PPS-43



PPS-43 - "Pistoliet Puliemiot Sudajewa obrazca 1943" to radziecki pistolet maszynowy skonstruowany przez Aleksieja I. Sudajewa w ramach konkursu na nowy pistolet maszynowy, rozpisanego w ZSRR w 1942 roku. Zakładano, że nowa broń będzie ważyła 2,5-3 kg, a jej szybkostrzelność teoretyczna wyniesie 400-500 strz/min.


Ponadto nowy pistolet miał być niezawodny w każdych warunkach i mieć zmniejszone gabaryty odpowiadające zwiadowcom, czołgistom, łącznościowcom i spadochroniarzom, czyli tym, dla których pepesza była za długa i za ciężka. Od 9 do 13 czerwca 1942 roku przeprowadzono badania prototypów, wśród których najprostszą konstrukcją i wysoką technologicznością odznaczał się pistolet Sudajewa.


Broń działa na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, lecz dzięki temu, że wydłużono komorę zamkową zdołano zmniejszyć szybkostrzelność, co było bardzo przydatne na polu walki, gdyż zmniejszało zużycie amunicji, polepszało skupienie pocisków i zwiększało żywotność broni. PPS-43 nie posiada przełącznika rodzaju ognia. Do zasilania broni używa się dwurzędowego magazynka o pojemności 35 naboi. Pistolet posiada celownik przerzutowy o nastawach 100 i 200 metrów.


Pistolety maszynowe PPS-43 były produkowane w Zakładach Metalowych im. Woskowa w Siestoriecku (obwód leningradzki), gdzie w grudniu 1942r. wypuszczono ich pierwszą partię. Ogółem w 1943 r. wyprodukowano 46 572 sztuki tej broni, co przyczyniło się do przełamania blokady Leningradu. Po drobnych zmianach konstrukcyjnych, które obejmowały skrócenie lufy o 20 mm, zmniejszenie masy zamka z 570 do 550g i zmniejszenie długości broni z kolbą rozłożoną z 910 do 831 cm, pistolet otrzymał oznaczenie: "7,62 mm pistolet maszynowy PPS wzór 1943".


W Ludowym Wojsku Polskim PPS-y stanowiły uzbrojenie szeregowców i podoficerów funkcyjnych, którzy nie mogli być uzbrojeni w kb lub kbk. Wydawano je też zwiadowcom i grupom dywersyjnym oraz zrzucano je partyzantom (oczywiście tylko tym z GL/AL i BCh).


PPS-43 był jednym z pierwszych typów broni, który zaczął być produkowany przez polski przemysł obronny. Już w kwietniu 1945 r. w Fabryce Broni w Radomiu przygotowywano linię produkcyjną do produkcji pistoletów, której wydajność wynosiła 5 tys. sztuk broni rocznie. W 1955 r., w Kombinacie Maszyn Włókienniczych "Wifama" w Łodzi powstała wersja przystosowana do strzelania nabojami bocznego zapłonu kal. 5,6 mm.


W 1952 roku polscy konstruktorzy pstanowili dostosować PPS-43 do potrzeb piechoty. Wprowadzono kolbę drewnianą, przekonstruowano komorę zamkową i zmieniono zaczep do jej otwierania. Ponadto tak jak w PPSz-41 w trzewiku kolby umieszczono podstawowe narzędzia do czyszczenia i konserwacji broni. Zmiany te spowodowały zwiększenie masy broni o 0,4 kg. Zmodernizowanej broni nadano nazwę "7,62 mm pistolet maszynowy wzór 1943/52".


Każdy żołnierz mający na wyposażeniu PPS-43 i PPS-43/52 otrzymywał również dwie ładownice mieszczące po trzy magazynki, olejarkę oraz składany wycior.


Po wprowadzeniu do polskiej armii karabinków AK pistolety maszynowe PPS-43 zostały w uzbrojeniu jednostek pomocniczych i drugorzutowych, a później Służby Ochrony Kolei, Służby Więziennej i Straży Przemysłowej.
 

Dane techniczne: 

Kaliber: 7,63x25mm Tokariew wz. 30.
Masa: 3 kg (bez magazynka), 3,67 kg (z pełnym magazynkiem).
Szybkostrzelność teoretyczna: 600 strz/min
Szybkostrzelność praktyczna: 100 strz/min
Prędkość początkowa pocisku: 500m/s
Pojemność magazynka: 35 naboi

 

Wymiary: 

Długość: 825mm (z kolbą rozłożoną), 615mm( z kolbą złożoną)
Długość lufy: 243mm
Długość linii celowniczej: 350 mm 


 

Private first class Sd Kfz 251/1