wz.1996 Beryl

Od jakiegoś czasu w telewizyjnych programach wojskowych, relacjach z misji pokojowych (w szczególności z Iraku i Afganistanu) można zobaczyć w rękach polskich żołnierzy nowe karabinki różniące się od kbk AKM i AKMS (nazwane przez mojego kumpla "nowymi czarnymi kałachami") kalibrem, kolorem rękojeści, łoża i nakładki na komorę gazową, nieco inną (dłuższą) lufą i nowym rodzajem kolby.

Ta nowość w arsenale naszego kochanego Wojska Polskiego to 5,56mm kbs (karabinek szturmowy) wz.1996 "Beryl". Został on opracowany w drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych przez polskich konstruktorów i obecnie jest produkowany przez Zakłady Metalowe "Łucznik"        (obecnie Fabryka Broni "Łucznik") w Radomiu. Powodem skonstruowania nowej broni piechoty był fakt, że Polska nie należała już do państw "Układu Warszawskiego" i starała się o przyjęcie do Paktu Pólnocnoatlantyckiego (NATO) i standardowa wtedy amunicja 7,62mm x 39 była "niekompatybilna" z amunicją używaną przez Sojusz. Rozwiązania konstrukcyjne w nowej polskiej broni nie są rewolucyjne i opierają się na standardowej konstrukcji karabinków z rodziny AK.

Karabinek ten jest przeznaczony dla pododdziałów piechoty, wojsk powiertrzno-desantowych i innych rodzajów wojsk. W odróżnieniu od używanych przez armię starych kbk AKM i AKMS, "Beryl" dostosowany jest do wystrzeliwania granatów nasadkowych przy użyciu ostrej amunicji, co daje mu możliwość zwalczania lekko opancerzonych pojazdów na odległościach do 150 metrów. Specjalnie dla wojsk aeromobilnych i sił specjalnych stworzono subkarabinek wz.96 "Mini Beryl", który rozwiązania konstrukcyjne czerpie z radzieckich karabinków typu AKSU (Właściwie to AKS-74U) kal. 5,45mm.

Od 1997 roku broń ta jest sukcesywnie wprowadzana do jednostek WP. W pierwszej kolejności otrzymały je załogi Polskich Misji Pokojowych oraz jednostki szybkiego reagowania. Mimo mniejszej wagi i możliwości wystrzeliwania granatów nasadkowych "Beryl" jest krytykowany przez żołnierzy za szybko nagrzewające się łoże powodujące, że po wystrzeleniu 3 magazynków seriami łoże nagrzewa się do tego stopnia, iż parzy użytkownika (Polscy żołnierze w Iraku wynaleźli prosty sposób aby temu zapobiec – po prostu owijają części podatne na nagrzewanie bandażami).

Dane techniczne: 

Kaliber: 5,56 x 45 NATO
Prędkość wylotowa pocisku: 920 m/s ( nabój z pociskiem SS109)
Energia wylotowa pocisku: 1690 J ( nabój z pociskiem SS109)
Rodzaj ognia: pojedynczy, seria 3-strzałowa, ciągły
Szybkostrzelność teoretyczna: 700 strz/min
Taktyczny zasięg rażenia: 600 m
Nastawy celownika: 100 - 1000 m 
Pojemność magazynka: 30 naboi 
Zasada działania:  odprowadzanie gazów z lufy 

 

Wymiary: 

Długość z kolbą rozłożoną: 943 mm 
ługość z kolbą złożoną: 742 mm 
Długość lufy: 457 mm 
Długość linii celowniczej: 372 mm 

 

Masa:

Karabinek bez magazynka: 3,35 kg
Karabinek z magazynkiem:  3,89 kg


W skład wyposażenia standardowego wchodzą: 4 magazynki 30-to nabojowe, 4 łódki do szybkiego doładowywania magazynków, nasadki do łódek, dwójnóg, pas, torba na magazynki, olejarka, odrzutnik do strzelania nabojami ślepymi, 2-częściowy wycior i przybornik.
 
Dodatkowo broń może być wyposażona w: granatnik podwieszany wz.74 "Pallad", bagnet, celownik noktowizyjny PCS-6, celownik kolimatorowy CK-3, lunetkę celowniczą LKA-4. lunetkę celowniczą z laserowym wskaźnikiem celu CWL-1 oraz podświetlane przyrządy celownicze (wszystkie celowniki wymagają zamocowania na karabinku specjalnej szyny do ich montażu – każdy karabinek ma zaczepy do niej, ale według oficjalnych danych na każde wyprodukowane 10 karabinków jeden ma taką szynę).
 
Materiały, które pomogły mi w tworzeniu tego arta pochodzą ze strony www.fabrykabroni.pl i książki pt. "Technika Wojska Polskiego" wyd. "Bellona" 1998.
 

Private 1st class Sd Kfz 251/1