Glock 17 

W 1980 roku austriacki inżynier Gaston Glock opracował swój pierwszy pistolet. I nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, że była to pierwsza broń, której wiele elementów (m.in. cały szkielet) wykonano z polimerów o bardzo wysokiej wytrzymałości. Na całym świecie nazwano ją "plastikowym pistoletem", a wprowadzenie go na rynek cywilny w USA wywołało prawdziwą panikę, bowiem obawiano się, że pistolet ten będzie ulubioną bronią terrorystów - bramki na lotniskach nie będą go wykrywać. Przeprowadzone testy jasno wykazały absurdalność tych zarzutów, co więcej, teraz prawie każda firma produkująca pistolety ma w swojej ofercie broń o podobnej budowie.

Konstrukcja Glocka 17 (bo o nim mowa) jest stosunkowo prosta i nowoczesna. Nie ma w niej klasycznego kurka oraz ręcznie obsługiwanego zabezpieczenia (kolejny powód, dla którego nieufnie podchodzono do "plastikowego pistoletu" - "a panie, co to będzie, jak mi samo z siebie wystrzeli?!"). Zabezpieczenia bowiem wbudowane są w mechanizm spustowy. Wszystkie modele pistoletów firmy Glock (a jest ich ok. 30) wyposażone są w System Bezpiecznego Spustu. Jest to mechanizm spustowy tylko podwójnego działania, który współpracuje z trzema systemami bezpieczeństwa.

Pierwszym jest języczek zabezpieczający spust. Jeżeli nie jest on wciśnięty w obrys samego spustu, broń nie wystrzeli za Chiny Ludowe. Wygląda to mniej więcej tak:
(tu walnąć diagram nr. 1) Drugim zabezpieczeniem jest automatyczna blokada z przodu iglicy. Trzecie zabezpieczenie umiejscowione jest z tyłu iglicy – umożliwia ono oddanie strzału tylko po całkowitym ściągnięciu spustu, co zabezpiecza przed wystrzałem przy upadku.

W pistolecie tym dźwignia zatrzasku zamka znajduje się na szkielecie tuż ponad chwytem. W modelach wyprodukowanych od roku 1998 przed kabłąkiem spustowym wyprofilowano w szkielecie szynę, służącą do instalowania celowników laserowych, świateł Sure-fire itp. W roku 1982 Glock 17 (pod oznaczeniem P-80) znalazł się na wyposażeniu austriackiego wojska i policji. Niedługo potem trafił do sił zbrojnych Norwegii, Szwecji i Holandii. Dwa lata później pistolet ten został zatwierdzony jako broń służbowa oddziałów NATO.

Trochę informacji odnośnie magazynka. Liczba 17 przy nazwie wzięła się właśnie od ilości naboi w normalnym magazynku. Jednak w ramach wyposażenia dodatkowego dla wojsk Glock dodaje do broni specjalne magazynki dziewiętnastonabojowe (wow! :)). Jednak w Ameryce Północnej (a dokładnie w USA) ograniczenie pojemności magazynka wynosi 10 "pestek", dlatego właśnie na tamten rynek produkuje się specjalne magazynki.

G17 (początkowa nazwa pistoletu) stał się popularny w USA dopiero w 1985 roku (wtedy jeszcze nie obowiązywała ta kretyńska ustawa o ograniczaniu przestępczości - jedyne co ograniczyła, to pojemność magazynków). Jednak na uzbrojenie policji wszedł dopiero w roku 1978. Jako pierwszy przyjął go na uzbrojenie departament policji w Miami, za nim poszły inne, nawet nowojorski (w roku 1989). Jednak Amerykanie, jak to zwykle bywa, zaczęli narzekać (znacie ten kawał, jak przy stole siedzą Amerykanin i Kanadyjczyk*?), bowiem normalna siła spustu, wynosząca 25 N (Niutonów) była dla nich za słaba. W odpowiedzi na to Glock opracował (specjalnie dla Amerykańców) zestaw konwersyjny mechanizmu o sile spustu 35 N. Z kolei NYPD (New York Police Department) w 1990 roku zażyczył sobie, aby zmodyfikować mechanizm spustowy tak, żeby w działaniu przypominał rewolwer z mechanizmem spustowym podwójnego działania. Wtedy zakłady Glocka opracowały zestaw, nazwany "Nowojorską sprężyną spustową". A zgadnijcie, co się stało potem? Tak, zgadliście, Amerykanie znowu zaczęli narzekać, że spust dalej jest za słaby. Z anielską cierpliwością Glock opracował opcje mechanizmu spustowego o nazwie "New York Two", w której spust miał siłę 53 N (w ogóle to Glock nie złości się na narzekania Amerykanów, bo są oni stałymi klientami, np. FBI zakupiło dużo egzemplarzy Glocka 22 i Glocka 23 - ale o tym kiedy indziej).

Glock 17 występuje w czterech wariantach.
- Podstawowym, opisanym wyżej;
- Glock 17L różni się od wyżej wymienionego długością (225 mm), siłą spustu (20 N) oraz wagą (670 g), a oprócz tego jest wyposażony w kompensator podrzutu (lufa ma odpowiednio ukształtowane otwory w pobliżu wylotu, a w zamku jest wykonane podłużne wycięcie przy jej końcu);
- Glock 17TFX to wersja strzelająca 9 mm kulami gumowymi oraz woreczkami z farbą (coś w rodzaju paintballa). Różny jest także kolor szkieletu - w tej wersji jest on jasnobłękitny;
- Glock 17TAC to kolejna wersja treningowa. Jest on wykorzystywany do szkolenia agentów FBI. Jego kaliber to 7,8 x 21 mm. Strzela nabojami pneumatycznymi i wspomnianymi woreczkami z farbą. Jego szkielet jest jaskrawoczerwony.
Następcą Glocka 17 jest Glock 19, który pierwotnie miał być nazwany Glock 17 Compact.

DANE TECHNICZNE
Kaliber - 9 x 19 Parabellum (to się tyczy także wersji 17L)
Zasada działania -
Krótki odrzut lufy
Pojemność Magazynka -
17 lub 19 nabojów
Siła spustu -
25 Niutonów
Długosć całkowita -
186 mm
Wysokość -
138 mm
Szerokość -
30 mm
Długość lufy -
114 mm
Rodzaj lufy -
Poligonalna prawoskrętna; sześć bruzd
waga -
625 g

Corporal Jota

Więcej zdjęć w naszej galerii: www.amw-galeria.prv.pl/nr4/Glock17.htm