Średnie Działo Samobieżne Su-85
Olek
    Pierwszym działem samobieżnym zbudowanym na podwoziu czołgu T-34, zatwierdzonym do produkcji seryjnej, był pojazd nazwany SU-122. Prototyp tego działa zbudowany został w październiku - listopadzie 1942 roku.




W pierwszej połowie 1943 roku rozwijano produkcją seryjną SU-122, którego główne uzbrojenie stanowiła 122 mm haubica M-30S. SU-122 przeznaczone były do wsparcia czołgów T-34, zwalczania punktów ogniowych wroga i czołgów. Chociaż zakładano, że SU-122 będą mogły niszczyć czołgi niemieckie, używając do tego specjalnego pocisku kumulacyjnego, to w praktyce okazało się, że odległość strzału bezpośredniego była zbyt mała. W dodatku w tym okresie działań Niemcy zastosowali w walkach nowe, ciężkie czołgi i największym problemem stała się sprawa szybkiego stworzenia odpowiednich środków do ich zwalczania.


Podjęto decyzję o opracowaniu, oprócz nowych armat przeciwpancernych, specjalnych granatów przeciwpancernych, artyleryjskich pocisków przeciwpancernych dla istniejących dział, a także nowych typów dział samobieżnych z odpowiednim uzbrojenie.




Ponieważ działo SU-122 nie mogło sprostać wszelkim wymaganiom w tym zakresie , w końcu kwietnia 1943 roku przystąpiono do konstruowania nowego pojazdu. Konstruktorzy nowego działa doszli do wniosku, że projektowany pojazd z armatą 85 mm można oprzeć na rozwiązaniach konstrukcyjnych dotychczasowego SU-122.


W pierwszych dniach sierpnia 1943 roku ukończono montaż prototypowego działa samobieżnego nazwanego SU-85 z armatą D-5S, dokonano tez prób trakcyjnych i balistycznych. 7 sierpnia 1943 roku działo skierowano do produkcji seryjnej przyjęto na uzbrojenie.


W okresie sierpień 1943 - wrzesień 1944 zbudowano około 2050 dział SU-85.
Poszczególne serie dział SU-85 różniły się niektórymi detalami i wyposażeniem; pierwsze działa miały przyrządy obserwacyjne podobne do tych, jakie zastosowano w wozach SU-122; w ostatnich seriach zastosowano specjalne wieżyczki obserwacyjne dla dowódców.




  Dane taktyczno-techniczne działa SU-85

» Wymiary:
długość 8,15 m
szerokość 3 m
wysokość 2,45 m
prześwit 40 cm.
» Załoga:
4
» Masa:
29 600 kg.
» Pancerz:
Przód, boki i tył : 45mm.
Dno i góra : 20mm.
» Zasięg:
300 km na drodze, 150 km w terenie.
» Pojemność zbiorników paliwa:
540 l + 270-360 l.
» Przyrządy celownicze i obserwacyjne:
panoramiczny celownik peryskopowy dowódcy PTK, celownik teleskopowy 10-T-15 (w nowszych wersjach TSz-15), 7 peryskopów (w nowszych wersjach 4), 2 szczeliny obserwacyjne (w nowszych wersjach 7).
» Instalacja elektryczna:
jednoprzewodowa 12/24V.
» Łączność:
radiostacja 9R, wewnętrzna - telefon TPU-3F bis.
» Prędkość maksymalna:
55 km/h na drodze.
» Napęd:
diesel, 4-suwowy, 12-cylindrowy (V) typu W-2-34 o mocy 500 KM, chłodzony płynem.
» Pokonywane przeszkody:
wzniesienia: 35°, rowy o szerokości 250 cm, ściany o wysokości 73 cm, brody o głębokości 110 cm.
» Uzbrojenie:
1 działo 85 mm D-5S (48 naboi),
2 pistolety maszynowe 7,65 mm PPSz (1450-1500 naboi),
kąty ostrzału: w płaszczyźnie poziomej 20°;
w płaszczyźnie pionowej -5° + 25°.