Adolf Hitler - część druga: Droga ku władzy
![]()
Dzięki pozycji zdobytej
przez Hitlera, mógł zacząć marzyć, że może stać się kimś znaczącym
wśród ludzi. Podsycał nacjonalizm Niemiec i antysemityzm oraz
wykorzystywał marazm zdemobilizowanej części wojska. Zyskał poparcie
Rudolfa Hessa i Josepha Goebbelsa, którzy wstąpili do NSDAP w 1922
roku, w epoce, kiedy Hitler zaostrzył swój program, wzywając
wszystkich do pokonania wszystkich tych, którzy nie są Niemcami.
Przekształcił organizacje gimnastyczne w wojskowe. W jednej z nich
członkowie nosili brązowe koszule, nazwał ją "STURM ABTEILUNG (SA).
Marzył o tym, by na jej czele wkroczyć do Berlina, na wzór
Mussoliniego i jego "czarnych koszul".
27 stycznia 1923
roku w Monachium odbyła się wielka parada, w czasie, której
przemaszerowało 5 tysięcy członków SA. Odbyło się to wbrew zakazowi
komisarza. Z odbywających się 12 spotkań polityków nazistowskich,
dla Hitlera nie wpływały żadne korzyści, więc wykorzystał rocznicę
zwycięstwa Prus nad Francją w bitwie pod Sendanem, by w Norymberdze
2 września 1923 roku zgromadzić ok. 100 tys. Nacjonalistów i spośród
nich utworzył nową organizację - Deutscher Kampfbund. Celem jej było
obalenie rządów w Berlinie.
Kiedy wrócił do Monachium
został aresztowany 11 listopada. Wyrokiem sądu było 5 lat więzienia
w Landsbergu. Został skazany z zdradę państwa, a podczas swego
pobytu w więzieniu napisał dzieło swego życia - "Main Kampf"("Moja
Walka") - wypełniony mglistą, napastliwą, paranoiczną i rasistowską
wizją świata. 20 grudnia 1924 roku został zwolniony na słowo.
Odsiedział w więzieniu całe 9 miesięcy( a nie 13?). Wydał swą
książkę, wynajął dom w Berchtesgaden i przystąpił do działania.
Goebbelsa mianował szefem okręgu Berlin (Gauleiterem), zmienił
dowódcę brunatnych koszul, a Henricha Himmlera, w przeszłości
farmera i hodowcę kur, mianował swym zastępcą w SS. W 1927 roku
doprowadził do zjednoczenia nazistów dla, których świat dzielił się
na wrogów i przyjaciół.
Po 12 latach inflacji
Niemcy przezywały kryzys gospodarczy. Kraj popadał w nędzę, a
przyczyną tego było bezrobocie. Niekiedy ludzie popełniali
samobójstwo, by ratować najbliższych przed głodem. Przeprowadzone w
takich warunkach wybory dały nazistom przewagę w parlamencie. Hitler
zabiegał o poparcie dla swych działań bogatych przemysłowców i
bankierów.
W 1932 roku Adolf
otrzymał obywatelstwo niemieckie i rok poźniej został kanclerzem III
Rzeszy. Wprowadził rządy terroru i politycznego szantażu. Kiedy
stwierdził, że w kierownictwie SA pojawiła się opozycja, zwalczył ją
śmiercią 18 przeciwników, w tym "starego towarzysza" Ernesta Rohma,
jedynego człowieka z, którym był na "ty". Była to sławna czerwcowa
"noc dzikich róży". W marcu, a więc wcześniej, kazał zbudować w
Dachau pierwszy obóz koncentracyjny, ponieważ więzienia były
przepełnione. Żydów zaczął nękać od kwietnia. W maju, w Berlinie i
Monachium przed uniwersytetami publicznie spalono książki, uznane za
"niegodne niemieckiego ducha narodowego", a SA przeprowadzała
kontrolę zbiorów bibliotek publicznych.
W 1934 roku Hitler
postawił się ponad prawem. Dawną S zastąpił Sicherheitdienst, którą
powierzył Himmlerowi. Pełnię władzy Hitler osiągnął w lipcu 1934
roku w związku z śmiercią szefa państwa, Paula von Hindenburga. Na
kongresie NSDAP w Norymberdze, 5 sierpnia zapewniał zebrancyh, że
życie Niemców ulegnie zasadniczej przemianie w przyszłym
tysiącleciu. Entuzjastycznie przyjęty przez naród, triumfował.
Plebiscyt wykazywał, że za Adolfem Hitlerem opowiedziało się 38
milionów, a tylko 4,3 miliona odrzucało jego propozycje.
Private Młody