:: Czernice Borowe - z kokona wieś ona
raz Żebro, Idzik, Kordek i Marciszem,
wsławieni zbóje, stali nocą w borze,
a bór ich poznał i opryszków w nisze
wplótł, jak w kokony, może im pomoże
poleżeć trochę w zaszumiałej zielni,
trzeba ich będzie do świtu poczernić,
stąd ściskiem zielsko i gałęzie liścmi,
aż soki poszły, gdzieś tam zaskrzypiało
i oby tylko cały dzionek przyćmić
i księżyc nocą i za dnia to samo
i tak od lata do lata wciąż leżą,
za zgubę daną i ludziom i zwierzom,
kiedyś się zbudzą, to pewne jak drzewa,
któŽe raz jeden ścięto ze zbójami,
by chaty stawiać, potem je ogrzewać,
a dziś oblepiać przestrzenie nazwami,
jak niegdyś w borze, tak na wiatr niech tli się
Żebro: Idziki, Kordki i Marcisze,
i kto tam pomny ciernistego boru
i z pól wyłapie pieśń wietrzną i w chwili
spojrzy na chmury, wnet ujrzy z wieczoru
z wylęgłych drabów tęczowych motyli,
co zapisane było – wzeszło słowem,
i stąd też nazwa - Czernice Borowe.
------------------------------------------------------
Od autora:
Czernice Borowe - Wieś z siedzibą urzędu gminy (pow. przasnyski – jakieś 12 km od Przasnysza). W XIV wieku w posiadaniu rodziny herbu Lubicz. Pochodził z niej Jakub Poczta, podsędek a później sędzia ciechanowski. W XV wieku w rękach rodziny Boleściców (Jastrzębców) od wieku XVI zwanych Czernickimi. Nazwa wsi jest topograficzna, oznacza osadę założoną w pobliżu ciemnych borów, stąd dodatkowe określenie Borowe. Wokół Czernic położone są wsie wraz z przysiółkami o nazwie Zebry: Idźki, Kordy, Marcisze. Występują tu imiona: Żebro, Idzi, Kord, Marcin.
- Messalin Nagietka
|