Rodzaje montaży teleskopów


<<< Wstecz


    Zaryzykuję stwierdzenie, że montaż jest ważniejszy od teleskopu. No bo po kiego nam świetny, full wypas teleskop za xxxxx zł, jeśli obserwowane obiekty będą wykonywały dzikie tańce na niebie i nawet najsłabszy powiew wiatru skutecznie uniemożliwi nam obserwacje. Należy pamiętać o tym, by montaż był możliwie jak najlepszy i żeby był stabilny. Obserwowane obiekty są powiększone nierzadko około 200 razy, więc wyobraźmy sobie co się stanie, jeśli przypadkowo musniemy tubus teleskopu. Obraz od razu nam ucieknie, a my będziemy musieli szukać po raz kolejny uprzednio znaleziezioną, na przykład, galaktykę. Montaż musi mieć możliwość wykonywania mikroruchów (bo jak dobrze wiemy, niebo nieustannie jest w ruchu) oraz musi posiadać dobrze stojące nóżki. Jednakże w tym artykule nie będę się zajmował wyborem teleskopu i montażem do niego ,a jedynie opiszę rodzaje i przydatność poszczególnych statywów.
1. Montaż horyzontalny (azymutalny):
Najprostszy montaż do teleskopu. Umożliwia obracanie przyrządem w wysokości i w azymucie (czyli pionowo/poziomo). Jest stosowany w najprostszych modelach, a co za tym idzie, jest mało stabilny i często trzeba przesuwać teleskop w dwóch osiach, co po pewnym czasie staje się denerwujące, ponieważ nie można się w 100% skupić na obserwacjach. Oczywiście tego typu montaże różnią się pomiędzy poszczególnymi modelami (np. tani Optisan ma tak badziewne mikroruchy, że... ;P ) Dev: Że, można sobie dorobić coś lepszego naprzykład...
2. Montaż równikowy (paralaktyczny): W tym przypadku teleskop ustawiony jest równolegle do osi Ziemii, dzięli czemu ruch ''góra dół'' wykonuje automatycznie. Bardzo fajnym dodatkiem do takiego montażu jest napęd zegarowy, dzięki czemu możemy śledzić dany obiekt dowolnie długo.
3. Montaż ramowy:
Posiada dwie kolumny podpierające ramę, w której to jest zawieszony teleskop. Główną zaletą tego typu montażu jest brak przeciwwagi, jednak sporą wadą jest brak dostępu do okolic bieguna. Nie nadaje się do refraktorów.
4. Montaż niemiecki:
Poleca się go szczególnie przy użyciu refraktorów. Teleskop jest zamocowany na jednym końcu osi, zaś przeciwwaga na drugim. Można korzystać z niego na każdej szerokości geograficznej, jest prosty w budowie, łatwo doczepić do niego różne akcesoria oraz dostępne jest dla niego całe niebo. Zasadniczą wadą tego typu rozwiązania, jest konieczność przeciwwagi, co dodatkowo zwiększa ciężar teleskopu. 5. Montaż widłowy:
Jest najlepszym rozwiązaniem dla reflektorów. Nie posiada przeciwwagi, a cała konstrukcja jest stabilna. Jeśli oś biegunowa i widły są dostatecznie solidne, to jest to najlepszy montaż dla reflektorów Newtona, które są typowymi urządzeniami dla początkujących miłośników nieba.
Oczywiście jeśli często zmieniamy położenie obserwacji (na przykład wyjeżdżamy poza miasto) niezbędny jest montaż łatwy do przetrasportowania, czyli szybki do zdemontowania i ponownego złożenia. Nie opłaca się przenosić reflektora newtońskiego powyżej 20cm średnicy lustra, gdyż takie urządzenie jest wielkie, ciężkie oraz posiada trudny do zdemontowania montaż. Oczywiście można w ten sposób robić, ale komu by się chciało podczas zimowych obserwacji montować tubus przez ponad godzinę czasu, by potem ostatecznie zrezygnować z obserwacji?Dev: Hmmm... ... Mi! Jeśli oczywiście bym takowy posiadał :-)

PS. Podczas pisania tego artykułu założyłem, że czytelnik zna pojęcia takie jak ''tubus'', ''montaż'' czy ''gwiazda'' ;D Jeśli chcecie artykuł o typach teleskopów i ich wyborze, to dajcie znać na agesoft@interia.pl

     Design by:  Kornel Telega 'Agntx'

<<< Wstecz