| |
H.P. Lovercraft
Urodził się w 1891 roku, w Providance. Choroba psychiczna
nie pozwalała Howardowi regularnie uczęszczać do szkoły. Jak na swój wiek był bardzo inteligentny, już jako
mały chłopiec czytał bardzo dużo książek. W wieku trzech lat praktycznie stracił ojca, który trafił do
przytułku. Razem z matką zaraz po tym wydarzeniu przeprowadził się do dziadka Whipple'a. Właśnie w bibliotece
dziadka Lovercraft znalazł "Baśnie tysiąca i jednej nocy", opowiadania Poego i mity Greków i
Rzymian. Gdy miał sześć lat napisał pierwsze opowiadanie pod tytułem "The Little Glass Bottle"
("Mała Szklana Butelka"), które traktowało o koszmarze, w którym występowały straszliwe bezkształtne
dzieci nocy. Koszmary nieprzerwanie towarzyszyły mu aż do końca żywota. W kręgu jego zainteresowań znalazła
się też nauka. W 1899 zaczął publikować mały magazyn "The Scientific Gazette", który potem
przerodził się w "The Rode Island Journal of Astronomy". Owe publikacje sprzedawał sam, rozwożąc je
od domu do domu. Gdy Lovercraft miał trzynaście lat, umarł jego dziadek. Ojciec dokonał żywota w 1899, w
Szpitalu Butlera. Kilka nieudanych decyzji finansowych doprowadziło rodzinę Howarda do bankructwa. Zmusiło to
go i jego matkę do przeprowadzki do tańszego mieszkania. W tym czasie powróciła uciążliwa choroba psychiczna i
zmusiła Lovercrafta do przerwania nauki. Nigdy nie podjął już nauki, nigdy też nie pracował. Jedynymi jego
dochodami były pieniądze pozostałe z rodzinnej fortuny i te, które zarobił jako redaktor i pisarz. Swoje
opowiadania publikował w magazynie "Weird Tales". Po jakimś czasie zmienił się naczelny owego pisma,
ten nie był już przychylny Lovercraftowi. Mistrz toczył nieustanną batalię o publikacje swoich dzieł, lecz
Farnsworth Wright (naczelny WT) pozostał niewzruszony. Co jakiś czas udawało się i WT drukowało utwory
Lovercrafta, ale zdarzało się to coraz rzadziej. Odrzucone opowiadania Lovercrafta publikowane były w
"Asounding Stories". Ciągłe odrzucanie wysyłanych prac zniechęciło go, zaczął redagować opowieści
grozy innych autorów. Zaprzyjaźnił się z wieloma autorami i wymieniał z nimi dziesiątki długich listów, nie
tylko o fantastyce, ale i o nauce i filozofii. Zmarł w 1937 roku.
W czasie swojego czterdziestosześcioletniego życia stworzył, lub współpracował przy tworzeniu około
sześćdziesięciu pięciu opowiadań, tworzył także eseje, poematy i napisał prawie sto tysięcy listów. Większość
jego dzieł opowiada o pradawnych i bluźnierczych bóstwach, które za pomocą swoich wyznawców pragną powrócić i
władać Ziemią. Cthulhu, Yog-Sothot, Azatoth, Nyarlathotep i Eihort to tylko niektóre z nich. Bohaterowie jego
utworów to zazwyczaj ludzie wykształceni i inteligentni, do tego neurotycy. Najsłynniejszym i budzącym falę
kontrowersji (dotyczących prawdziwości) pomysłem Lovercrafta jest "Necromicon", bluźniercza księga
autorstwa Abdula Alhazreda. Szalony Arab, a raczej idea jego istnienia, to prawdopodobnie plon przeczytanych
za młodu "Baśni tysiąca i jednej nocy".
Za życia nie odniósł sukcesów, może poza przyjaźnią z wieloma pisarzami, na których twórczość miał ogromny
wpływ (przyjaźnił się między innymi z: Clarkiem Ashtonem Smithem, Robertem E. Howardem, Augustem Derlethem,
Frankiem Belkonap Longiem oraz Robertem Lochem).
Sytuacja zmieniła się diametralnie po śmierci Lovercrafta. Stał się on popularny. Jeden z fanów założył
wydawnictwo, które zajmuje się wydawaniem dzieł Mistrza- "Arkham House".
Literatura, którą uprawiałł Lovercraft jest mocno uzależniająca. Miejsca, które stworzył na potrzeby swoich
dzieł są mroczne i silnie działają na wyobraźnię. Arkham, Innsmouth straszą w sposób subtelny, Lovercraft
wspaniale operuje nastrojem grozy i stopniowo tworzy napięcie. Pod koniec czytania czytelnik ma już mocno
nadszarpnięta psychikę. A w mroku za nim czają się istoty, wysłannicy pradawnych bóstw, już za późno poznał
prawdę...
Najważniejsze dzieła Lovercrafta to: "Widmo nad Innsmouth" (1931), "Dagon" (1917),
"Koszmar z Dunwich" (1928) i "Zew Cthulhu".
chaotic
|
|