Od
jakiegoś czasu w telewizyjnych programach wojskowych, relacjach z misji
pokojowych (w szczególności z Iraku i Afganistanu) można zobaczyć w rękach
polskich żołnierzy nowe karabinki różniące się od kbk AKM i AKMS (nazwane przez
mojego kumpla "nowymi czarnymi kałachami") kalibrem, kolorem rękojeści, łoża i
nakładki na komorę gazową, nieco inną (dłuższą) lufą i nowym rodzajem kolby.
Ta nowość w arsenale naszego kochanego Wojska Polskiego to 5,56mm kbs (karabinek
szturmowy) wz.1996 "Beryl". Został on opracowany w drugiej połowie lat
dziewięćdziesiątych przez polskich konstruktorów i obecnie jest produkowany
przez Zakłady Metalowe "Łucznik" (obecnie Fabryka Broni "Łucznik") w
Radomiu. Powodem skonstruowania nowej broni piechoty był fakt, że Polska nie
należała już do państw "Układu Warszawskiego" i starała się o przyjęcie do Paktu
Pólnocnoatlantyckiego (NATO) i standardowa wtedy amunicja 7,62mm x 39 była
"niekompatybilna" z amunicją używaną przez Sojusz. Rozwiązania konstrukcyjne w
nowej polskiej broni nie są rewolucyjne i opierają się na standardowej
konstrukcji karabinków z rodziny AK.
Karabinek ten jest przeznaczony dla pododdziałów piechoty, wojsk
powiertrzno-desantowych i innych rodzajów wojsk. W odróżnieniu od używanych
przez armię starych kbk AKM i AKMS, "Beryl" dostosowany jest do wystrzeliwania
granatów nasadkowych przy użyciu ostrej amunicji, co daje mu możliwość
zwalczania lekko opancerzonych pojazdów na odległościach do 150 metrów.
Specjalnie dla wojsk aeromobilnych i sił specjalnych stworzono subkarabinek
wz.96 "Mini Beryl", który rozwiązania konstrukcyjne czerpie z radzieckich
karabinków typu AKSU (Właściwie to AKS-74U) kal. 5,45mm.
Od 1997 roku broń ta jest sukcesywnie wprowadzana do jednostek WP. W pierwszej
kolejności otrzymały je załogi Polskich Misji Pokojowych oraz jednostki
szybkiego reagowania. Mimo mniejszej wagi i możliwości wystrzeliwania granatów
nasadkowych "Beryl" jest krytykowany przez żołnierzy za szybko nagrzewające się
łoże powodujące, że po wystrzeleniu 3 magazynków seriami łoże nagrzewa się do
tego stopnia, iż parzy użytkownika (Polscy żołnierze w Iraku wynaleźli prosty
sposób aby temu zapobiec – po prostu owijają części podatne na nagrzewanie
bandażami).
|
Dane techniczne: |
|
| Kaliber: | 5,56 x 45 NATO |
| Prędkość wylotowa pocisku: | 920 m/s ( nabój z pociskiem SS109) |
| Energia wylotowa pocisku: | 1690 J ( nabój z pociskiem SS109) |
| Rodzaj ognia: | pojedynczy, seria 3-strzałowa, ciągły |
| Szybkostrzelność teoretyczna: | 700 strz/min |
| Taktyczny zasięg rażenia: | 600 m |
| Nastawy celownika: | 100 - 1000 m |
| Pojemność magazynka: | 30 naboi |
| Zasada działania: | odprowadzanie gazów z lufy |
|
Wymiary: |
|
| Długość z kolbą rozłożoną: | 943 mm |
| ługość z kolbą złożoną: | 742 mm |
| Długość lufy: | 457 mm |
| Długość linii celowniczej: | 372 mm |
|
Masa: |
|
| Karabinek bez magazynka: | 3,35 kg |
| Karabinek z magazynkiem: | 3,89 kg |
W skład wyposażenia standardowego wchodzą: 4 magazynki 30-to nabojowe, 4 łódki
do szybkiego doładowywania magazynków, nasadki do łódek, dwójnóg, pas, torba na
magazynki, olejarka, odrzutnik do strzelania nabojami ślepymi, 2-częściowy
wycior i przybornik.
Dodatkowo broń może być wyposażona w: granatnik podwieszany wz.74 "Pallad",
bagnet, celownik noktowizyjny PCS-6, celownik kolimatorowy CK-3, lunetkę
celowniczą LKA-4. lunetkę celowniczą z laserowym wskaźnikiem celu CWL-1 oraz
podświetlane przyrządy celownicze (wszystkie celowniki wymagają zamocowania na
karabinku specjalnej szyny do ich montażu – każdy karabinek ma zaczepy do niej,
ale według oficjalnych danych na każde wyprodukowane 10 karabinków jeden ma taką
szynę).
Materiały, które pomogły mi w tworzeniu tego arta pochodzą ze strony
www.fabrykabroni.pl i książki pt. "Technika Wojska Polskiego" wyd. "Bellona"
1998.
Private 1st class Sd Kfz 251/1