Jak wiadomo gleba jest powierzchniową warstwą litosfery, na której
żyją wszystkie rośliny, zwierzęta i pozostałe elementy życia.
Pogarszanie się jakości gleb rodzi się na wskutek zanieczyszczeń
komunalnych i przemysłowych, przesuszania, erozji, niewłaściwego
uprawiania ziemi, zatrucie środkami chemicznymi i metalami. Proces
"psucia" się gleb nazywamy degradacją gleb.
Wyróżniamy następujące gleby:
Gleby brunatne i płowe- zajmują prawie 57% kraju. Można je spotkać
praktycznie wszędzie. Powstają przeważne w okolicach lasów. Jak
wskazuje nazwa, ich kolor jest brunatny, gdyż na ich powierzchni
osadza się żelazo.
Gleby bielicowe- zajmują ok. 25% kraju. Gleby bielicowe najczęściej
możemy spotkać w miejscach, gdzie występują lasy iglaste. Gleby te są
średnio żyzne, największe obszary tych gleb możemy spotkać w środkowej
części kraju.
Gleby bagienne- Gleby nie nadające się pod uprawę, na wskutek za dużej
wilgotności ziemi. Jednak czasami używane są jako naturalne nawozy.
Powstały na wskutek obumierania i gromadzenia się resztek roślinnych
na terenach bagiennych.
Rędziny- Powstały na skałach zwietrzałych, wapiennych. Są średnio
żyzne. Po opadach deszczu stają się grząskie. Z powodu, ze powstały na
skałach wapiennych, zawierają dużą ilość wapnia.
Czarnoziemy- są jednymi z żyźniejszych gleb na świecie. Powstałe na
skałach lessowych. W Polsce zajmują 1% powierzchni. Ziemie te
najczęściej porośnięte są trawą.
Czarne ziemie- powstałe w wyniku zarastania jezior, oczek wodnych i
bagien. Czarne ziemie zawierają dużą ilość próchnicy, dzięki czemu
zawdzięczają swoją barwę. Ziemie te zajmują ok. 2% powierzchni Polski.
Uważane są za dosyć żyzne.
Mady rzeczne powstały w wyniku nanoszenia przez rzeki osadów z
dalszych części kraju. Osady te osadziły się w dolinach rzecznych.
Uważane są za średnio żyzne ziemie. Zajmują ok. 5% kraju. Największym
skupiskiem mad, są żuławy Wiślane
Blue Gryf
|