PzKpfw VI "Tiger" (Tygrys)
Cinek
    Choć pod względem konstrukcyjnym Tygrysom było daleko do miana najlepszych czołgów II wojny światowej, to dzięki takim wydarzeniom, jak to z 13 czerwca 1944 na jednej z normandzkich dróg koło Villers Bocage, zdołano stworzyć mit o ich niezniszczalności. Tego dnia Obersturmfuhrer SS Wittmann dowodzący czołgiem Tiger zniszczył 25 alianckich pojazdów opancerzonych, których wraki wstrzymały pochód całej dywizji pancernej. Wcześniej na froncie rosyjskim ten sam dowódca zniszczył 119 czołgów. Nic więc dziwnego, że słowo "Tygrys" żołnierze alianccy wymawiali z trwogą.




Czołg Tygrys powstał w zakładach Henschel w wyniku prac prowadzonych tam od 1937 nad czołgami ciężkimi. Była to konstrukcja ważąca 56 ton, chroniona pancerzem o grubości do 100 mm i uzbrojona w działo KwK 36 kalibru 88 mm mogące zniszczyć pancerz o grubości 105 mm z odległości 1000 metrów, stanowiąc tym samym zagrożenie dla każdego alianckiego czołgu.


Kadłub czołgu miał kanciaste kształty pudła, co świadczyło o przekonaniu konstruktorów o wystarczającej wytrzymałości pancerza. Wieża była tak duża i ciężka, że do obrócenia jej o 360 stopni należało wykonać 720 obrotów pokrętłem zaopatrzonym w przekładnię. Wieża mogła być również obracana za pomocą poruszanej nogami przekładni hydraulicznej, która jednak ze względu na powolne działanie nie była wykorzystywana, bowiem zbyt wolny obrót wieży zachęcał wroga do podkradania się z boku lub tyłu.




Czołg był początkowo napędzany silnikiem Maybach HL 210P45 o pojemności 21353 cm3 i mocy 650 KM. Później zastosowano silnik HL 230P45 o pojemności 23880 cm3 i mocy 700 KM. Posiadał również ośmiobiegową skrzynię biegów podłączoną do poprzecznej przekładni z przodu pojazdu. Układ zawieszenia spoczywał na zestawie amortyzowanych kół. Tygrys przystosowany był do przebywania rzek po dnie na maksymalnej głębokości 4 metrów, gdzie mógł przebywać 2,5 godziny.
Choć cecha ta okazała się szczególnie przydatna przy przekraczaniu niektórych rosyjskich rzek, to ze względu na koszty produkcji służącej do tego celu aparatury wyposażonych zostało w nią jedynie 495 maszyn.


Wyniki pierwszych starć Tygrysów nie zapowiadały jego świetności. Stało się tak prawdopodobnie dlatego, że na froncie rosyjskim Tygrysy kierowane były do akcji w trudnym terenie, gdzie często przegrywały w starciu z dobrze dowodzonym działem przeciwpancernym. Podobnie pierwszy atak Tygrysów w Afryce Północnej w 1942 został udaremniony przez dwa działa, które nie oddały strzału, dopóki czołgi nie zbliżyły się na odległość 450 metrów. Jednak w walkach w Normandii w 1944 Tygrysy były praktycznie niezwyciężone. Często zdarzało się, że pojedynczy niemiecki czołg stawiał czoło całym oddziałom alianckim.







Tygrysy produkowano od sierpnia 1942 do sierpnia 1944, kiedy zostały zastąpione przez Tygrysa II. Liczba 1350 egzemplarzy świadczy o tym, że nie był to czołg w pełni przystosowany do masowej produkcji.