:: Bieszczadzki Park Narodowy
Park położony w Bieszczadach, na południowym-wschodzie Polski, został założony w roku 1973. Obejmuje dwa najwyższe pasma, a jego powierzchnia wynosi ok. 27064 ha. Przylegają do niego parki krajobrazowe: Ciśniańsko-Wetliński i Doliny Sucha. Łączą się z nim także: Park Narodowy Połoniny zza słowackiej granicy oraz ukraiński Użański PN.
Największą jego część (bo około 80%) zajmują lasy. Przeważają wśród nich lasy bukowe. Oprócz buków rosną tam także jodły, świerki i jawory. Ponadto można spotkać rzadkie lasy jaworzyny górskiej. Najwyższe szczyty są porastane przez tzw. połoniny, czyli wysokogórskie łąki rosnące powyżej granicy lasu. Po wojnie wysiedlona została Kraina Dolin, znajdująca się w niższych częściach gór.
Jeżeli chodzi o faunę i florę, można powiedzieć z całą pewnością, że jet bardzo bogata. Zacznijmy więc od zwierząt. Reprezentują je tu m.in.: niedźwiedź brunatny, ryś, żbik, żubr i wilk. Ptaki, jakie możemy zobaczyć, oczywiście przy odrobinie szczęścia, w tym parku to np. orzeł przedni, puchacz, drozd drożny i wiele innych. Warto wspomnieć o jedynej kolonii wężów Eskulapa, która jest ewenementem na całą Polskę.
Warto zapoznać się z florą Bieszczadzkiego PN. Na uwagę zasługują gatunki wschodnio-karpackie: olsza zielona, wilczomlecz, goździk skupiony, wężymord górski i fiołek dacki.
Na podstawie książki: "Parki Naorodwe Polski"
gloggy
|