Pierwszym działem samobieżnym zbudowanym na podwoziu czołgu T-34, zatwierdzonym do produkcji seryjnej, był pojazd nazwany SU-122. Prototyp tego działa zbudowany został w październiku - listopadzie 1942 roku.
W pierwszej połowie 1943 roku rozwijano produkcją seryjną SU-122, którego główne uzbrojenie stanowiła 122 mm haubica M-30S. SU-122 przeznaczone były do wsparcia czołgów T-34, zwalczania punktów ogniowych wroga i czołgów. Chociaż zakładano, że SU-122 będą mogły niszczyć czołgi niemieckie, używając do tego specjalnego pocisku kumulacyjnego, to w praktyce okazało się, że odległość strzału bezpośredniego była zbyt mała. W dodatku w tym okresie działań Niemcy zastosowali w walkach nowe, ciężkie czołgi i największym problemem stała się sprawa szybkiego stworzenia odpowiednich środków do ich zwalczania.
Podjęto decyzję o opracowaniu, oprócz nowych armat przeciwpancernych, specjalnych granatów przeciwpancernych, artyleryjskich pocisków przeciwpancernych dla istniejących dział, a także nowych typów dział samobieżnych z odpowiednim uzbrojenie.
Ponieważ działo SU-122 nie mogło sprostać wszelkim wymaganiom w tym zakresie , w końcu kwietnia 1943 roku przystąpiono do konstruowania nowego pojazdu. Konstruktorzy nowego działa doszli do wniosku, że projektowany pojazd z armatą 85 mm można oprzeć na rozwiązaniach konstrukcyjnych dotychczasowego SU-122.
W pierwszych dniach sierpnia 1943 roku ukończono montaż prototypowego działa samobieżnego nazwanego SU-85 z armatą D-5S, dokonano tez prób trakcyjnych i balistycznych. 7 sierpnia 1943 roku działo skierowano do produkcji seryjnej przyjęto na uzbrojenie.
W okresie sierpień 1943 - wrzesień 1944 zbudowano około 2050 dział SU-85.
|
|
|
|
Poszczególne serie dział SU-85 różniły się niektórymi detalami i wyposażeniem; pierwsze działa miały przyrządy obserwacyjne podobne do tych, jakie zastosowano w wozach SU-122; w ostatnich seriach zastosowano specjalne wieżyczki obserwacyjne dla dowódców.
| Dane taktyczno-techniczne działa SU-85
|
| » Wymiary: |
długość 8,15 m szerokość 3 m wysokość 2,45 m prześwit 40 cm. |
| » Załoga: |
4 |
| » Masa: |
29 600 kg. |
| » Pancerz: |
Przód, boki i tył : 45mm. Dno i góra : 20mm. |
| » Zasięg: |
300 km na drodze, 150 km w terenie. |
| » Pojemność zbiorników paliwa: |
540 l + 270-360 l. |
| » Przyrządy celownicze i obserwacyjne: |
panoramiczny celownik peryskopowy dowódcy PTK, celownik teleskopowy 10-T-15 (w nowszych wersjach TSz-15), 7 peryskopów (w nowszych wersjach 4), 2 szczeliny obserwacyjne (w nowszych wersjach 7). |
| » Instalacja elektryczna: |
jednoprzewodowa 12/24V. |
| » Łączność: |
radiostacja 9R, wewnętrzna - telefon TPU-3F bis. |
| » Prędkość maksymalna: |
55 km/h na drodze.
|
| » Napęd: |
diesel, 4-suwowy, 12-cylindrowy (V) typu W-2-34 o mocy 500 KM, chłodzony płynem. |
| » Pokonywane przeszkody: |
wzniesienia: 35°, rowy o szerokości 250 cm, ściany o wysokości 73 cm, brody o głębokości 110 cm. |
| » Uzbrojenie: |
1 działo 85 mm D-5S (48 naboi), 2 pistolety maszynowe 7,65 mm PPSz (1450-1500 naboi), kąty ostrzału: w płaszczyźnie poziomej 20°; w płaszczyźnie pionowej -5° + 25°.
|
|
|
|
|