|
Zdążyli powiedzieć czyli o ostatnich słowach słów kilka, gdy ponieśli i wilka
Dylan Thomas, angielski poeta: "Osiemnaście czystych whisky - chyba pobiłem rekord" Karol Marks, do sprzątaczki, która zapytała się go czy chciałby coś przekazać potomności: "Proszę wyjść! Ostatnie słowa są dla głupców, którzy nie dość się w życiu nagadali" Lord Melbourne: "Umierać, drogi doktorze? To ostatnia rzecz, jaką zamierzam uczynić" Pancho Villa, gdy proszono go o pozostawienie wiadomości swoim zwolennikom: "Powiedzcie im, że powiedziałem coś ciekawego" Dominique Bouhors, gramatyk: "Jestem na progu śmierci albo: Niebawem umrę – można powiedzieć tak i tak". Denis Diderot (do żony) : "Jak myślisz, co mi diabeł zrobi?". J. F. Ducos, żyrondysta skazany na ścięcie: "Konwencja zapomniała wydać jeden dekret... Dekret o niepodzielności głowy i ciała". Joseph Duveen, handlarz obrazów (któremu lekarze od początku jego długotrwałej choroby zapowiadali szybką śmierć): "Oszukiwałem ich przez pięć lat". Philip Egalite (do kata, który chciał mu zdjąć buty): "Łatwiej ci będzie ściągnąć je potem. Do roboty!". Franciszek Józef II (śpiewając): "Niech Bóg zachowa cesarza". J. H. Green, lekarz (do lekarza domowego): "Udar", po czym wziąwszy się za puls: "Nie bije". Grontoft, radiotelegrafista tonącego statku do "Estonii" śpieszącej na pomoc: "Przepraszam, ale nie mogliśmy na was czekać. Pilna sprawa gdzie indziej". H. A. Jones, autor dramatyczny (spytany czy u jego łoża ma spędzić noc jego bratanica czy pielęgniarka): "Ładniejsza... I kłóćcie się teraz o to". Królowa Karolina prosiła swego męża Jerzego II, aby ożenił się po jej śmierci. Król odpowiedział że woli mieć kochanki, na co królowa : "Ah, mon Dieu! Jedno nie przeszkadza drugiemu". Henry Du Pre Labouchere (polityk i publicysta angielski (1831-1912); drzemał na łożu śmierci, ktoś przewrócił lampkę spirytusową i światło go obudziło) "Płomienie? – mruknął – Chyba jeszcze nie." Francois de Malherbe, poeta (przerwał księdzu, który w kwiecisty sposób opisywał niebo): "Trzymaj język za zębami. Twój okropny styl budzi we mnie niesmak". Maria Antonina (nastąpiwszy na szafocie katu na nogę): "Monsieur, proszę mi wybaczyć. Nie zrobiłam tego naumyślnie". William Palmer (skazany za otrucie przyjaciela, stanąwszy na zapadni szubienicy) : "Czy jesteście pewni, że to bezpieczne?". Perugino (nakłaniany do wezwania księdza): "Nie. Jestem ciekaw co się dzieje na tamtym świecie z człowiekiem, który umiera nie wyspowiadawszy się". James W. Rodgers (skazany na rozstrzelanie za morderstwo, spytany o ostatnie życzenie) : "Tak – opancerzona kurtka". Talleyrand (dowiedziawszy się że arcybiskup Paryża gotów by był oddać za niego życie) : "Może zrobić z tego lepszy użytek". Oscar Wilde (kiedy w ostatnich dniach życia, ktoś przyniósł mu szampana): "Umieram jak żyłem – ponad stan". Arcyksiąże Ferdynand, chwilę po zamachu w Sarajewie: "To nic". |