strona: 15        
<< poprzednia | spis treści | następna >>


Olimpizm

Waldemar Legień


Trener, jeden z trzech judoków świata, który zdobył dwa złote medale olimpijskie (w Seulu 1988 i Barcelonie 1992), medalista mistrzostw świata i Europy, 8-krotny mistrz Polski.

Urodzony 28 sierpnia 1963 w Bytomiu, syn Tadeusza i Krystyny Rewcio, absolwent miejscowego Technikum Mechaniczno Samochodowego (1984) i gdańskiej AWF (1992), gdzie otrzymał tytuł magistra wf. Judoka (180 cm, 85 kg) GKS Czarni Bytom 1973-1994 (trener Józef Wiśniewski) walczący w dwóch kategoriach wagowych (78, 86 kg), w ciągu ponad 20 lat walk na tatami dokonał w historii tego sportu na świecie tak wiele, że dostał się do Księgi Guinnessa, jako trzeci judoka, który zdobył dwa złote medale olimpijskie.

Mały Waldek na początku swojej przygody z judo, traktował ten sport raczej jako rodzaj "gimnastyki" niż poważną profesję, ale z upływem czasu coraz bardziej zaczął się do niego przekonywać. Jego niektóre cechy charakteru, tj.: dokładność, opanowanie, ambicja czy niesamowity wojowniczy duch zrodziły w nim zadatki na świetnego judokę. Oprócz tego Legień posiadał niezwykłą łatwość w przyswajaniu technik walk Wschodu i umiejętność taktycznego rozgrywania pojedynków. Wielką karierę międzynarodową rozpoczął podczas mistrzostw Europy (1981) juniorów w San Marino (waga do 71 kg), kiedy pod kierunkiem trenera kadry narodowej Marka Rzepkiewicza wywalczył złoty medal (rok później podczas ME juniorów zdobył medal brązowy).




Potem były już prawie same sukcesy, być może opóźnione nieco krótkotrwałą chorobą nerek. Walka z nią świadczy o charakterze polskiego judoki.
Lekarz nakazał mu wypijanie piwa, po czym wbieganie na ostatnie piętro najwyższego budynku w Bytomiu i zbieganie tą samą drogą. Kilkanaście razy po kilka razy dziennie. Będąc całkowitym abstynentem harował tak kilka miesięcy. I chorobę pokonał. 8-krotny mistrz Polski: kat. 78 kg (1985), kat. 86 kg (1986, 1988-1992), kat. open (1989) był też: 3-krotnym brązowym medalistą MŚ (1987, 1989, 1991), mistrzem Europy (1990) oraz 2-krotnym medalistą ME - srebrnym (1985) i brązowym (1986).

Niektóre jego pojedynki przeszły do historii światowego judo. Zawodnikiem, którego styl walki mu najbardziej nie odpowiadał (i z którym zresztą nigdy nie wygrał) był Japończyk Hirotake Okada, zaś najbardziej dramatyczne zmagania w całej karierze stoczył na finiszu obu turniejów olimpijskich. Mimo wywalczenia dwóch tytułów mistrza olimpijskiego Legień wciąż pozostawał skromnym, stroniącym od kamer i dziennikarzy zawodnikiem. W 1993 roku zdecydował się na wyjazd do Paryża, gdzie mieszka i pracuje do dziś jako trener i dyrektor w Racing Club de France, zachowując jednak ścisły kontakt z ojczyzną, współpracując m.in. z PZJudo. Najlepszy sportowiec Polski w tradycyjnym plebiscycie czytelników "PS" (1988, 1992), odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim OOP (1988), złotym i srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe oraz złotym medalem Europejskiej Unii Judo. Żonaty (Beata) ma dwóch synów (Michał i Przemysław).

Źródło: www.olimpijski.pl


Autor: Marek Mirek

Skomentuj na forum >>



Wszelkie prawa zastrzeżone! Kopiowanie tekstów czy grafiki jest zabronione!
Copyright: @-SPORT - 2006 - magazyn sportowy.

<< poprzednia | spis trePci | następna >>