PREAMBUŁA WIERSZEM
Ponownie stanąwszy u bram suwerenności,
Z myślą o ojczyzny bycie i przyszłości,
Mogąc demokratycznie jej stanowić dzieje,
My, Polacy, Rzeczpospolitej obywatele,
Ci w prawego i dobrego Boga wierzący
Jak i wiary tej pięknej nie podzielający,
A skądinąd czerpiący powszechne wartości,
Mając wobec Polski równość praw i powinności,
Przodkom wdzięczni za pracę i ofiarną walkę,
Które odwróciły złą historii kartę,
Wierni chrześcijańskiej kulturze narodowej,
W ogólnoludzkich wartościach osadzonej,
Nawiązując do tradycji polskiej państwowości,
Uważamy, iż jest w naszej powinności,
Wszystko, co cenne z tysiącletniej historii,
Ocalić od zapomnienia i przekazać potomnym,
Pomni gorzkich doświadczeń z przeszłości,
Gdy łamano człowieka prawa i wolności,
Pragnąc na zawsze zapewnić ich bytność,
A działaniu instytucji sprawność i rzetelność,
Odpowiedzialni przed Bogiem, lub też własną wolą,
Stanowimy niniejszym konstytucję polską,
Jako Rzeczpospolitej prawa podstawowe,
Które sprawiedliwość i wolność zawierają w sobie,
Pomocniczość, co wzmacnia wspólnot uprawnienia,
Dialog społeczny i zasadę władz współistnienia.
Wszystkich dla dobra Polski akt ten stosujących,
Stawiamy na straży praw przysługujących:
Prawa do wolności, do ludzkiej godności,
Do obowiązku z innymi solidarności.
I by o poszanowanie tych zasad dbałość,
Fundament Ojczyzny tworzyła na wieczność
KOMISJA KONSTYTUCYJNA vs. JĘDRZEJ IV ŚNIADY