią Dortmund II. Od tego czasu na lipski obiekt zawitało już wielu daleko świetniejszych gości, jak Paul McCartney i Phil Collins, którzy tam właśnie koncertowali, czy piłkarskie reprezentacje Niemiec i Kamerunu (17 listopad 2004). Mecz tych drużyn był zresztą pierwszym spotkaniem międzpaństwowym na nowym
Zentralstadionie. W czasie Pucharu Konfederacji 2005 rozegrano tutaj również mecze Brazylii z Grecją, Tunezji z Australią i Niemiec z Meksykiem.
Stadion w Lipsku jest obiektem w pełni zadaszonym, wyposażonym w telebim o wielkości 63 metrów kwadratowych i 45 tysięcy krzesełek (wszystkie miejsca na nim są siedzące). Na co dzień służy on występującemu zaledwie w lidze regionalnej zespołowi Sachsen Lipsk.
Nazwa: ZentralStadion
Pojemność: 44.300
Mecze na MŚ: Serbia i Czarnogóra - Holandia (11.06), Hiszpania - Ukraina (14.06), Francja - Korea Płd. (18.06), Iran - Angola (21.06), 1/8 finału (24.06)
Allianz Arena - Monachium
Historia monachijskiej Allianz Areny jest dosyć krótka, rozpoczęła się bowiem zaledwie pięć lat temu. Jednak mówiąc o tym obiekcie warto wspomnieć jego poprzednika - Olympiastadion. To właśnie tam odbywały się Igrzyska Olimpijskie w 1972 roku, najważniejsze spotkania Mistrzostw Świata 1974 i Euro 88', tam we wrześniu 2001 roku Niemcy doznały upokarzającej porażki z Anglią 1:5.
Wkrótce potem, bo już w październiku 2001, podjęto decyzję o zastąpieniu starzejącego się Stadionu Olimpijskiego nowym obiektem na miarę Mistrzostw Świata XXI wieku. Budowę Allianz Areny, która ruszyła jesienią 2002 roku, powierzono austriackiej firmie Alpine. Po dwóch i pół roku, w kwietniu 2005r., stadion był już gotowy.
|
|
| źródło: AFP | |
Nowy monachijski stadion jeszcze nie powstał, a już doczekał się afery korupcyjnej, w którą zamieszani byli prezydent TSV 1860 Monachium Karl-Heinz Wildmoser, oraz jego syn Karl-Heinz Wildmoser jr. Starszy z rodu Wildmoserów był podejrzany o przyjęcie 2,8 mln. euro od firmy Alpine. Sprawa skończyła się jednak skazaniem na 4,5 roku więzienia jego syna, który był głównym menedżerem holdingu, który w celu budowy nowego obiektu utworzyły Bayern Monachium i TSV 1860. Po złożeniu apelacji Wildmoser jr. wyszedł za kaucją.
Pierwszy mecz na zbudowanej kosztem 286 milionów euro Allianz Arenia rozegrały zespoły TSV 1860 i 1.FC Nuernberg (3:2). Premierowy gol był dziełem zawodnika TSV Patricka Milchrauma. Wydarzenia te miały miejsce 30 maja 2005 roku. Dzień później swoje występy na nowym obiekcie zainaugurował Bayern Monachium, który w meczu pokazowym spotkał się z reprezentacją Niemiec, pokonując ją 4:2. Pierwszego gola w Bundeslidze na Allianz Arenie zdobył 8 siepnia 2005 r. Anglik Owen Hargreaves, w wygranym przez Bayern 3:0 meczu z Borussią Mönchengladbach. Nowy stadion skutecznie przyciągał na trybuny kibiców najbardziej utytułowanej niemieckiej drużyny - Bayern pobił klubowy rekord sprzedając wszystkie bilety na pierwszych dziesięć domowych spotkań sezonu 2005/2006.
Zbudowana z ponad 200 tysięcy metrów sześciennych betonu i blisko 40 tysięcy metrów sześciennych stali Allianz Arena może pomieścić 66 tysięcy widzów, jednak wskutek regulacji FIFY w czasie mundialu zasiadać na nim będzie nieco ponad 52 tysiące. Nie posiada pełnego zadaszenia, ale wszystkie trybuny znajdują się pod dachem. Jest to jeden z pięciogwiazdkowych stadionów UEFA, co znaczy, że może ubiegać się o organizację finału Ligi Mistrzów. W czasie Mistrzostw Świata 2006 będzie to jeden z ważniejszych stadionów. Mundial zacznie się właśnie tutaj, meczem Niemcy - Kostaryka. Oprócz tego na monachijskim stadionie rozegrane zostaną jeszcze trzy mecze grupowe, 1/8 finału i półfinał.
Nazwa: Allianz Arena
Pojemność: 66.016
Mecze na MŚ: Niemcy - Kostaryka (9.06 - mecz otwarcia), Tunezja - Arabia Saudyjska (14.06), Brazylia - Australia (18.06), WKS - Serbia i Czarnogóra (21.06), 1/8 finału (24.06), półfinał (5.07)
Frankenstadion - Norymbergia
Frankenstadion w Norymberdze jest najmniejszą areną Mistrzostw Świata 2006. Jego budowa, według projektu architekta Otto Ernsta Schweizera, rozpoczęła się w 1926 roku, a skończyła dwa lata później.
Od 1933 roku mogący wówczas pomieścić 37 tysięcy ludzi obiekt był wykorzystywany przez nazistów, którzy urządzali tam swoje imprezy partyjne i parady Hitler-Jugend. Po II Wojnie Światowej został, jak większość niemieckich stadionów, zajęty przez wojska alianckie - w tym przypadku przez Amerykanów.
Przed startem Bundesligi, w roku 1963, stadion został poddany modernizacji. Po jej zakończeniu służył w tych rozgrywkach drużynie 1.FC Nuernberg. Już nie 37 a ponad 56 tysięcy widzów mogło oglądać mecze zespołu z Norymbergi. Po blisko 25 latach, w 1987 roku, postanowiono po raz kolejny odnowić starzejący się obiekt. Prace trwały 4 lata - na początku lat 90. do użytku oddano "Frankenstadion" (wcześniej był on znany po prostu jako "Stadion Miejski"). W trakcie modernizacji zaopatrzono stadion w 36 tysięcy krzesełek, co jednak znacznie ograniczyło liczbę miejsc stojących, których zostało tylko nieco ponad 8 tysięcy.
Od 2003 roku Frankenstadion był przygotowywany do przyjęcia uczestników Pucharu Konfederacji, a potem Mistrzostw Świata. Kosztowało to Niemców dwa lata pracy i 56 milionów euro. W ciągu dwóch lat prac zadaszono wszystkie trybuny, wybudowano loże dla VIP-ów i zwiększono pojemność do 48 tysięcy. Próba generalna obiektu nastąpiła 18 czerwca 2005 roku, kiedy to w meczu Pucharu Konfederacji zmierzyły się tutaj Australia i Argentyna. Później jeszcze dwa razy zawitały tu zespoły grające w tym turnieju.
|
|
| źródło: AFP | |
21 czerwca Niemcy podejmowali w Norymberdze Argentyńczyków, a cztery dni później Brazylię.
15 marca 2006 nazwa stadionu została sprzedana niemieckiemu Norisbankowi - od tego czasu w Bundeslidze nosi on nazwę easyCredit-Stadion. Jednak w czasie tegorocznych Mistrzostw Świata arena w Norymberdze wystąpi pod szyldem FIFA-WM-Stadion-Nuernberg. Już w dwa tygodnie później, 1 kwietnia, kibice 1.FC Nuernberg urządzili pod stadionem demonstrację, domagając się nazwania obiektu imieniem Maxa Morlocka. Morlock jest legendą klubu z Norymbergi, mistrzem świata z 1954 roku. Nie jest to stadion tylko i wyłącznie piłkarski, o czym świadczy okalająca boisko bieżnia lekkoatletyczna. W trakcie Mistrzostw Świata obiekt będzie mógł pomieścić 32.341 widzów. Zostaną tu rozegrane cztery mecze fazy grupowej i spotkanie 1/8 finału.
Nazwa: Frankenstadion
Pojemność: 41.926
Mecze na MŚ: Meksyk - Iran (11.06), Anglia - Trynidad i Tobago(15.06), Japonia - Chorwacja(18.06), Ghana - USA(22.06), 1/8 finału(25.06)
Gottlieb-Daimler-Stadion - Stuttgart
Stuttgardzki Gottlieb-Daimler-Stadion został zbudowany po czterech latach prac w 1933 roku jako Adolf-Hitler-Kampfbahn na podstawie projektu architekta Paula Bonatza. Początkowo mógł pomieścić 35 tysięcy widzów obiektu, ale już w 1935 r. jego pojemność zwiększyła się dwukrotnie.
Cztery lata później 60 tysięcy fanów boksu oglądało tutaj walkę Maxa Schmelinga z Adolfem Heuserem. Tuż po II Wojnie Światowej amerykańscy żołnierze, którzy zajęli Stuttgart, ochrzcili miejscowy stadion mianem "Century Stadium", a gdy opuścili oni miasto zaczęto nazywać go "Kampfbahn".
|
|
| źródło: AFP | |
Jednak już po czterech latach, w 1949 r. zmieniono ją na "Neckarstadion". W tym samym roku aż 90 tysięcy widzów obejrzało tutaj decydujące o mistrzostwie Niemiec spotkanie między VfR Mannheim a Borussią Dortmund.
Przed Mistrzostwami Świata w 1974 obiekt został zmodernizowany. Jego pojemność zmniejszyła się przez to do 67.000, ale było to konieczne, aby Neckarstadion spełniał wymogi najważniejszej imprezy piłkarskiej na świecie. W trakcie mistrzostw aż trzykrotnie w Stuttgarcie gościli Polacy i trzy razy zwyciężali. "Orły Górskiego" wygrały tutaj 3:2 z Argentyną, 2:1 z Włochami i 1:0 ze Szwecją. Obiekt był też areną spotkania Włochów z Argentyńczykami (1:1).
Neckarstadion był pierwszym w Niemczech obiektem, na którym zamontowano telebim, tuż przed Lekkoatletycznymi Mistrzostwami Europy w 1986 roku. Mimo złej pogody podczas tej imprezy na trybunach łącznie zasiadło 300 tysięcy widzów, a miasto Stuttgart za jej organizację dostało od MKOl-u Puchar Olimpijski. Podczas Euro 88' na obecnym Gotllieb-Daimler-Stadionie zagrali ze sobą Anglicy i Irlandczycy w meczu grupowym (0:1), oraz Włosi i reprezentanci Związku Radzieckiego (0:2) w półfinale. W 1990 roku obiekt wzbogacił się o podgrzewaną murawę, a także dostał od miasta nową nazwę - Gottlieb-Daimler-Stadion, od nazwiska związanego z miastem konstruktora samochodów. Przed Lekkoatletycznymi Mistrzostwami Świata, które Stuttgart organizował, ponownie przebudowano i unowocześniono go ponownie.
Ostatnia faza modernizacji, w trzech etapach, miała miejsce między 1999 a 2005 rokiem. Dziś Gottlieb-Daimler-Stadion to w pełni zadaszony obiekt na 54 tysiące widzów. W rozgrywkach Bundesligi i w europejskich pucharach służy miejscowej drużynie VfB Stuttgart.
Nazwa: Gottlieb-Daimler-Stadion
Pojemność: 53.200
Mecze na MŚ: Francja - Szwajcaria(13.06), Holandia- WKS (16.06), Hiszpania - Tunezja (19.06), Chorwacja - Australia (22.06), 1/8 finału (25.06), mecz o 3. miejsce (8.07)
Źródło: www.wp.pl
Skomentuj
na forum >>
| |