W numerze 10 opisałem specjalnie dla Was śmigłowiec Mila, noszący oznaczenie Mi-8. Na koniec tamtego tekstu obiecałem, że to nie koniec opisów rosyjskich helikopterów. Już wtedy napisałem, że następnym opisywanym dziełem rosyjskich inżynierów będzie Mi-24D. Planowo ten opis miał znaleźć się w numerze 11, lecz z powodu pewnych niewyjaśnionych przyczyn nie dałem rady napisać tego opracowania. No, ale przejdźmy do rzeczy.
W 1969 roku powstał nowy projekt rosyjskiego śmigłowca szturmowego oznaczonego początkowo symbolem W-24. 7 lat później wszedł on do produkcji seryjnej pod oznaczeniem Mi-24. NATO przydzieliło mu oznaczenie Hind. Modyfikacje w latach późniejszych spowodowały, że wygląd śmigłowca uległ pewnym zmianom i w ten sposób powstał model Mi-24D.
Głównym zadaniem śmigłowca Mi-24D było wspieranie własnych wojsk podczas walki . Aby okazał się on bronią niezawodną i skuteczną, wyposażono go w potężne uzbrojenie. Podstawową bronią był 4-lufowy karabin maszynowy kalibru 12,7 mający do wystrzelenia zapas 1470 naboi. Dodatkowo na 4 belkach nośnych podwieszano różnorakie zasobniki z bronią strzelecką, bomby i pociski rakietowe wszelakiego rodzaju. Oprócz tego, na prowadnicowych wyrzutniach znajdujących się na końcach skrzydeł można umieścić 4 przeciwpancerne pociski kierowane (PPK) typu 9M-17P "Skorpion" lub inne.
Tak silnie uzbrojone śmigłowce miały działać w małych (2 do 4 Mi-24) zespołach, których celem było wyszukiwanie i niszczenie punktów obrony nieprzyjaciela, zgrupowań wozów bojowych, bezpośrednio przed atakującymi oddziałami. Oprócz tych zadań typowo ofensywnych Mi-24D miały także służyć jako śmigłowce desantowe oraz transportowe (dostarczanie zaopatrzenia i transportowanie rannych). Wyposażone w 2 silniki turbinowe TW3-117 o mocy po 2225 KM każdy potrafiły należycie spełniać zadania bojowe.
|
|
|
|
W siłach ZSRR Mi-24 były wykorzystywane bojowo podczas walk narodowościowych na Zakuakaziu oraz Afganistanie. Zwłaszcza w tym kraju śmigłowce z wytwórni Mila sprawdziły się, o czym zamierzam teraz napisać. Było to spowodowane tym, że kraj był górzysty, a duża mobilność Mudżahedinów uniemożliwiała zwalczanie tych antyrządowych sił w inny sposób. I tu znalazły swoje miejsce opisywane dziś przeze mnie śmigłowce. Odporny na pociski kalibru do 12,7 Mi-24D w znakomity sposób potrafił wykrywać i zwalczać grupy Mudżahedinów z niewielkiej odległości. Dzięki pociskom kierowanym niszczył on jaskinie wykorzystywane przez przeciwnika jako magazyny i schrony. Jednak straty Mi-24 podczas tej wojny był dość wysokie, a spowodowane samonaprowadzającymi pociskami na źródło ciepła, w które dzięki pomocy Zachodu były wyposażone oddziały afgańskich partyzantów.
W czasach dzisiejszych Mi-24D jest nadal jednym z najlepszych śmigłowców szturmowych na świecie. Wykorzystywany jest obecnie przez 20 krajów świata. W tym dumnym gronie znajduje się również nasza wspaniała i potężna Polska Armia, która zakupiła od 1978 roku około 30 sztuk Mi-24D.
| Dane taktyczno-techniczne śmigłowca Mi-24
|
| » Wymiary: |
długość całkowita - 21,35 m
długość kadłuba - 17,51 m
szerokość kadłuba - 1,70 m
wysokość max - 3,97 m
rozpiętość skrzydeł - 5,57 m
średnica wirnika - 17,30 m
średnica śmigła ogonowego - 3,90 m
|
| » Masa własna: |
8.340 kg |
| » Masa startowa: |
11.100 kg |
| » Masa startowa max : |
11.500 kg |
| » Masa uzbrojenia podwieszanego max: |
2.000 kg |
| » Masa ładunku max: |
2.400 kg |
| » Osiągi: |
Prędkość max - 335 km/h
Prędkość przelotowa - 270 km/h
Pułap statyczny - 1300 m
Pułap dynamiczny - 5000 m
Zasięg max - 1.125 km
Długotrwałość lotu - 2h 35min
|
|
|
|
|