» AM Fantastyka: wydanie #18 - 2/2006

Charakterystyka Drużyny Pierścienia

Tym razem postanowiłem opisać charaktery członków znanej wszystkim drużyny pierścienia... Zacząć należy od przewodnika i mentora: Gandalfa Szarego(później jak wiadomo Białego). Gandalf był mędrcem, przewodnikiem drużyny... Przewodnikiem, który został obdarzony zaufaniem. Gandalf był szanowaną osobistością, to on, nie Saruman mógł zostać głową rady czarodziejów lecz odmówił. Gandalf miał wielką wiedze i doświadczenie, doświadczenie dzięki, któremu wiedział, że wiedzą nie należy się dzielić ze wszystkimi. Gandalf był obdarzony potęgą, której nie objawiał bez powodu, raz był miłym niepozornym staruszkiem a raz wielkim budzącym groze magiem. Na następne miejsce zdecydowanie zasługuje Frodo. Frodo Baggins hobbit, istota zupełnie niepozorna. Obdarzona wielką odpornością i siłą woli. To właśnie on, nie mędrzec Gandalf, wojownik Aragorn, król Elrond, otrzymał brzemie pierścienia, brzemie, któremu podołał. Lecz nie podołał mu w pojedynke, bo miał przy sobie przyjaciela i teraz właśnie kolej na niego. Samwise Gamgee, Sam... W moim osobistym rankingu to on był największym bohaterem. On nie przeżywał rozterek czy pierścień trzeba zniszczyć. Sam był gotów oddać życie za każdego z drużyny. Miał w sobie siłe, z której nie zdawał sobie sprawy. Tylko dzięki niemu wyprawa dobiegła końca. W drużynie była też tajemnicza postać: Aragorn zwany Elesarem, król na wygnaniu... Aragorn był gotów na wszystko byle ocalić sródziemie, nie wyglądał na to ale to prawda. Miał wiedze godną czarodzieja. Był on zwykłym tropicielem pogardzanym prze wieśniaków, ale on nie zwracał na to uwagi. Aragorn był cytując jego słowa:" A więc ja jestem szpetny z zewnątrz ale piękny w środku??" dość niepozorny. Drużyna darzyła Aragorna zaufaniem takim jak Gandalfa a może nawet większym. Magowie, królowie, szlachcice traktowali go jak równego sobie. "Był tam też elf ubrany w brunatne szaty"... Legolas postać pełna godności pochodząca ze szlachetnej rasy elfów. Doskonały wojownik, pełen gracji i życzliwości. Odważny lubiący wyzwania, pełen nienawiści do złych istot. Jeden z nielicznych przyjaciół Aragorna. Tylko jego Aragorn darzył takim zaufaniem, a od niego bardziej szanował tylko Gandalfa i Elronda. Następną postacią jest krasnolud Gimli. Serce drużyny, istota wręcz kryształowa. Gimli był pozbawiony wszelkich wątpliwości, orki trzeba zabijać, Saurona i pierścień zniszczyć. Gimli był wiernym druchem, lubianym przez całą drużynę. Gimli był dość porywczy i nieroztropny ale zawsze miał dobre intencje. Teraz czas na opisanie Meriadoka Brandybucka i Peregrina Tuka. Opisuje ich razem gdyż były to postacie nierozłączne... Właściwie mogli by być uważani za braci. Merry i Pipin byli dzielni jak na niziołków. Pełni optymizmu i poczucia humoru. Traktowali wyprawe jak przygode, na którą wyruszyli z własnej woli ale potem tego żałowali. Była to dwójka pętaków. Przed wyprawą byli zupełnie beztroscy i szczęśliwi. Wyprawa zmieniła ich życie. Teraz kolej na Boromira. Nie opisuje go jako ostatniego z powodu jego zdrady. To nawet nie była zdrada, Boromir miał dobre intencje chciał uratować swoją ojczyzne. Bradzo szybko odkupił swoją winę oddając życie za niziołków. Boromir był bardzo szlachetny, zbyt pewny siebie. Bardzo możliwe, że to właśnie pewność siebie była powodem jego śmierci.

Hili
hili@poczta.onet.pl