Wiersze
+++
ból jest jak światło
w pustej przestrzeni
w której odległa jest treść
dusze dawnych ojców
były zawzięte
jak zawzięty i zły jest mróz
ciała germańskich biskupów
posiekane toporem
rozrąbany w drzazgi kzyż
krąży czarna pogańska krew
śpiewa ogień
po smugach promieni księżyca
zstępuje śmierć
+++
poza tutaj, gdzie mieszka światło
daleko od najsamotniejszych z gwiazd
początek
poza przestrzenią
- nieograniczoność
poza czasem
gdzie Moc Tworzenia
nie jest zaklęta w żadne dzieło
...tęsknota do źródła ciemności
Gromph
|