#Konflikty Zbrojne On-Line#                         "...Wszystkie wojny są wojnami domowymi, ponieważ wszyscy ludzie są braćmi..."













Konflikty Zbrojne Numer 12 | Sierpień 2005                                                    poprzednia strona | spis treści | następna strona
Junkers Ju-87
  Autor tekstu: Cinek

    Niemiecki dwumiejscowy bombowiec nurkujący, zarazem samolot bliskiego wsparcia, eksploatowany w latach 1938-1945. Ju 87, znany też pod nazwą "Stuka" (pochodząca od niemieckiego określenia na bombowiec nurkujący), stał się jednym z najsławniejszych samolotów w historii lotnictwa. Pionierem w technice bombardowania z lotu nurkowego była jednak amerykańska US Navy. To właśnie jej piloci jako pierwsi spróbowali, "spadając" na cel pod dużym kątem, nakierowywać nań cały samolot, podobnie jak czynili to dotychczas piloci myśliwscy, atakując inne maszyny. Potrzeba stworzenia samolotu zdolnego do bombardowania taką właśnie techniką, zlekceważona została przez RAF.




Ideę z ogromnym entuzjazmem podchwyciła za to nowo powstająca Luftwaffe. Skutkiem tego w 1935 oblatany został prototyp Ju 87. Po długim i burzliwym etapie rozwojowym w listopadzie 1937 rozpoczęto dostawy seryjnego Ju 87A. Był to dziwny samolot. Swoją sylwetką przypominał drapieżnego ptaka. Jego skrzydła załamane były w kształcie litery "W". Kabina załogi posiadała wysoko wystającą osłonę.




Stateczniki miały prostokątny obrys. Stałe, obudowane podwozie maszyny przypominało zaś szpony. Zespół napędowy stanowił silnik Jumo 210 o mocy 610 KM. Pod kadłubem, na specjalnym zamku przenoszona była bomba o masie 250 lub 500 kg. Zamek ten był swoistym wysięgnikiem, który w końcowej fazie lotu nurkowego odsuwał bombę od "brzucha" kadłuba, na taką odległość, aby po zwolnieniu przeleciała poza obrębem śmigła. Można też było podwieszać pod skrzydłami bomby mniejszych kalibrów. Samolot posiadał też uzbrojenie strzeleckie: dwa karabiny maszynowe pilota i jeden strzelca pokładowego.

"Testy" przeprowadzone na Ju 87A i B podczas wojny domowej w Hiszpanii wykazały, jak wspaniałą celność bombardowania może ta maszyna uzyskać. Aby wydłużyć pilotowi czas celowania podczas lotu nurkowego, na dolnej powierzchni skrzydeł zainstalowano składane hamulce aerodynamiczne. Ju 87B posiadał nowe osłony podwozia oraz silnik Jumo 211D o mocy 1100 KM, napędzający śmigło o stałym skoku. Oprócz głównej bomby, przenosić mógł pod skrzydłami cztery mniejsze, o masie 50 kg każda. Uzbrojenie strzeleckie stanowiły dwa skrzydłowe karabiny oraz jeden zainstalowany w tylnej kabinie.


W Polsce stukasy dosłownie "wybombardowały" drogę dla niemieckiej armii. Podobnie, tylko z jeszcze lepszym skutkiem, uczyniły to w maju 1940, w drodze do francuskiej granicy. W tym też czasie Junkersom zainstalowano syreny, które wywoływać miały dodatkowy efekt psychologiczny. Nad Wielką Brytanią prawie bezbronne Ju 87 stały się łatwym łupem myśliwców. Zostały więc szybko wycofane z działań na tym froncie. Jednak w Rosji, Grecji i na Krecie dokonały znów dzieła zniszczenia. Zadały też ciężkie straty Royal Navy.




Do końca 1944 wyprodukowano 5709 samolotów Ju 87. Większość z nich stanowiła bardziej opływowa i mocniejsza wersja 87D. Napędzana była silnikiem Jumo 21 U o mocy 1300 KM, który pozwolił na zwiększenie udświgu do 1800 kg. Rodzina samolotów Ju 87G przenosiła zamiast bomb dwa przeciwczołgowe działka kal. 37 mm. Wiele stukasów znalazło też zastosowanie jako samoloty do holowania szybowców i szkolenia pilotów (Ju-87H).


Jedna z wersji miała być zaokrętowana na pokładzie lotniskowca Graf Zeppelin, ale okręt ten nigdy nie został doprowadzony do gotowości bojowej.

Konflikty Zbrojne Numer 12 | Sierpień 2005                                                    poprzednia strona | spis treści | następna strona
Numer złożony dnia 5 czerwca 2005 roku. Wszystkie prawa zastrzeżone dla Konflikty Zbrojne ® «2005»