| |
|
|
|
1
|
 |
| |
|
Artemis Fowl
Bohater: Artemis Fowl
Płeć: Mężczyzna
Wzrost: Taki jak u przeciętnego nastolatka ;)
Wiek: 14 lat
Włosy: czarne
Zainteresowania: Wszelakie, a przede wszystkim materialno-finansowe ;)
Znaki szczególne: Blada skóra, zaspane oczy
Książki: „Artemis Fowl”, „Artemis Fowl: Arktyczna Przygoda”, „Artemis Fowl: Kod
wieczności”
[Starałem się pisać ten tekst unikając spoilerów, czyli
zdradzania głębszej fabuły. Dlatego też ta krótka charakterystyka nie powinna
mieć wpływu na zmniejszenie przyjemności czytania przygód Artemisa Fowla. – dop.
Dusqmad]
Weźmy do rąk czyste kartki, długopis i spróbujmy sporządzić listę młodocianych
geniuszy książkowych. Na miejscu pierwszym znajduje się... No właśnie kto to
może być? Czytaliście którąś, z trzech części Artemisa Fowla? Jeśli tak to z
pewnością odpowiedź na to pytanie jest Wam znana. Jeśli zaś nie to dopiero
wszystko przed Wami.
Artemis Fowl, bo tak nazwa się nasz bohater nie jest taki, jak inni jego
rówieśnicy. Nie gra w piłkę, nie spotyka się z kolegami i nie ma powszechnych
marzeń. Można by powiedzieć, że jest on jakiś inny, ale to chyba za mało by
określić jego cechy. Wybija się ponad wszystkich niespotykaną inteligencją,
ponoć największą od czasów Wolfganga Amadeusza Mozarda. Jest niepokonanym
szachowym graczem, świetnym informatykiem, fizykiem, matematykiem, czyli jednym
słowem geniuszem:
|
|
| |
|
2
|
|
|
 |
| |
|
„W meczu szachowym rozegranym przez Internet pokonał mistrza
Europy Evana Kashoggi, opatentował dwadzieścia siedem wynalazków i zdobył
pierwszą nagrodę w konkursie architektonicznym na projekt nowego gmachu opery w
Dublinie. Napisał także program komputerowy, dzięki któremu udało mu się
odprowadzić na swoje konto miliony dolarów ze szwajcarskich banków, sfałszował
tuzin płócien impresjonistów”
Właściwie te cechy sprawiają, że na drodze dążenia do swoich celów nie napotyka
żadnych wielkich przeszkód. Nawet jeśli je spotka nie przysparzają mu żadnych
problemów. Ale każdy geniusz musi mieć jakieś słabe strony. Zazwyczaj jest to
brak przeciętnej sprawności fizycznej. Nie inaczej jest w przypadku Artemisa.
Ale od czego ma się prywatnego dwumetrowego ochroniarza? Zagadkowa pozostaje
jedynie sprawa wykorzystywania tych zdolności. Artemis wykorzystuje je knując
niecne przestępcze plany. Po ojcu odziedziczył on bowiem chciwość. Złoto,
pieniądze, forsa i życie milionera to to, bez czego młody Fowl nie potrafiłby
normalnie egzystować. W dodatku jego plany są niezwykle precyzyjnie obmyślane.
Nie ma miejsca na jakiekolwiek najdrobniejsze niedociągnięcie. Nie raz już
skutki nikczemnych działań mogły przysporzyć bohaterowi nie lada kłopotów. Ale
znacznie częściej kończyło się po prostu pięknie. Cała jego rodzina ma wiele
wspólnego z mafią. W końcu ze zwykłej choćby nie wiadomo jak dobrze płatnej
pracy trudno uzbierać pensję, która pozwoli na posiadanie ogromnego dworu,
służby, ochroniarzy i najnowszych technologii komputerowych. Nic dziwnego, że
po zaginięciu głowy rodziny Artemis robi wszystko, co w jego mocy, aby odzyskać
dawną świetność swojego rodu, a co za tym idzie również i wielką fortunę. |
|