PREAMBUŁA WIERSZEM


 

Ponownie stanąwszy u bram suwerenności,

Z myślą o ojczyzny bycie i przyszłości,

Mogąc demokratycznie jej stanowić dzieje,

My, Polacy, Rzeczpospolitej obywatele,

Ci w prawego i dobrego Boga wierzący

Jak i wiary tej pięknej nie podzielający,

A skądinąd czerpiący powszechne wartości,

Mając wobec Polski równość praw i powinności,

Przodkom wdzięczni za pracę i ofiarną walkę,

Które odwróciły złą historii kartę,

Wierni chrześcijańskiej kulturze narodowej,

W ogólnoludzkich wartościach osadzonej,

Nawiązując do tradycji polskiej państwowości,

Uważamy, iż jest w naszej powinności,

Wszystko, co cenne z tysiącletniej historii,

Ocalić od zapomnienia i przekazać potomnym,

Pomni gorzkich doświadczeń z przeszłości,

Gdy łamano człowieka prawa i wolności,

Pragnąc na zawsze zapewnić ich bytność,

A działaniu instytucji sprawność i rzetelność,

Odpowiedzialni przed Bogiem, lub też własną wolą,

Stanowimy niniejszym konstytucję polską,

Jako Rzeczpospolitej prawa podstawowe,

Które sprawiedliwość i wolność zawierają w sobie,

Pomocniczość, co wzmacnia wspólnot uprawnienia,

Dialog społeczny i zasadę władz współistnienia.

Wszystkich dla dobra Polski akt ten stosujących,

Stawiamy na straży praw przysługujących:

Prawa do wolności, do ludzkiej godności,

Do obowiązku z innymi solidarności.

I by o poszanowanie tych zasad dbałość,

Fundament Ojczyzny tworzyła na wieczność

 


 

KOMISJA KONSTYTUCYJNA vs. JĘDRZEJ IV ŚNIADY