Niszczyciel Baku
Intel
    W drugiej połowie lat 30. Marynarka Wojenna Związku Radzieckiego wzbogaciła się o 6 niszczycieli projektu "38". Były to: Leningrad, Moskwa, Charków, Mińsk, Tbilisi i Baku. Te duże niszczyciele konstruowane były jako przewodniki flotylli, popularnie zwane "liderami". Stąd wyróżniały się wielkością i silnym uzbrojeniem (posiadały 5 dział 130 mm w przeciwieństwie do mniejszych niszczycieli uzbrojonych w 4 działa).


Pierwotnie Baku miał otrzymać nazwę Kijów. W czasie budowy zmieniono ją na Ordżonikidze (od nazwiska Komisarza Przemysłu Ciężkiego). Już po wodowaniu zmieniono Jana Baku.




Okręty zasiliły parami: Charków-Leningrad - flotę czarnomorską, Mińsk-Leningrad - flotę bałtycką, Tbilisi -Baku - tworzoną flotę dalekowschodnią. Pod koniec 1942 roku Baku został przerzucony wraz z niszczycielami Razumnyj i Razjarionnyj do tworzonej floty północnej. Tam też prowadził działania patrolowe, eskortowe, ostrzeliwał wybrzeża Norwegii i Finlandii zajęte przez Niemców.
W czasie służby okręt przebył 40 tys. m.m,, osłaniał 170 transportów. Brał udział we wszystkich operacjach floty północnej. W czasie służby wojennej z 6 liderów typu Leningrad: Moskwa zatonął 22.06.1941 w rejonie Konstancy po wejściu na miny, Charków zatopiony w październiku 1943 przez Stukasy w rejonie Krymu.


Z bałtyckiej pary Mińsk został dwukrotnie ciężko uszkodzony, po raz pierwszy 28.08.41 po wejściu na minę i ponownie 23.09.41 przez niemieckie Stukasy w Kronsztadzie (w czasie tego nalotu zatopiono pancernik Marat, a sprawcą tego był as niemieckiego lotnictwa - Hans Ulrich Rudel).

  Dane taktyczno-techniczne niszczyciela Baku

» Wyporność:
2265 t (standard)
2675 t (bojowa)
» Wymiary:
długość największa -127,5 m
szerokość -11,7 m
zanurzenie - 3,57 m
» Uzbrojenie:
5x130 mm
2x76,2 mm
8(4x2) wyrzutni torped 533 mm
76 min
» Prędkość maksymalna:
40 w.
» Załoga:
343