| #36 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| << poprzednie | spis treści | następne >> | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kalendarz PŚ w skokach narciarskichPod koniec listopada rozpocznie się sezon olimpijski w skokach narciarskich. W tym numerze AM Sport możecie przeczytać prognozy dotyczące Polaków - trzeba przyznać dość optymistyczne. Postanowiliśmy nie podawać suchych faktów, dlatego poza podstawowymi informacjami o konkursach będziecie mogli przeczytać również info o skoczniach oraz miejscowościach w których w tym sezonie będzie gościła czołówka skoczków! 25-26.11.2005 Kuusamo (K-120, HS-142) pełna nazwa: Ruka
International Ski Stadium
Skocznia w Kuusamo leży w centrum sportów zimowych Finlandii - Ruka. Położenie w pobliżu koła polarnego sprawia, że w Kuusamo niemal przez cały rok leży śnieg i panuje przeraźliwy mróz. Wszystko to powoduje, że Kuusamo jest doskonałym miejsce do uprawiania sportów zimowych i przede wszystkim skoków narciarskich. Sezon narciarski trwa tam przez 200 dni w roku. W mieście znajdują się 2 skocznie, oprócz obiektu o punkcie konstrukcyjnym K120 znajduje się także skocznia K64, która pokryta jest igielitem. Jako, że śnieg leży tu przez większą część roku, jest to znakomite miejsce treningowe. W Kuusamo odbywają się przede wszystkim zawody o charakterze lokalnym, czasami także gości Puchar Kontynentalny. W 1996 odbywały się tutaj zawody Pucharu Świata, następnie po kilku latach w 2002 Kuusamo ponownie gościło najlepszych skoczków świata, także w latach 2003, 2004 i 2005 zaplanowano tam inaugurację sezonu zimowego Pucharu Świata. Wydaje się, że Kuusamo zapisało się na stałe w kalendarzu FIS. Warunki klimatyczne są tu idealne, aby rozegrać pierwsze zawody sezonu. Trudno przygotować szybciej skocznię do zimowego skakania gdzieś indziej niż w Kuusamo. Położenie Kuusamo na dalekiej północy sprawia, że zawody tam organizowane należą do niezwykle trudnych dla zawodników, nie tylko przez silny wiatr, ale przede wszystkim przez przeraźliwe mrozy sięgające - 30 stopni, co w porównaniu z silnym wiatrem powoduje, że zawodnicy zaraz po oddaniu skoku uciekają do ogrzewanych pomieszczeń. Takie warunki są niezwykle trudne dla kibiców i sprawiają, że na konkursach w Kuusamo przeważnie jest ich niewielu. Skocznia w Kuusamo należy do największych obiektów o punkcie konstrukcyjnym K120, zaraz po Willingen, gdzie bezpiecznie można oddawać skoki blisko 150 - metrowe (rekord skoczni - 148 metrów). Podczas treningów przed inauguracją sezonu 2004/2005 Norweg Sigurd Pettersen skoczył na tym obiekcie 152 metry, co jest w tej chwili nieoficjalnym rekordem długości skoku na obiekcie o punkcie konstrukcyjnym K-120 m. Podczas inauguracji sezonu 2003/2004 groźnie wyglądający upadek zaliczył Austriak Thomas Morgenstern. Na szczęście młodemu zawodnikowi nic się nie stało. Mając w pamięci ten wypadek FIS na początku sezonu 2004/2005 zaleciło budowę wokół zeskoku siatki zapobiegającej podmuchom wiatru...
3-4.12.2005 Trondheim (K-120, HS-131)
Centrum Sportów Zimowych - Granasen Ski Center, to znane i cenione miejsce w Norwegii. W mieście znajduje się klub o nazwie Sor Trondelag Skikrets. Zawody skoków narciarskich, które odbywają się na Granasen zawsze są wielkim widowiskiem i świętem, które ogląda nawet król Norwegii. Jest to nowoczesna i bezpieczna dla zawodników skocznia. Dużą zaletą obiektu jest oświetlenie, jednak skocznia narażona jest na podmuchy wiatru, który jest bardzo zmienny. Obiekt wyłożony jest igielitem, w dość nietypowym bladoniebieskim kolorze, który nadaje mu specyficzny charakter. Odbywają się tu konkursy Pucharu Świata (w ramach Turnieju Skandynawskiego) oraz Pucharu Kontynentalnego. Od kilku lat Trondheim gości skoczków na początku sezonu. Położenie miasta może zapewnić, że już w grudniu śniegu nie zabraknie. Rekord skoczni należy do Adama Małysza, który jest w Norwegii, a szczególnie w Trondheim bardzo ceniony i szanowany. Z kolei rekord letni należy do Kazuyoshi Funakiego i wynosi 132,5 metra. Wprawdzie latem 2003 roku podczas Pucharu Kontynentalnego zdecydowanie dalej skakał Veli - Matti Lindstroem (136,5 oraz 137,5 m), jednak obu skoków nie ustał. Miasto gościło też Mistrzostwa Świata w 1997 roku, wówczas to bardzo wysokie, 5 miejsce, osiągnął nasz zawodnik Robert Mateja. W Trondheim odbyły się również Mistrzostwa Świata Juniorów w narciarstwie klasycznym w 1984 roku...
10-12.12.2005 Harrachov (K120, HS-142)
pełna
nazwa: Certak
Skocznia
"Certak" o punkcie konstrukcyjnym K-125 metrów jest usytuowana w
bezpośrednim sąsiedztwie skoczni mamuciej K-185 metrów. Skocznia położona
jest na zboczu Góry Certowa Chora na którą prowadzą dwa wyciągi krzesełkowe.
Na skoczni regularnie odbywał się kiedyś Puchar Świata w skokach
narciarskich. Miasto było również wielokrotnie organizatorem Pucharu
Kontynentalnego. W sezonie 2004/2005 Harrachov po kilku latach nieobecności ponownie znalazł się
w kalendarzu rozgrywek. Jesienią 2004 roku obiekt przeszedł gruntowną
modernizację - punkt konstrukcyjny przeniesiona ze 120 na 125 metr, a wielkość
skoczni (HS) wynosi aż 142 metry. Działacze z miejscowego klubu TJ Jiskra
Harrachov uważają, że można teraz bezpiecznie skakać na tym obiekcie nawet
w okolicach 150 metra. Doprowadzono także wodę pod sam próg skoczni, co umożliwia
teraz pracę aż sześciu armatek śnieżnych.
|
pełna nazwa: Duża
Titlis
Engelberg był jednym z pierwszych miejsc w Szwajcarii, które posiadały skocznię narciarską. W jej rozwoju od początku uczestniczył miejscowy klub narciarski. Pierwszy tutejszy konkurs, w którym wzięło udział 10 skoczków odbył się w 1904 roku w obecności niewielkiej ilości widzów. W tym samym roku generalne zgromadzenie klubu przyznało kredyt 133 franków i 50 czarnych koni na budowę nowej skoczni, Saindrainschanze. Ówczesny prezydent klubu w corocznym podsumowaniu finansowym za sezon 1907/08 wyrażał radość z powodu stworzenia obiektu "wszechczasów" - jak się wyraził. Niestety już po kilku latach okazało się ze skocznia jest przestarzała... Wtedy zdecydowano o budowie skoczni Titlis. Już 4 lata później, po tragicznym konkursie, w czasie którego zginął jeden skoczek, a kilku zostało rannych, musiała zostać poddana przebudowie. Wspomniana Sandrainschanze była jeszcze wielokrotnie poddawana transformacjom, Titlisschanze różnym korektom, jednak żadna nie odpowiadała już obowiązującym standardom. Z tego powodu w 1964 podjęto decyzję o budowie średniej skoczni, Kleintitlisschanze, na której odbyło się nawet kilka nocnych międzynarodowych konkursów. 3 lata później powstała jeszcze jedna skocznia, Bubenschanze. Niestety brak utalentowanych skoczków stawał się coraz bardziej dotkliwy. Po MŚ w Lahti w 1938 miasto już zamierzało zrezygnować z organizowania międzynarodowych konkursów. Zapobiegła temu szybka reakcja klubu, który dowiedziawszy się o niebezpiecznych zamierzeniach władz Engelberga, przedstawił projekt dużej skoczni Titlis... Ówczesny prezydent klubu Theddy Amstutz za wszelką cenę chciał uniknąć przy planowaniu i konstruowaniu obiektu starych, aż zanadto już znanych pomyłek budowlanych. Z tego też powodu projekt kalkulacyjny inżyniera Giacomo Baldissery został uzupełniony komputerowymi obliczeniami wykonanymi w 5 miesięcy (co było sytuacją bez precedensu) przez rodzime firmy Oscara Menii i Franza Odermatta. Przekraczające 300 000 franków koszty konstrukcji zdobyto dzięki przeróżnym operacjom finansowym oraz chojnym darom przyjaciół i sponsorów. W 1971 na posiadającej nowy statut skoczni Dużej Titlis odbyły się pierwsze zawody(w ramach Swiss Springer Tour). Około 14 lat później skocznia nie odpowiadała już zrewidowanym wymogom FIS. W celu zdobycia homologacji konieczne były globalna reorganizacja i modyfikacja obiektu. Budżet tych prac wynosił 350 000 franków. Kiedy odmówiono kredytu (na 100 000 franków), nad klubem zawisły czarne chmury. Na 26 lutego 1984 był zaplanowany konkurs drużynowy. Jego supervisorzy nie mieli wyboru - musieli zabrać się do pracy na własne ryzyko. Dużo pomogli tutaj prywatni dawcy, których wsparcie podtrzymywało organizatorów konkursu na duchu i wzmacniało się w wierze, że takie miejsce jak Engelberg potrzebuje odpowiedniej skoczni narciarskiej. W końcu jednak otrzymali 30 000 franków kredytu, a ich odwaga została wynagrodzona - konkurs odniósł sukces organizacyjny. Od tamtego czasu skocznia kilkakrotnie musiała być dostosowywana do zmieniających się standardów FIS. Dziś ta skocznia "z przeszłością" jest jedną z największych naturalnych skoczni na świecie. Zaczyna się już mówić o Igrzyskach Olimpijskich 2010. Engelberg odpowiedział pozytywnie na ankietę dla kandydatów. Odbywają się tu zawody Pucharu Świata i Pucharu Kontynentalnego. W mieście istnieje klub S.C. Engelberg
29.12.2005 Oberstdorf (Turniej 4 Skoczni)
pełna
nazwa: Grosse Schatenberg
Zaprojektowana
przez Hansa Gschwendera, Schattenbergschanze została zbudowana na przełomie
1925 i 26 roku. Pierwszy rekord - 35 m - ustanowił niemiecki skoczek Herrn
Mueller. W następnych latach skocznia była wielokrotnie przebudowywana, dzięki
czemu uzyskiwane tu były coraz dluższe odległości. Od 1953 "Cienista Góra"
jest jednym z gospodarzy "Wielkiego Szlema" skoków narciarskich -
Turnieju Czterech Skoczni. To tu odbywa się pierwszy z zaliczanych do niego
konkursów. W 2000 roku zainwestowano milion marek niemieckich w modyfikację
stadionu. Aż 18 000 widzów przyszło na niego w czasie konkursu 29 grudnia
2000. Ponieważ prawdziwa zima ominęła Oberstdorf (jak i wiekszą część
Europy) już wiele dni przed tą datą, 24 ciężarówki zwoziły z
austriackiego regionu Klein - Walsertal naturalny śnieg, który był później
ubijany na skoczni przez kilkudziesięciu narciarzy. Skocznia jest nazywana
"wskazującym palcem Pana Boga". Na szczycie wieży startowej znajduje
się drewniany krzyż, wykorzystywany przez skoczków do ćwiczeń rozgrzewających.
W 2003 roku obiekt przeszedł gruntowny remont. Od tego czasu skocznia na
stadionie Schattenberg ma punkt K120, a na zeskoku położony został igielit.
Aby powiększyć obiekt trzeba było przesunąć próg skoczni do tyłu i lekko
zmienić jej położenie (zmalała odległość pomiędzy skocznią K90 i K120).
Przy okazji przebudowy skoczni K115, na obiekcie K90 został położony nowy
igielit i zmodernizowany profil skoczni K56. Szczególny charakter stadionu
Schattenberg (pięć skoczni - jeden zeskok) pozostał niezmieniony. Nowy próg
skoczni jest usytuowany około dziesięć metrów dalej i sześć metrów wyżej
niż dotychczasowy. Na istniejącej już betonowej wieży znajduje się punkt
widokowy z podgrzewanymi pokojami, dodatkowo zainstalowana została także winda
z przeszklonym szybem, aby można było podziwiać panoramę okolicy. Podczas
zawodów nowa winda jest wykorzystywana przez skoczków, a podczas treningów służy
turystom. Podczas inaugurujących zawodów na skoczni w Oberstdorfie podczas
Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 2003/2004 padł wspaniały rekord - Norweg
Sigurd Pettersen poszybował na odległość 143,5 metra, i jak sam twierdzi, można
tutaj skoczyć jeszcze dalej...
Za miesiąc będziecie mogli przeczytać opisy kolejnych skoczni: Ga-Pa, Innsbruck, Bischofshofen, Sapporo, Zakopane i Willingen.
1.01.2006
Garmish-Partenkirchen 12.02.2006
Pragelato (olimpiada)
Ciekawostki nt. obiektów pochodzą ze strony www.skijumping.pl
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| << poprzednie | spis treści | następne >> | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Grafika i teksty tutaj zawarte nie mogą być kopiowane i używane w wszelkiej formie bez zgody ich autorów.
Wszelkie prawa Zastrzeżone! Copyright: Layout & GFX: Urimourn (urimourn@vp.pl) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||