|
W numerze 33 są co najmniej dwa opowiadania, w których pojawia się motyw z alkoholizmem. Pierwszym jest tekst T#M „Koniec”, a drugim moje skromne „Dlaczego?”. Na szczęście obydwie historię dotyczą trochę innych
spraw:). Ukazują jednak jak człowiek zmienia się żyjąc wychowywanym przez alkoholika lub alkoholików. U mnie mamy do czynienia z narodzinami psychopaty, a u T#M ze zwykłym nastolatkiem, który ma dosyć biedy, poniżania i bicia. „Koniec” w bardzo dobry sposób oddaje atmosferę społecznego dna i ukazuje jak wygląda życie dziecka alkoholika. Nareszcie doczekałem się u tego autora większej ilości przeżyć wewnętrznych bohatera, no i jego styl widocznie się rozwija. Opowiadanie jest trochę schematyczne, ale zakończenie przyjemnie zaskakuje. Tylko przez chwilę pomyślałem, że cały tekst skończy się samobójstwem i myliłem się. Końcówka jest smutna, pokazuje do czego został doprowadzony zwykły chłopak. Wybrał złą drogę tylko dlatego, że miał dosyć bicia. Zaprzepaścił szansę na normalne życie, ale ze zrozumiałych względów. Moim skromnym zdaniem niemal każdy by tak postąpił, chyba że stałby się taki sam jak znienawidzony rodzic, co jest zdecydowanie drogą bez powrotu. U mnie wygląda to inaczej. Rodzi się psychopata, który czerpie radość z zabijania. Choć końcówka jest za bardzo
ugrzeczniona:) i do tej pory trochę pluję sobie w brodę z jej powodu. Opowiadanie T#M jest krótkie (chyba jak prawie wszystkie teksty tego autora) i zakończenie idealnie pasuję do całości. Polecam każdemu, kto lubi trochę rodzinnych dramatów i nie tylko.
Plusy:
+ Dobrze się czyta,
+ Ciekawy pomysł,
+ Historia z przesłaniem,
+ Dobrze napisane,
+ Nie kończy się samobójstwem!
Minusy:
- Za krótkie – znowu!
Ogór [gaau@wp.pl]
|