:: Parciaki - upartym byciem we wszystkim chłoną
wiatr 

jednako tutaj las jeden bez łąki 
glinianką czasem spod koron wyłaził, 
wiatr bał się nosić, bo w supły pałąki 
mogły uwiecznić w tej zielonej mazi, 
do której kiedyś ktoś tam w końcu dotarł 
i jął siekierą kłaść drzewa po trosze, 

a co uskrobał to pniem do bajora, 
narzutem z wierzchu by nie wystawało, 
odgarniał ściółkę, potem z wolna orał 
i jakby tego było komu mało 
wszczął stroić strzechę, płot, chlew i co jeszcze, 
aż spod kamieni pni poczęły dreszcze, 

stąd na suchości rzucił człek przy drodze, 
wilgotne bale wzdęły trzask na słońcu, 
aż wy bez kory, toż wam wynagrodzę 
i jak świniaka trzeba czasem w kojcu 
po bokach kijem, tak wiązanym lejcem 
klął i okładał od klepek, co więcej, 

tak się poczęły stroszyć dyrdymały 
i jak z barana motkiem pokręconym 
połacie całe kotkami babrały, 
aż wiatr nie wiedział z której podejść strony 
i jak to wcześniej nie wchodził w gęstwinę, 
stanął, a jednak dmuch jaki uczynię 

i w chmury poszły i nićmi rwanymi, 
poszyciem deszczu świat cały się zalał, 
aż jak ze lnu tak balami białymi 
kroił człek wszystek materiał bez mała, 
a że na odzież zdał się byle jaki, 
bo gęsty, sztywny, nazwał go parciaki, 

wszak z pary wyszło zagiętym deszczykiem 
i o chałupę i przyległe knieje 
sadziło bają i sosnową szychę 
jakby na wietrze i na słońcu, grzeje 
jednako tutaj czas jeden dla wszystkich 
parciaki noszą nawet wietrzne chłystki.

---------------------------------------------- 

Parciaki – pow. przasnyski. We wsi występuje nazwisko Parciak. Być może noszą je potomkowie pierwszego osadnika. Trudno ustalić, czy nazwisko Parciakowi dał part, tj. grube płótno. W każdym razie len był tu powszechnie uprawiany i na miejscu, przy pomocy prymitywnych urządzeń przerabiany na przędzę i wyroby z niej. Wieś założona została w 2 połowie XVIII wieku.

- Messalin Nagietka


Kontakt periodyk-poetycki@epf.pl - Strona On-Line (www.periodyk.prv.pl)
Layout & GFX: Urimourn - urimourn@vp.pl