Astro-News


Zjawiska astronomiczne na grudzień:

2005.11.22 - Koniunkcja Księżyca z Saturnem
2005.11.29 - Koniunkcja Księżyca z Jowiszem
2005.12.04 - Koniunkcja Księżyca z Wenus
2005.12.11 - Koniunkcja Księżyca z Marsem
2005.12.19 - Koniunkcja Księżyca z Saturnem
2005.12.21 - Początek astronomicznej zimy
2005.12.27 - Koniunkcja Księżyca z Jowiszem


"Czwórka do brydża, czyli nowe księżyce Plutona"

        Obserwacje z 15 i 18 maja 2005 pokazują dwa nowe ciała krążące wokół Plutona ruchem wstecznym, podobnie jak Charon. Ciała oznaczone jako P1 i P2 są kilka tysięcy razy słabsze od Plutona. Kolory Plutona i Charona zostały uzyskane ze złożenia krótkich ekspozycji w filtrach 475 i 444 nm. Obraz nowych księżyców P1 i P2 uzyskano w długiej ekspozycji przez pojedynczy filtr z centrum w okolicy 606 nm, tak więc nie mamy informacji o ich barwie.
        W ramach przygotowań do misji New Horizons astronomowie wykonali dokładne obserwacje Plutona przy pomocy Kosmicznego Teleskopu Hubble'a. Nieoczekiwanie okazało się, że Pluton, planeta Pasa Kuipera, ma najprawdopodobniej nie jeden, ale trzy księżyce.
        Jeżeli odkrycie się potwierdzi, będzie początkiem zbierania nowych informacji na temat natury i ewolucji układu Plutona, ale także ciał Pasa Kuipera z satelitami i wczesnych stadiów ewolucji tego obszaru Układu Słonecznego.
        Jak mówi Hal Weaver (z Laboratoruim Fizyki Stosowanej Johna Hopkinsa) nowe obserwacje wskazuję, ze Pluton ma najprawdopodobniej dwa lub trzy księżyce. Zatem jest kandydatem na pierwsze ciało w Pasie Kuipera mające więcej niż jeden księżyc. Dotychczas jedynym potwierdzonym księżycem Plutona jest Charon odkryty w 1978 roku w obserwacjach naziemnych.
        "Nasze wyniki wskazują, ze inne ciała Pasa Kuipera mogą także mieć więcej niż jeden księżyc. To zaś oznacza, że planetolodzy będą musieli bardziej się liczyć z nowymi księżycami konstruując modele powstawania układu Plutona" - tłumaczy Alan Stern, szef zespołu badaczy z Southwest Research Institute w Boulder w Kolorado.
        Ciała będące kandydatami na księżyce zostały tymczasowo oznaczone jako S/2005 P1 i S/2005 P2. Zaobserwowano je w odległości około 44000 km od Plutona. Znajdują się one dwa lub trzy razy dalej od Plutona niż Charon.
        Uczeni planują wznowienie obserwacji w lutym aby potwierdzić, czy odkryte obiekty są na pewno księżycami. Tylko po takim potwierdzeniu Międzynarodowa Unia Astronomiczna może zastanowić się nad nazwami dla S/2005 P1 i S/2005 P2.
        Teleskop Hubble'a zaobserwował dwa nowe obiekty 15 maja 2005 roku. Max Mutchler z Instytutu Naukowego Teleskopu Kosmicznego mówi, że blask tych ciał jest około 5000 słabszy od Plutona, lecz stabilny i wyraźny. Po trzech dniach od pierwszej obserwacji domniemanych księżyców skierowano Teleskop Hubble'a jeszcze raz na Plutona. Dwa księżyce nadal tam były i zdawały się wykonać ruch orbitalny dookoła Plutona. Z kolei jak mówi Marc Buie z Obserwatorium Lowella (we Flagstaff w Arizonie), konfrontacja z obserwacjami Plutona z 14 czerwca 2002 roku istotnie pokazuje obecność obu ciał P1 i P2 w miejscach gdzie wyliczono je na podstawie najnowszych obserwacji z tego roku.
        Naukowcy zachęceni odkryciem poszukiwali jeszcze kolejnych księżyców Plutona na obserwacjach z Teleskopu Hubble'a, ale wydaje się raczej nieprawdopodobne by były tam jeszcze ciała o średnicy większej od 15 km. - www.astronet.pl (dodał: Leszek Błaszczyk)


"Nowa metoda badania mgławic"

Na zdj. - Region L1448 z konstelacji Perseusza. Część chmury gazowo-pyłowej mgławicy, która odbija jednorodne światło bliskie podczerwieni z otoczenia. Czerwone smugi to materiał wyrzucony z protogwiazd w procesie akrecji.

        Astronomowie z Harvardu opracowali nową metodę zaglądania do wewnętrznych warstw mgławic. Wykorzystali światło w bliskiej podczerwieni, które jest niewidoczne dla ludzkiego oka. Zdjęcia, które uzyskano są zarówno piękne i wartościowe od strony naukowej. Mogą być użyte do sporządzenia bardziej szczegółowej mapy rozmieszczenia międzygwiezdnej materii w mgławicach.
        "Potrafimy teraz dostrzec strukturę olbrzymich regionów, gdzie formują się gwiazdy na ogromnych przestrzeniach w rozdzielczości 50-krotnie większej niż do tej pory" - powiedziała Alyssa Goodman z CfA (Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics). - "Ta technika zrewolucjonizuje sposób w jaki spoglądamy na miejsca narodzin gwiazd".
        Teleskop kosmiczny Spitzera posługując się instrumentem - NICMOS, wykorzystuje światło w podczerwieni do obserwacji wnętrz mgławic, ale kombinacje obrazów z teleskopów naziemnych w świetle bliskiej podczerwieni, dostarczają nieporównywalnie więcej informacji.
        Badacze wykonali fotografie regionów formowania się gwiazd w konstelacji Perseusza i byli zaskoczeni, gdy ujrzeli coś czego do tej pory jeszcze nie widzieli. Astronomowie odkryli w otwartej przestrzeni kosmicznej efekt podobny do tego, który jest spotykany w atmosferze Ziemi. W nocy gdy chmury odbijają światło ulic miejskich, na niebie można zaobserwować pomarańczowe światło. W mgławicy zaś ciemne, chmury gazu i pyłu są oświetlane przez słabe światło gwiazd. Obserwacja w świetle bliskiej podczerwieni odsłania widok wewnętrznych warstw chmur. Ten wewnętrzny materiał mgławicy jest oświetlanych przez jednorodne słabe światło, które stanowi sumę wszystkich zewnętrznych źródeł.
        Zdjęcia chmur mgławic, które odbijają światło jednorodne są częścią programu badawczego - COMPLETE (Coordinated Molecular Probe Line Extinction Thermal Emission). Pomiary pozwolą przeanalizować i lepiej zrozumieć fizykę powstawania nowych gwiazd w regionach o rozmiarach od 0.01 do 30 lat świetlnych. - www.astronet.pl (dodał: Andrzej Żukowski)


"Konstrukcje teleskopowe - pająk"

        Szukając dobrego rozwiązania na pająk znalazłem w internecie ciekawą koncepcję. Niby zmniejsza dyfrakcję. Nieco świeży produkcik :-) Looknijcie sobie na zdjęcie:





Coś takiego kosztuje 70-92 USD w zależności od tubusu oraz lusterka wtórnego. - firma Prostar


"Nowy teleskop"

        Kolejnym newsem jest to, że sprawiłem sobie zwierciadełko 120/900 i zbudowałem takowy teleskop z wyciągiem 1,25" ofkorz, na Dobsonie, tubus - PCV, pająk własnej konstrukcji + okular Plossl Soligor 4mm (recenzja w następnym numerze). A oto i moje lustro i wyciąg:



>


     Design by:  Devil_24