Bradley urodził się 12 lutego 1893 roku w miejscowości Clark w stanie Missouri. Droga do sławy i generalstwa prowadzona przez niego nie ustepowała dramatyzmem wydarzeń i charakterystyce postaci nawet życiorysowi generała Pattona. Trzeba powiedzieć, że obydwaj mieli coś ze sobą wspólnego. W obydwu tkwiła dusza kawalerzysty, człowieka dla którego taktyka ognia i manewru jest pierwszym przykazaniem. Różnili się tym, że Patton był błyskotliwy, działał na pokaz, za to Bradley nie lubił być na topie. Zawsze z ukrycia, bez chęci sławy realizował swoje zamierzenia. Dotarł do stopnia oficerskiego jeszcze przed wybuchem drugiej wojny światowej.
Był jednym z najlepszych amerykańskich dowódców II wojny światowej. W 1915 roku ukończył akademię wojskową West Point. W chwili przystąpienia USA do II wojny światowej pełnił funkcję komendanta Szkoły Piechoty w Fort Benning w Georgii. Pod koniec 1942 objął, z nominacji generała Dwighta Eisenhowera, stanowisko zastępcy generała Georga Pattona, dowodzącego II korpusem w Afryce Północnej.
Od kwietnia 1943 roku stanął na czele tej jednostki. Dowodził kampanią tunezyjską. W lipcu 1943 roku uczestniczył w inwazji alianckiej na Sycylię.
|
|
|
|
We wrześniu tegoż samego roku objął dowództwo nad 1. Armią amerykańską, stacjonującą w Wielkiej Brytanii, która 6 czerwca 1944 roku wzięła udział w lądowaniu aliantów w Normandii.
Od 1 sierpnia 1944 roku stanął na czele nowo sformowanej 12 Grupy Armii. We Francji kierował w sierpniu tegoż roku operacjami odparcia niemieckiego kontruderzenia pod Mortain oraz zniszczenia niemieckiej 7. Armii pod Falaise. Następnie dowodził przełamaniem Linii Zygfryda.Dowodził obroną podczas niemieckiej kontrofensywy w Ardenach (od grudnia 1944 do stycznia 1945) i przeprawą przez Ren.
Po wojnie, w latach 1948-1949 był szefem sztabu wojsk lądowych Stanów Zjednoczonych. W latach 1949-1953 przewodniczący Połączonego Komitetu Szefów Sztabów Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych. Następnie na emeryturze. Autor wspomnień "Żołnierska epopeja" (1951, wydanie polskie 1963). Zmarł 8 kwietnia 1981 roku w Nowym Jorku.
|
|
|