Glock 17
![]()
W 1980
roku austriacki
inżynier
Gaston Glock opracował swój pierwszy pistolet. I nie byłoby w tym
nic dziwnego gdyby nie fakt, że była to pierwsza broń, której wiele
elementów (m.in. cały szkielet) wykonano z polimerów o bardzo
wysokiej wytrzymałości. Na całym świecie nazwano ją "plastikowym
pistoletem", a wprowadzenie go na rynek cywilny w USA wywołało
prawdziwą panikę, bowiem obawiano się, że pistolet ten będzie
ulubioną bronią terrorystów - bramki na lotniskach nie będą go
wykrywać. Przeprowadzone testy jasno wykazały absurdalność tych
zarzutów, co więcej, teraz prawie każda firma produkująca pistolety
ma w swojej ofercie broń o podobnej budowie.
Konstrukcja Glocka 17
(bo o nim mowa) jest stosunkowo prosta i nowoczesna. Nie ma w niej
klasycznego kurka oraz ręcznie obsługiwanego zabezpieczenia (kolejny
powód, dla którego nieufnie podchodzono do "plastikowego pistoletu"
- "a panie, co to będzie, jak mi samo z siebie wystrzeli?!").
Zabezpieczenia bowiem wbudowane są w mechanizm spustowy. Wszystkie
modele pistoletów firmy Glock (a jest ich ok. 30) wyposażone są w
System Bezpiecznego Spustu. Jest to mechanizm spustowy tylko
podwójnego działania, który współpracuje z trzema systemami
bezpieczeństwa.
Pierwszym jest języczek
zabezpieczający spust. Jeżeli nie jest on wciśnięty w obrys samego
spustu, broń nie wystrzeli za Chiny Ludowe. Wygląda to mniej więcej
tak:
(tu walnąć diagram nr. 1) Drugim zabezpieczeniem jest automatyczna
blokada z przodu iglicy. Trzecie zabezpieczenie umiejscowione jest z
tyłu iglicy – umożliwia ono oddanie strzału tylko po całkowitym
ściągnięciu spustu, co zabezpiecza przed wystrzałem przy upadku.
W
pistolecie tym dźwignia
zatrzasku zamka znajduje się na szkielecie tuż ponad chwytem. W
modelach wyprodukowanych od roku 1998 przed kabłąkiem spustowym
wyprofilowano w szkielecie szynę, służącą do instalowania celowników
laserowych, świateł Sure-fire itp. W roku 1982 Glock 17 (pod
oznaczeniem P-80) znalazł się na wyposażeniu austriackiego wojska i
policji. Niedługo potem trafił do sił zbrojnych Norwegii, Szwecji i
Holandii. Dwa lata później pistolet ten został zatwierdzony jako
broń służbowa oddziałów NATO.
Trochę informacji odnośnie
magazynka. Liczba 17 przy nazwie wzięła się właśnie od ilości naboi
w normalnym magazynku. Jednak w ramach wyposażenia dodatkowego dla
wojsk Glock dodaje do broni specjalne magazynki
dziewiętnastonabojowe (wow! :)). Jednak w Ameryce Północnej (a
dokładnie w USA) ograniczenie pojemności magazynka wynosi 10
"pestek", dlatego właśnie na tamten rynek produkuje się specjalne
magazynki.
G17 (początkowa nazwa pistoletu)
stał się popularny w USA dopiero w 1985 roku (wtedy jeszcze nie
obowiązywała ta kretyńska ustawa o ograniczaniu przestępczości -
jedyne co ograniczyła, to pojemność magazynków). Jednak na
uzbrojenie policji wszedł dopiero w roku 1978. Jako pierwszy przyjął
go na uzbrojenie departament policji w Miami, za nim poszły inne,
nawet nowojorski (w roku 1989). Jednak Amerykanie, jak to zwykle
bywa, zaczęli narzekać (znacie ten kawał, jak przy stole siedzą
Amerykanin i Kanadyjczyk*?), bowiem normalna siła spustu, wynosząca
25 N (Niutonów) była dla nich za słaba. W odpowiedzi na to Glock
opracował (specjalnie dla Amerykańców) zestaw konwersyjny mechanizmu
o sile spustu 35 N. Z kolei NYPD (New York Police Department) w 1990
roku zażyczył sobie, aby zmodyfikować mechanizm spustowy tak, żeby w
działaniu przypominał rewolwer z mechanizmem spustowym podwójnego
działania. Wtedy zakłady Glocka opracowały zestaw, nazwany
"Nowojorską sprężyną spustową". A zgadnijcie, co się stało potem?
Tak, zgadliście, Amerykanie znowu zaczęli narzekać, że spust dalej
jest za słaby. Z anielską cierpliwością Glock opracował opcje
mechanizmu spustowego o nazwie "New York Two", w której spust miał
siłę 53 N (w ogóle to Glock nie złości się na narzekania Amerykanów,
bo są oni stałymi klientami, np. FBI zakupiło dużo egzemplarzy
Glocka 22 i Glocka 23 - ale o tym kiedy indziej).
Glock 17 występuje
w czterech wariantach.
- Podstawowym, opisanym wyżej;
- Glock 17L różni się od wyżej wymienionego długością (225 mm), siłą
spustu (20 N) oraz wagą (670 g), a oprócz tego jest wyposażony w
kompensator podrzutu (lufa ma odpowiednio ukształtowane otwory w
pobliżu wylotu, a w zamku jest wykonane podłużne wycięcie przy jej
końcu);
- Glock 17TFX to wersja strzelająca 9 mm kulami gumowymi oraz
woreczkami z farbą (coś w rodzaju paintballa). Różny jest także
kolor szkieletu - w tej wersji jest on jasnobłękitny;
- Glock 17TAC to kolejna wersja treningowa. Jest on wykorzystywany
do szkolenia agentów FBI. Jego kaliber to 7,8 x 21 mm. Strzela
nabojami pneumatycznymi i wspomnianymi woreczkami z farbą. Jego
szkielet jest jaskrawoczerwony.
Następcą Glocka 17 jest Glock 19, który pierwotnie miał być nazwany
Glock 17 Compact.
DANE TECHNICZNE
Kaliber -
9 x 19
Parabellum (to się tyczy także wersji 17L)
Zasada działania -
Krótki
odrzut lufy
Pojemność Magazynka -
17 lub
19 nabojów
Siła spustu -
25
Niutonów
Długosć całkowita -
186 mm
Wysokość -
138 mm
Szerokość -
30 mm
Długość lufy -
114 mm
Rodzaj lufy -
Poligonalna prawoskrętna; sześć bruzd
waga -
625 g
Corporal Jota
Więcej
zdjęć w naszej galerii:
www.amw-galeria.prv.pl/nr4/Glock17.htm