::: SŁOWNIK
PIŁKARSKI :::
Bidon - obiekt pożądania piłkarzy, zwłaszcza pod koniec wyczerpującego meczu. W wersji kibicowskiej może służyć do rzucania w kiepsko grających zawodników.
Boisko - duży prostokąt obsiany trawą. W jego obrębie toczy się gra, z niego znoszeni są na noszach kontuzjowani zawodnicy.
Bramka - otwór złożony z trzech kijków, do którego zawodnicy starają się wepchnąć piłkę. Bywa przyczyną poważnych kontuzji gdy zawodnik usiłujący ślizgiem wybić zmierzającą do bramki piłkę trafi stopą w jeden z kijków.
Bramkarz - jedyny zawodnik nie grający w polu. Jego zadaniem jest uniemożliwienie przeciwnikowi umieszczenia futbolówki w bramce. Znakiem charakterystycznym bramkarza są ciosy rodem z filmów karate, którymi atakuje szarżujących napastników.
Brazylia - najlepszy zespół świata, posiadający w swych szeregach multum gwiazd. Nie do pokonania przez słabsze zespoły.
Derby - spotkanie drużyn z tego samego miasta, ew. regionu. Bardzo nielubiane przez policję i władze miasta, prowadzi często do burd.
Gol - umieszczenie piłki w bramce, zwykle zgodnie z przepisami. Słowo to samo w sobie stanowi doskonałe ćwiczenie rozluźniające dla komentatorów sportowych.
Karny - strzał do bramki z jedenastu metrów, bez asysty obrońców. Spowodowany zwykle dotknięciem piłki ręką w polu karnym lub faulem. Sporadycznie dyktowany po teatralnym upadku.
Koszulka - element stroju zawodnika, zakrywający tors. Najczęstszy punkt zaczepienia gdy przeciwnik nie może przegonić rywala. Zdjęta po strzeleniu bramki powoduje otrzymanie żółtej kartki, a w skrajnych przypadkach prowadzi do oparzeń słonecznych.
Komentator - człowiek uprzykrzający oglądanie meczu poprzez wcinanie w najmniej odpowiednich momentach historyjek, które wydają mu się ciekawe. Większość naszych komentatorów nie rozróżnia nawet braci Dudków i potrafi pomylić dosłownie każde nazwisko. Chlubny wyjątek stanowi Mateusz Borek.
Kontuzja - odnosi ją piłkarz, który w porę nie odstawi nogi. Jest efektem brutalnej gry i może być przyczyną dłuższej absencji kopacza.
Korupcja - w Polsce: coś w rodzaju UFO - większość widziała, ale nikt się nie przyznaje; na świecie: zjawisko tępione bardzo wysokimi karami
Kozioł ofiarny - przyczyna wszelkich niepowodzeń drużyny, największe jej zło, którego usunięcie spowoduje cudowne ozdrowienie chorego organizmu. W polskim futbolu kozłem ofiarnym najczęściej bywa trener, zdecydowanie rzadziej winnych szuka się wśród piłkarzy.
Łut szczęścia - niesamowity zbieg okoliczności powodujący wygranie meczu/eliminacji. Częstokroć połączony z rzutem na taśmę.
Napastnik - najbardziej prestiżowa pozycja w zespole, grający na tej pozycji piłkarz ma za zadanie strzelić jak najwięcej goli. W naszym kraju dodatkowym zadaniem napastnika jest wypromowanie się poprzez drużynę narodową i odejście za grubą kasę do dobrego, zagranicznego klubu, który zaraz po tym transferze staje się średnim zagranicznym klubem.
Obrońca - zawodnik mający zadanie uprzykrzyć przeciwnikowi życie poprzez częste faule i zakładanie tzw. pułapki ofsajdowej.
Ostatnie podanie - jeśli jest dokładne, stwarza napastnikowi szansę do zdobycia bramki. Po wyjeździe Mirka Szymkowiaka w polskiej lidze raczej niespotykane.
Pomocnik - piłkarze tej pozycji powinni odznaczać się szybkością (boczni) lub znakomitym przeglądem pola i doskonałym ostatnim podaniem (środkowi). Wyjątek stanowi tu Wisła Kraków, w której środkowych z fantazją i polotem sprzedaje się do Turcji a na ich miejsce sprowadza defensywnych graczy.
Pułapka ofsajdowa - jednoczesne wyjście obrońców ustawionych w linii kilka kroków do przodu. Nieumiejętnie stosowana powoduje stworzenie groźnej sytuacji pod własną bramką.
Reprezentacja - zbiorowisko najlepszych piłkarzy danego kraju, u nas prowadzona przez myśliwego, który zamiast na parzystokopytne ssaki poluje na... Rasiaki :P
Rzut na taśmę - pokonanie w ostatnim meczu ligowym/eliminacyjnym rywala, jeśli zapewnia wyższą niż dotychczas lokatę. Gdy jednocześnie najgroźniejszy rywal przegrywa swoje spotkanie, jest łączony z łutem szczęścia.
Sędzia - człowiek, który przez 90 minut biega po boisku i zwykle ani razu nie dotykający piłki. W przypadku niepowodzeń faworyta może zostać uznany za kozła ofiarnego, zdecydowanie częściej łączony jednak z korupcją (w Polsce).
Strzał - posłanie piłki w kierunku bramki, w zasadzie dowolną częścią ciała. Rozróżniamy strzały soczyste, techniczne i Panu-Bogu-W-Okno.
Sponsor - firma/osoba prywatna finansująca z pobudek czysto filantropijnych (jedynie w Polsce) drużynę piłkarską.
Szczupak - szaleńczy rzut ciała w kierunku piłki, spotykany najczęściej w obrębie pola karnego. Bywa przyczyną kontuzji, gdy kończy się na innym piłkarzu albo słupku bramki.
Technika - umiejętność panowania nad piłką, najbardziej pożądana jest tzw. technika użytkowa, na rodzimych boiskach jednak nie występuje.
Tragedia narodowa - przegranie przez reprezentację kolejnego ważnego meczu, tudzież eliminacji do Mistrzostw. Zwykle rozpoczyna się później polowanie na kozła ofiarnego (por. Kozioł ofiarny).
Trener - najbardziej niepewna posada w klubie/reprezentacji. Gdy zespół przegrywa, winą obarcza się właśnie trenera, gdy wygrywa, pochwały spadają na zawodników albo łut szczęścia (por. Kozioł ofiarny).
Trening - codzienne spotkania piłkarzy mające na celu doskonalenie ich umiejętności. W praktyce najbardziej oczekiwanym momentem jest "tuż po", kiedy ci sami piłkarze udają się na jakże zasłużone pomeczowe piwo, ew. trzy piwa.
Trybuna - miejsce kibicowskich nasiadówek, często lecą z niej różne przedmioty, nierzadko jest źródłem Wrzawy. Wyróżniamy trybunę zamkniętą, otwartą i niedokończoną. W pierwszym wypadku kibice na niej zasiadający nie muszą przejmować się warunkami atmosferycznymi, natomiast w Polsce najpopularniejszy jest trzeci jej rodzaj.
Warunki atmosferyczne - zwyczajnie: pogoda; temat poruszany najczęściej przez dobrze wychowanych komentatorów gdy już zupełnie nie mają pomysłu co powiedzieć.
Wapno - czasami gaszone; komentatorzy zwykle używają stwierdzenia, że "sędzia wskazał na wapno", mając na myśli odgwizdanie rzutu karnego. Natomiast w pełnym tego słowa znaczeniu wapnem są wyznaczone linie boiska, wapno może być też, zapakowane w workach, stać/leżeć obok boiska (por. trybuna [niedokończona]).
Zwód - minięcie z piłką rywala, najczęściej w sposób efektowny, na polskich boiskach raczej niespotykany.
:: Tuxedo
::
|