Wywiady...


"Królestwem las mój. Rajem i piekłem zarazem, początkiem i końcem istnienia króla zwierząt"

Bez stada jest nikim. To braterstwo daje mu siłę by przetrwać, a kiedy ginie patrzy przykrywany całunem śmierci jak tchórzliwie towarzystwo zbiega z miejsca przyciśnięte przeraźliwą wizją walki o przetrwanie. Taki obraz prze oczyma ma przywódca, któremu wilki bezwzględnie ufają i nigdy nie starają się wywrzeć na nim jakichkolwiek presji, pod każdym aspektem podążając za panem i władcą lasu. Ten zaś najsilniejszy spośród nich czuje na swych barkach odpowiedzialność za stado, którego los w głównej mierze jest uzależniony od niego. Zastanawiałam się wiele razy: dlaczego wilki są nieraz bardziej ludzkie od ludzi?! Paradoksalne stwierdzenie, ale ja potrafię je udowodnić. Tam liczy się braterstwo. Słowo to we współczesnosci mogłabym wpakować w odpowiednie miejsce słownika archaizmów, bo teraz panuje epoka indywidualizmu. Nie ma miejsca na sentymenty i nie ma wręcz czasu na sprawy niekomercyjne. Jeśli złapiesz wilka w sidła, ten odgryzie sobie łapę i krwawy ślad zostawiając za sobą- nie podda się. A człowiek uczyni podobnie, lecz później sam zastawiał będzie pułapki na inne jednostki, by pomimo ran cielesnych i duchowych okazać się sprytniejszymn od braci. Słabsi nie mają szans w świecie zwierząt jak i w świecie ludzi. Lecz wilki opuszczą jednego z grupy nie zagryzając go na smierć w bezlitosnym uścisku szczęk na szyi ofiary. One tylko trzymają się zasad. Ludziom nigdy nie wystarczała sama satysfakcja porzucenia czy odepchnięcia od stada. Trzeba jeszcze zgnębić, dotkliwie zranić ofiarę przy czym splunąć jej w twarz na znak pogardy. Samo upokorzenie sprawia zwykle największy ból! Większość z nas równiez posiada przywódce i pana za którym usilnie podaża i nie jest to autorytet, ale masowo upowszechniane poglądy innych ludzi. Bez nich giniemy jak wilki... jeden po drugim. Błąkamy się pomiędzy poglądamy innych osób i szukamy najodpowiedniejszych wersji, które przypasujemy do swojej osoby. A nazywamy to śmiesznie 'epoką indywidualizmu' kiedy przecież tylko kopiujemy bezczelnie myśli innych, powielamy je na wszelkie możliwe sposoby nie próbując czasem dojść do czegoś samemu. Nie można komuś ufać, jeśli się go boi, a czy nas nie przeraża ogrom idei i głębokich słów, nurtów myślowych? Wilki są bardziej ludzkie, gdyż się nie oszukują. To my mówimy "pragniemy szczerości" po czym idziemy do parku na ławkę obgadując zachowanie kolegi, któremu przed chwilą serdecznie uścisnęliśmy dłoń. W świecie bestii nie ma zakłamania- jest zatarg, jest bitwa i kara. Bo słabsi nie mają szans... ale tam są prawdziwe zasady, podczas gdy u nas to tylko prowizoryczne tablice za którymi ukryte są ludzkie lęki, drobne niepowodzenia i większe porażki.

Izabela Stokłosa


Wstęp
Artykuły
Zwierzaki
Ciekawostki
Wilki
Wywiady
Konkurs
Leksykon
Listy
Redakcja
Współpraca
Powrót do AM