W latach 1925-26 Zakłady Mechaniczne Ursus SA w Czechowicach k/Warszawy sprowadziły z Włoch 300 samochodów marki SPA 25 C (skrót SPA od włoskiego Societa Ligure Piemontese Automobili Torino) oraz podzespoły 150 samochodów, które zmontowano w fabryce i nazwano Ursus. Większość samochodów tego typu zakupiło wojsko. W latach 1928 - 32 rozpoczęto produkcję nieco przekonstruowanej wersji tego pojazdu pod nazwą Ursus A, których wyprodukowano około 900 sztuk. Byt to jeden z najbardziej popularnych ciężarowych pojazdów wojskowych w latach 30-tych w Polsce.
Zgodnie z założeniami podwozie samochodu ciężarowego miało być wykorzystane do budowy samochodu pancernego. W 1929 roku zbudowano pierwszy prototyp takiego pojazdu. Podwozie pancernego Ursusa różniło się od podwozia Ursusa ciężarowego skróconą ramą, wzmocnioną przednią osią i resorami, zmodernizowanym silnikiem i innymi ulepszeniami.
Serię samochodów pancernych w ilości 10 lub 13 sztuk rozpoczęto produkować w listopadzie 1929 roku, która została zakończona w 1931 roku. Samochody pancerne przydzielone zostały do 2 Pułku Pancernego w Żurawicy oraz do Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej w Warszawie. Po kolejnej reorganizacji wojska, samochody trafiły do Poznania, potem do Bydgoszczy, aby ostatecznie znaleźć się w Modlinie.
Po wybuchu II wojny światowej samochody znajdowały się przy ówczesnej granicy polsko-niemieckiej, skąd przemieszczały się na szlakach odwrotu ku granicy polsko-rumuńskiej. Samochody pancerne często uczestniczyły w potyczkach z pojazdami bojowymi i innymi siłami przeciwnika. Zniszczyły wówczas ogniem swych działek i karabinów maszynowych co najmniej 5 samochodów pancernych, dwa czołgi i pewną ilość innego sprzętu niemieckiego.
|
|
|
|
16 września 1939 roku w okolicach stacji kolejowej w Zwierzyńcu, wskutek braku paliwa, zniszczone zostały przez własne załogi ostatnie samochody pancerne wz. 29.
Samochody pancerne wz. 29 Ursus niczym szczególnym nie wyróżniały się spośród podobnych typów pojazdów innych krajów, chociaż w wielu przypadkach nawet je przewyższały. Na pewno były o wiele lepsze od produkowanych od 1928 roku radzieckich samochodów pancernych BA-27, czy tez produkowanych od 1932 roku japońskich samochodów pancernych "2592" Osaka.
W okresie Polski Ludowej o jakimkolwiek sprzęcie pancernym czy samochodowym armii przed wrześniowej przywykło się mówić źle lub wcale nie mówić. I właśnie samochód pancerny wz. 29 miał być koronnym przykładem niskiego poziomu technicznego Polski przedwojennej, braku umiejętności konstrukcyjnych i wykształcenia polskich inżynierów oraz zacofania gospodarczego. Brak napędu na przednią oś, duża wysokość i mała szerokość, ciasnota wnętrza były tego argumentami. I nic bardziej błędnego. Właśnie w latach 30-tych budowane pojazdy charakteryzowały się tym, że były tak konstruowane czego przykładem mogłoby być wiele pojazdów, a w tym 6 osiowe samochody pancerne. np: niemiecki Sd Kfz. 231, czeski OA wz. 30. czy też radziecki BA-6
| Dane taktyczno-techniczne Ursus wz. 29
|
| » Wymiary: |
długość - 549 cm szerokość -185 cm wysokość - 228 cm |
| » Masa : |
4,8 t |
| » Załoga: |
4 (5) osób |
| » Zużycie paliwa: |
26-35 litrów/100 km |
| » Pancerz: |
10-4 mm |
| » Prędkość maksymalna: |
40 km/h |
| » Pułap praktyczny: |
14800 m |
| » Zasięg: |
zasięg - 380 km po drodze 250 km w terenie; |
| » Uzbrojenie: |
1 armata 37 mm Puteaux SA 1918 2 karabiny maszynowe 7.92 mm wz. 25
|
|
|
|
|