Gracze wszystkich krajów łšczcie się!!!
Numer 40, Marzec 2004, Cena: 0 Rubli, www.am-gry.prv.pl, amgry@o2.pl
  ! Wstępniak
  ¤ Demo-Testy
  N OR
  Á Recenzje
  – Gadanie
  Ä Kšciki
  ’ Game Over
  h TNT
  ł Stuff
  › Listy
  ” Redakcja
  ™ Prenumerata
  … Współpraca
  U Forum
  ű GC ON-LINE
  š amgry@o2.pl
  r Zamknij GC
 Tom Clancy’s Splinter Cell


Elpie

  Każdy marzył kiedyœ o tym, aby zagrać wreszcie w jakšœ grę, w której można wcielić się w rolę tajnego agenta. Nosić fajne ciuchy, wypełniać masę niebezpiecznych misji za pomocš różnorakiej broni i przeróżnych gadżetów. Jednak jak na razie gry, w których pojawia się najlepszy (no, przynajmniej najbardziej znany) z tajnych agentów - James Bond niezbyt zachwycały graczy. Jednak nieoczekiwanie pojawił się inny agent, któremu pan 007 nie dorasta do stóp, a nazywa się Fisher, Sam Fisher.

  W grze sterujemy poczynaniami agenta CIA, Sama Fishera. Główny bohater nie należy do nowicjuszy. Jego skronie pokryte sš siwiznš, a jego kondycja fizyczna wskazuje na to, że wykonał już nie jednš misję dla swych pracodawców. Tym razem agent zostaje wysłany do Gruzji, aby wykonać proste (jak dla niego) zadanie, jednak ostatecznie okazuje się, że jest to dużo poważniejsza afera. Więcej szczegółów nie zdradzam, gdyż nie chcę odbierać przyjemnoœci z samodzielnego poznawania fabuły. Mogę jednak zaręczyć, iż nie zawiedziecie się, gdyż twórcš scenariusza jest znany pisarz Tom Clancy, którego nazwisko mogliœmy już oglšdać w grach z serii Rainbow Six.

  Gra należy do gatunku skradanek TPP, czyli gier, w których należy zapomnieć o szturmowaniu wroga za pomocš karabinu maszynowego z pieœniš na ustach. Tutaj należy starać się, aby nikt nas nie zauważył. Niby istnieje możliwoœć bezmyœlnego ataku, ale i tak kończy się to szybkš œmierciš naszego bohatera. W większoœci misji nie wolno nikogo zabić, najlepiej, aby też nikt nie wykrył œladów naszej działalnoœci. Skoro przeciwników nie można pozbyć się w konwencjonalny sposób programiœci udostępnili nam kilka "cichych" sposobów eksterminacji strażników.
Nasz bohater wyposażony jest jedynie w dwie giwery: pistolet z tłumikiem i karabin snajperski oraz różnego rodzaju granaty. Niby nie jest tego dużo, ale dzięki różnym pociskom całkowicie do wystarcza. A mianowicie mamy np. wystrzeliwanš kamerę, przez którš po dotarciu do celu możemy obserwować otocznie, kamerę, która prócz opisanych wyżej funkcji umożliwia rozpylenie gazu usypiajšcego sš też pociski ogłuszajšce i paraliżujšce. Prócz gadżetów służšcych zabijaniu i obezwładnianiu jest też masa innych przydatnych przedmiotów. Wœród standardowych elementów wyposażenia tajnych agentów, do których należš wytrychy, czy elektroniczne narzędzia do otwierania drzwi, mamy na przykład: kamerę, którš możemy wsunšć pod drzwi, aby sprawdzić, co za nimi się znajduje, laserowy mikrofon, dzięki któremu możemy nagrywać rozmowy z dużych odległoœci, narzędzie do zakłócania pracy kamery, noktowizor, gogle termowizyjne i wiele innych dziwacznych wynalazków.

  Samš osobę Fishera również możemy traktować jako chodzšcš broń. Programiœci do dyspozycji oddali nam imponujšcš iloœć ruchów. Sam może biegać, skradać się, wychodzić po drabinach, słupach, zjeżdżać na linie. Najbardziej efektownym atutem naszej postaci jest skok. Dzięki umiejętnym odbiciom od œcian można skakać do duże wysokoœci, bšdŸ w wšskich korytarzach zawisnšć między œcianami wykonujšc efektowny szpagat. Sam porusza się z różnš prędkoœciš, co regulujemy za pomocš rolki na myszce. Oczywiœcie, jeżeli poruszamy się szybko istnieje większe prawdopodobieństwo, że usłyszy nas strażnik, a jeżeli wolno nasz bohater stawia kroki niemal niesłyszalnie.
Właœnie to bez szmerne poruszanie się jest jednym z najistotniejszych elementów pozwalajšcych na nie wykrywalne działanie. Prócz tego, aby pomyœlnie zakończyć misję należy korzystać przede wszystkim z ciemnych miejsc, w których przeciwnik nie jest w stanie nas dostrzec. Czasami musimy także zawisnšć na moment za oknem lub pod sufitem do momentu odejœcia strażnika.

  Nieraz przyjdzie nam również pochwycić kogoœ na żywca. Wtedy należy podkraœć się do ofiary i przyłożyć jej do głowy pistolet, a gdy dowiemy się wszystkiego, co chcieliœmy pozostaje nam tylko ogłuszyć denata za pomocš pięœci. Takich akcji w grze jest masa, bardzo wiele misji trzeba ukończyć "cichaczem". Ale zdarzajš się bardzo efektowne akcje w stylu wspomnianego wczeœniej szpagatu między œcianami, ciekawie wyglšdajš również zjazdy na linie zawieszonej między wysokimi budynkami, czy w końcu zejœcia po œcianie przy pomocy liny. Co ciekawe w takiej sytuacji, nasz bohater może jednš rękš strzelać!

  Kolejnš ciekawš innowacjš jest sposób wabienia strażników. Najprostszym ze sposobów jest gaszenie œwiatła. Po naciœnięciu przycisku odpowiedzialnego za tš czynnoœć zaciekawiony strażnik przyjdzie, aby sprawdzić co się stało, a wtedy my dyskretnie pozbywamy się go kilkoma szybkimi ruchami. Inny sposób to rzucanie przedmiotami. Możemy ciskać butelkami, puszkami lub innymi przedmiotami, codziennego użytku. Niestety, jeżeli w pobliżu nie ma żadnego z opisanych wyżej przedmiotów natykamy się na problem. Aby zwabić wroga musimy (absurdalne rozwišzanie) biegać po pomieszczeniu lub podskakiwać. A można było uniknšć takich sytuacji umieszczajšc chociażby, dobrze znane rozwišzanie z Metal Gear Solid, czyli pukanie w œciany. Wtedy wszystko byłoby w porzšdku.

  Prócz strażników, obiektów strzeże kilka najnowszych dzieł techniki, w postaci kamer i różnych czujników. Oczywiœcie kamerę można najnormalniej w œwiecie zestrzelić, ale nie zawsze jest to możliwe, wtedy pozostaje nam użyć jednego z gadżetów lub zestrzelić wszelkie Ÿródła œwiatła i pod osłonš cienia przejœć obok kamery. Często przeszkodš sš też zamknięte na różne sposoby drzwi. Jeżeli zamknięte sš jedynie na zamek wtedy w ruch idš wytrychy, którymi musimy samodzielnie sterować! Inaczej majš się sprawy, gdy drzwi zabezpieczone sš kodem, lub wyposażone sš w czytnik oczu. W tym pierwszym wypadku musimy poszukać kodu w pamięci pobliskich komputerów lub przy ciałach wrogów. Jeżeli potrzebne jest oko sprawa jest trudniejsza. (Tutaj pewnie, co bardziej zdemoralizowany gracz pomyœli o wydłubaniu oka trupowi, co te gry z ludŸmi robiš...). Musimy wtedy docišgnšć zastraszonego broniš strażnika do czytnika.

Misje oraz lokacje, na których się rozgrywajš zostały bardzo ciekawie pomyœlane. Poczštkowo poziom trudnoœci może przerażać (już na poczštku gry trafiamy do płonšcego budynku, a potem jest coraz gożej), ale gdy opanujemy sterowanie będzie grało się o niebo przyjemniej, ale łatwo nie będzie! Ogólnie misje prezentujš się bardzo ciekawie, co gwarantuje, że do momentu ukończenia tego tytułu nie będziemy się nudzić.
Wœród poziomów, które przyjdzie nam zwiedzić, będš głównie budynki, ale będš także ciekawsze momenty, jak np. misja rozgrywajšca się na platformie wiertniczej.
Niestety gra jest liniowa, nie mamy możliwoœci wyboru sposobu wykonania zadania. Nieco to drażni, ale z drugiej strony dzięki temu możemy nacieszyć się wszystkim, co zaplanowali dla nas programiœci.

Przy okazji gier, w których występuje broń zawsze wspomina się o realizmie i tak jest też w tym przypadku. Realizm jest bardzo spory, przeciwnicy, jak i Sam posiadajš kilka różnych punktów trafień. Wiadomo, że najgroŸniejsze sš œmiercionoœne headshoty, jeden celny strzał naszego przeciwnika i koniec misji.
Jeżeli mam być dokładny, to niestety zmuszony jestem znowu się do czegoœ przyczepić. Chodzi tu o reakcje strażników. Jeżeli zestrzelimy nawet tuzin kamer, nie spowoduje to żadnej reakcji ze strony panów, którzy oglšdajš to po drugiej stronie kabla. To samo tyczy się patroli, jeżeli nagle z trzyosobowego oddziału zniknie jeden żołnierz, jego kompani nie zwrócš na to uwagi. Twórcy mogli się tu bardziej postarać.

Graficznie Splinter Cell prezentuje się fantastycznie. Œmiało mogę rzec jest to gra posiadajšcš najlepszš grafikę w roku 2003. Gra cechuje się œwietnie dobranymi teksturami, szczegółowo odwzorowanymi modelami postaci, znakomicie wykonanymi elementami wystroju wnętrz. Fenomenalnie wykonano zasłony, które pod wpływem wiatru lub wbiegajšcego w nie człowieka falujš sprawiajšc wrażenie (bardzo) realnych. Œwietnie prezentujš się cienie ludzi i przedmiotów. Gra jest bardzo szczegółowa, biura wyposażone sš we wszelkie sprzęty biurowe, poprzez telefony, lampki po kosze na œmieci, w których znajdujš się wyrzucone, pomięte kartki. Bardzo szczegółowo wykonany jest również strój Sama, jak i innych postaci.

Muzyka, tutaj podobnie jak w czasie opisywania grafiki nie mam się do czego przyczepić. Wszystkie dŸwięki brzmiš bardzo profesjonalnie, aktorzy dabingujšcy postacie występujšce w grze mówiš bardzo naturalnie. Słychać, że starali się wczuć w rolę. Muzyka również, jest dobra, ale niczym się nie wyróżnia.

Splinter Cell jest jednš z najlepszych gier wydanych w roku 2003. Zachwyca przede wszystkim wspaniałš oprawš graficznš i niezwykłym klimatem. Gra wręcz rzuciła mnie na kolana. Każdy gracz powinien w niš zagrać!

˜
˜
˜
˜
˜
˜
˜
˜
˜
˜
  9+/10  
P
L
U
S
Y
+ Grafika
+ Dużo gadżetów
+ Fabuła
M
I
N
U
S
Y
- Drobne błędy
Producent: UbiSoft
Rok produkcji: 2003
Iloœć CD: 3
Język: Angielski
Gatunek: Skradanka/TPP

I
N
F
O
O
P
I
N
I
A
I znowu muszę dopisać się do recki Elpie:). Ale trza przyznać dziewczynie, że tym razem nie popełniła błędu. Dziewięć z plusem w pełni zasłużone! Jedna z najlepszych gier w jakie grałem i pozostaje czekać na sequel (ale wymagania sš wywalone w kosmos). don LOV vel Con Don


© 2004 Copyright by Games Corner. Design by Gordon Freeman. All rights reserved!!!