Recenzje

 

Od 6 marca do 29 maja trwał w telewizyjnej Jedynce Festiwal Filmowy. 10 filmów, docenionych na świecie, będących w jakimś stopniu ciekawymi i niepowtarzalnymi było emitowanych co tydzień, w poniedziałek. Inwencja ciekawa, niepowtarzalna i chyba ambitna, bo te 10 filmów to kino, które powinno się podobać kinomaniakom. Niestety słabe nagłośnienie takiego wydarzenia telewizyjnego w połączeniu z fatalną porą emisji sprawiły, że festiwal przeszedł bez echa, a i wyniki głosowania Internautów w zestawieniu z widownią TVP 1 liczoną w milionach są śmieszne. Ja przedstawiam Wam w skrócie co można było zobaczyć.

 



8 kobiet

9 Srebrnych Niedźwiedzi na festiwalu w Berlinie, 8 Felixów i 11 nominacji do Cesara. Do tego plejada francuskich gwiazd: Catherine Deneuve, Isabelle Huppert, Emmanuelle Beart. Reżyser François Ozon. To jeden z najlepszych francuskich filmów ostatnich lat. Ponoć "8 kobiet" było bardziej popularne we Francji, niż głośna "Amelia".

Okres bożonarodzeniowy. Do domu wraca Suzan. Tam zastaje swoją matkę, poruszającą się na wózku babcię, marudzącą ciotkę, siostrę, oraz służące. W domu przebywa również ojciec Suzan, który uciął sobie właśnie drzemkę. Gdy kobiety idą go zbudzić, okazuje się, że mężczyzna nie żyje. Osiem kobiet próbuje rozwikłać, która z nich mogła zabić mężczyznę, a okazuje się, że wszystkie mogły mieć motyw.

Reżyser łączy w filmie kilka gatunków. Jest to po części komedia. Nie da się nie zauważyć kryminału, którego nie powstydziłaby się Aghata Christie, czy nasza rodzima Joanna Chmielewska. Są też sceny jak z musicalu.

Basen

Sarah to angielska pisarka kryminałów. Po sukcesach, kobieta straciła wenę. Wydawca jej prac John postanawia zmusić Sarę do wyjazdu z Londynu na rzecz słonecznej Prowansji. Kobieta wyjeżdża, ale nie umie odpoczywać. Pomimo wysokich temperatur, chodzi "szczelnie" poubierana, jest przesadnie porządkowa. Do Sary dołącza Julie - młoda, piękna córka Johna. Korzysta ze słońca, co noc sprowadza sobie nowych mężczyzn. Początkowo Sarah unika jej jak ognia, później pojawia się zainteresowanie i... fascynacja.

Odtwórczyni roli głównej Charlotte Rampling otrzymała Felixa za najlepszą rolę kobiecą. Film Françoisa Ozona pomimo wielu nominacji do nagrody Cesara, oraz Złotej Palmy Cannes, musiał obejść się smakiem.

Godziny

Historia trzech kobiet żyjących w trzech różnych epokach. Pierwsza to Virginia Woolf, żyjąca w latach '20 XX wieku - pisarka, która tworzy swoją nową książkę. Druga to Laura Brown - typowa pani domu z połowy XX stulecia. Kobieta opiekująca się mężem i synkiem, którą gnębią wewnętrzne rozterki. Trzecia to Clarissa Vaughn, wydawca książek we współczesnym Nowym Jorku. Te trzy kobiety łączy jedna powieść i jeden dramat.

Film znany głównie z Oscara dla Nicole Kidman, która po przylepieniu nosa zupełnie Nicole Kidman nie przypomina. "Godziny" to jeden z najbardziej utytułowanych obrazów ostatnich lat. Liczba ponad 40 nominacji i nagród mówi sama za siebie. Do tego gwiazdorska obsada: Nicole Kidman, Meryl Streep, czy Ed Harris.

Naqoyqatsi

To twór Godfrey'a Reggio, który stworzył już dwa wcześniejsze tego typu obrazy: "Koyaanisqatsi", oraz "Powaqqatsi". Pierwszy film to zderzenie obrazów natury i wielkomiejskiego życia. Drugi to obraz zwyczajów i zachowań pierwotnych ludów w zderzeniu z nowoczesnością. "Naqoyqatsi" to natomiast przedstawienie cyfrowego świata w jakim żyjemy. Wszystkie tytułu trylogii mają wspólną część "Quatsi", co w języku Indian Hopi oznacza "Ziemię". Reżyser został bowiem zainspirowany słowami wodza Indian i tak w 1983 roku powstała pierwsza część trylogii.

Niebezpieczny umysł

Chuck Barris to młody mężczyzna, który zatrudnia się w gmachu telewizji NBC do oprowadzania wycieczek. Jednak nie zamierza na tym poprzestać. Wkrótce wpada na pomysł stworzenia autorskiego programu, znanego dzisiaj jako "Randka w ciemno". Jednak w latach '60 kierownictwo stacji nie jest tak otwarte na tego typu programy i odmawia. W tym samym czasie Chuck zauważa, że ktoś mu się przygląda. Osobą tą okazuje się agent CIA, który werbuje niedoszłego producenta do agencji. Wkrótce jednak pomysł programu zostaje kupiony i Barris musi połączyć pracę agenta z telewizją. Film jest fikcyjną biografią prawdziwego prezentera telewizyjnego.

W roli werbującego agenta CIA, jak i za kamerą stanął George Clooney. Scenariusz napisał Charlie Kaufman. W 2003 roku Złotego Niedźwiedzia w Berlinie zdobył tylko Sam Rockwell (odtwarzający głównego bohatera), a skończyło się tylko na nominacji za najlepszy film. Debiut reżyserski Clooney'a.

Otik

Produkcja czesko-japońsko- brytyjska, oparta na czeskiej bajce. Film zdobył uznanie głównie na czeskich przeglądach filmowych. Zdobywając Czeskiego Lwa za najlepszy film i scenografię. To co wyróżnia go z tłumu to jednak opowiedziana historia.

Karel i Bożena Horak nie mogą mieć dzieci, mimo, iż bardzo tego pragną. Pewnego dnia Karel znajduje pień do złudzenia przypominający niemowlę. Zanosi je do domu i pokazuje żonie. W kobiecie objawiają się macierzyńskie uczucia. Na skutek tych uczuć, pieniek ożywa. Bożena Horakowa zaczyna go karmić, szyć ubranka i się opiekować. Wkrótce "maluch" przejawia wilczy apetyt. Je coraz więcej mięsa, chleba, wszystkiego. Pożera całe pole kapusty. Przerażone małżeństwo zamyka go w piwnicy, gdzie odnajduje go mała dziewczynka, która rozpoczyna dokarmianie. Otik domaga się żywego pokarmu. Zaczyna się od kota, ale może skończyć nieciekawie... .

Porozmawiaj z nią

Film znanego reżysera hiszpańskiego Pedro Almodovara, opowiada o dwóch parach. Pierwszą stanowią Benigno, pielęgniarz, który jest zakochany w pięknej Alicji. Kobieta jednak po wypadku samochodowym zapada w śpiączkę. Benigno 

czuwa przy niej dzień i noc, wierząc, że to pomoże jej wyzdrowieć. Jednocześnie przedstawiona jest miłosna historia dziennikarza Marco i torreadorki Lydii. Wątki spotykają się ze sobą, gdy podczas spektaklu obok Benigno siedzi płaczący mężczyzna. Później tego samego Benigno spotyka go w szpitalu. Okazuje się nim być Marco, który opiekuje się Lydią, która zapadła w śpiączkę po tym jak poturbował ją byk. Między mężczyznami w tragicznej sytuacji zawiązuje się prawdziwa przyjaźń.

"Porozmawiaj z nią" zdobył 4 Felixy, od publiczności, za najlepszy film, reżyserię i scenariusz. Właśnie za scenariusz film zdobył jeszcze nagrodę Oscara i BAFTĘ. Brytyjskiego Oscara film Almodovara zdobył jeszcze w kategorii najlepszy film obcojęzyczny. W tej samej kategorii obraz ten zdobył kolejne najważniejsze statuetki w Europie - Złotego Globa, Czeskiego Lwa i Cesara.

Powrót

Jest filmem rosyjskim Andrieja Zwiagincewa, debiutanta jeżeli chodzi o filmy pełnometrażowe. Wraz z premierą "Powrotu" wiązał się wieli rozgłos. Został on wycofany z festiwalu w Locarno na wniosek dyrektora i organizatora festiwalu w Wenecji. Tam "Powrót" zebrał owację na stojąco i Złotego Lwa. Właściwie o ile szybko się o filmie zrobiło głośno, tak szybko słuch zaginął. Skończyło się na kilku ważniejszych nominacjach, oraz docenieniu obrazu w rodzimej Rosji.

Film opowiada o powrocie po 12 latach do domu rodzinnego ojca dwójki nastoletnich chłopców. Mężczyzna zabiera synów w podróż, gdzie chce nadrobić stracony czas i nauczyć ich męskości. Zatem dyscyplina, miłość, nienawiść będą się w tym filmie przewijały wiele razy.

Trio z Belleville

Francja tuż po zakończeniu II Wojny Światowej, Madame Souza wychowuje swojego kilku letniego wnuczka. Chłopczyk nie należy do wesołych dzieci, bardzo przeżywa stratę rodziców. Aby go pocieszyć babcia stara się jak może obdarowuje go go prezentami z marnym skutkiem. Pewnego dnia zauważa jak chłopiec wycina z gazety zdjęcia cyklistów. Postanawia zatem kupić mu rower. Okazuje się to strzałem w dziesiątkę. Champion odżywa i jazda na rowerze staje się jego pasją. Po latach kwalifikuje się do rajdu Tour de France. Zostaje jednak porwany przez mafię francuską. Na pomoc wyrusza mu babcia, pies, oraz wkrótce Trio z Bellevlle.

Film jest jednym z dziesięciu wszystkich filmów animowanym obrazem. Animacja ma jednak charakter rysunkowy i sztuczny i nie stawia na dokładne odwzorowanie detali. "Trio z Belleville" może poszczycić się czterema nominacjami do Oscara, oraz sporą ilością ważnych nominacji do najważniejszych nagród europejskich. Nie ma jednak szczęścia i nie mógł uzyskać żadnej znaczącej statuetki.

Ziemia niczyja

1993 rok, konflikt na Bałkanach. W okopie przypadkiem trafiają na siebie Serb i Bośniak, żołnierze przeciwnych stron. Razem z nimi jest ranny Bośniak, który leży na minie. Jeżeli się poruszy, mina eksploduje. Wszyscy trzej postanawiają się poddać, co nie jest takie proste jeżeli okop znajduje się na ziemi niczyjej, leżącej pomiędzy linią wojsk serbskich i bośniackich. Na skutek interwencji reporterki do akcji przystępują siły pokojowe.

Danis Tanovic swoim filmem ujął wszystkich kinomaniaków na świecie. Efektem tego jest Oscar dla najlepszego filmu obcojęzycznego, Złoty Glob w tej samej kategorii, Cesar za debiut reżyserski i nagroda w Cannes za najlepszy scenariusz.

 

»Autor: Dishman