Polski czołg, 7tp
Wojskowy Instytut Badań Inżynierii zaraz po zakupie licencji na produkowanie
czołgów Vickers, rozpoczęło projektowanie nowego czołgu, wzorowanego na
Vickersie E. Podstawowym założeniem było zmienienie silnika, z zawodnego
Siddleya (100KM) na produkowany w Polsce wysokoprężny silnik Sauer BLDb (odmiana
BLD, przekonstruowana przez PZinż celu zmniejszenia masy). Równolegle z czołgiem
7tp były prowadzone prace nad ciężkim ciągnikiem artyleryjskim, znanym jako C7P.
Na jesieni roku 1934, świat ujrzał pierwszy prototyp 7tp (przebudowany przez
PZinż Vickers). Po porównaniu go ze swoim pierwowzorem, czołg 7tp okazał się
maszyną lepszą w terenie, jednak gorszą na ubitym podłożu. Po wprowadzeniu
poprawek, w 1935 roku, czołg 7tp został zatwierdzony do produkcji.
Pierwsze zamówiono pierwszą serię czołgów 7tp (w tymczasowej wersji dwuwiekowej)
liczącą 22 wozy. Kolejna seria miała być wyposażona w świetne armaty ppanc. 37mm
Bofors. Jednak producent armat nie wyrobił się na czas, i w związku z tym 2
seria czołgów (16 lub 18) była dwuwiekowa… Już w 2 serii wyeliminowano znaczącą
wadę – przegrzewanie się kół jezdnych przy długotrwałej jeździe. Czołgi
jednowiekowe produkowano od 1937 roku, a w 1938 wyposażono je w nisze
umożliwiającą zamontowanie radiostacji 2N/C i znacznie poprawiająca wyważenie
wieży. W dniu 1 lipca 1939 ilość czołgów 7tp wynosiła 139 egzemplarzy.
W wersji dwuwieżowej, obie wieże umieszczone były obok siebie w przedniej części
kadłuba. Czołg 7TP w wersji dwuwieżowej uzbrojony był w okresie początkowym w 1
ckm. Hotchkins wzór 25 kal. 7,92 mm lub ckm Browning wzór 30 kal. 7,92 mm, w
pierwszej wieży, w drugiej zamontowany był w km Hotchkins kal. 13,2 mm. W
następnych wersjach w obu wieżach znajdował się ckm Browning wzór 30 kal. 7,92
mm. W jednej z wieżyczek stanowisko bojowe miał dowódca czołgu, który
równocześnie obsługiwał ckm, w drugiej wieżyczce przebywał drugi członek załogi.
W modelu jednowieżowym stanowisko bojowe ładowniczego znajdowało się z prawej
strony armatki. Obsługiwał on także peryskop odwracalny Gundlacha.
Czołg 7TP był znacznie lepszy od niemieckich czołgów PzKpfw II i IIB a w
przypadku wozów PzKpfw I i IB, uzbrojonych tylko w karabiny maszynowe wszelkie
porównanie jest nie na miejscu, te pojazdy nie mogły po prostu podjąć
jakiejkolwiek walki z czołgami polskimi, a trzeba pamiętać, że stanowiły one ok.
45% wszystkich niemieckich czołgów. Równorzędnym przeciwnikiem były zdobyczne
lekkie czołgi czeskie PzKw - 35 i PzKw -38 , średnie czołgi typu PzKpfw III oraz
ciężkie PzKpfw IV. Te ostatnie, pomimo bardzo silnego jak na owe czasy
uzbrojenia (działo kal. 75mm) mogły zwalczać inne czołgi tylko na odległość do
ok. 800m, wynikało to z małej prędkości wylotowej pocisku .
W walkach, które stoczyły polskie bataliony pancerne, wozy 7TP wykazały wysoką
wartość bojową. Zbyt mała ich ilość nie mogła wpłynąć na losy wojny, lecz w
starciach z przeciwnikiem, szczególnie gdy nie dysponował zbyt dużą przewagę
liczebną, czołg ten często wychodził zwycięsko.
Załoga - 3 żołnierzy
Masa 9.900 kg
Opancerzenie - (mm) przód kadłuba 13 - 17, wieża 15, bloki 10 - 13, góra 10, dół
5 - 9,5
Uzbrojenie - 1 działko Bofors kal. 37 mm wz. 37, zapas pocisków 80 szt. 1 ckm
Browning kal. 7,92 wz. 30, z zapasem 3960 szt. naboi.
Wymiary - (mm) - długość całkowita 4880, szerokość 2430, wysokość 2300, prześwit
380.
Moc maksymalna silnika - 110 KM przy 1800 obr/min
Prędkość max. po drodze - 37 km/h
Zdolność pokonywania przeszkód - wzniesienia do 35° , rowy szerokości 1,8 m,
brody do głębokości 1 m.
Zapas paliwa. 130 dm3
Zasięg - po drodze 160 km, w terenie 130 km.
Private 1st class Wieshaq