Zdążyli powiedzieć
czyli o ostatnich słowach słów kilka, gdy ponieśli i wilka

Dylan Thomas, angielski poeta: "Osiemnaście czystych whisky - chyba pobiłem rekord"

Karol Marks, do sprzątaczki, która zapytała się go czy chciałby coś przekazać potomności: "Proszę wyjść! Ostatnie słowa są dla głupców, którzy nie dość się w życiu nagadali"

Lord Melbourne: "Umierać, drogi doktorze? To ostatnia rzecz, jaką zamierzam uczynić"

Pancho Villa, gdy proszono go o pozostawienie wiadomości swoim zwolennikom: "Powiedzcie im, że powiedziałem coś ciekawego"

Dominique Bouhors, gramatyk: "Jestem na progu śmierci albo: Niebawem umrę – można powiedzieć tak i tak".

Denis Diderot (do żony) : "Jak myślisz, co mi diabeł zrobi?".

J. F. Ducos, żyrondysta skazany na ścięcie: "Konwencja zapomniała wydać jeden dekret... Dekret o niepodzielności głowy i ciała".

Joseph Duveen, handlarz obrazów (któremu lekarze od początku jego długotrwałej choroby zapowiadali szybką śmierć): "Oszukiwałem ich przez pięć lat".

Philip Egalite (do kata, który chciał mu zdjąć buty): "Łatwiej ci będzie ściągnąć je potem. Do roboty!".

Franciszek Józef II (śpiewając): "Niech Bóg zachowa cesarza".

J. H. Green, lekarz (do lekarza domowego): "Udar", po czym wziąwszy się za puls: "Nie bije".

Grontoft, radiotelegrafista tonącego statku do "Estonii" śpieszącej na pomoc: "Przepraszam, ale nie mogliśmy na was czekać. Pilna sprawa gdzie indziej".

H. A. Jones, autor dramatyczny (spytany czy u jego łoża ma spędzić noc jego bratanica czy pielęgniarka): "Ładniejsza... I kłóćcie się teraz o to".

Królowa Karolina prosiła swego męża Jerzego II, aby ożenił się po jej śmierci. Król odpowiedział że woli mieć kochanki, na co królowa : "Ah, mon Dieu! Jedno nie przeszkadza drugiemu".

Henry Du Pre Labouchere (polityk i publicysta angielski (1831-1912); drzemał na łożu śmierci, ktoś przewrócił lampkę spirytusową i światło go obudziło) "Płomienie? – mruknął – Chyba jeszcze nie."

Francois de Malherbe, poeta (przerwał księdzu, który w kwiecisty sposób opisywał niebo): "Trzymaj język za zębami. Twój okropny styl budzi we mnie niesmak".

Maria Antonina (nastąpiwszy na szafocie katu na nogę): "Monsieur, proszę mi wybaczyć. Nie zrobiłam tego naumyślnie".

William Palmer (skazany za otrucie przyjaciela, stanąwszy na zapadni szubienicy) : "Czy jesteście pewni, że to bezpieczne?".

Perugino (nakłaniany do wezwania księdza): "Nie. Jestem ciekaw co się dzieje na tamtym świecie z człowiekiem, który umiera nie wyspowiadawszy się".

James W. Rodgers (skazany na rozstrzelanie za morderstwo, spytany o ostatnie życzenie) : "Tak – opancerzona kurtka".

Talleyrand (dowiedziawszy się że arcybiskup Paryża gotów by był oddać za niego życie) : "Może zrobić z tego lepszy użytek".

Oscar Wilde (kiedy w ostatnich dniach życia, ktoś przyniósł mu szampana): "Umieram jak żyłem – ponad stan".

Arcyksiąże Ferdynand, chwilę po zamachu w Sarajewie: "To nic".