|
La
Grande Danse Macabre
This ghastly skeleton, bone bare on ghostly nag
gallops through space
no spurs, no whips
and yet his steed pants towards apocalyps
nostrils a-snort in epeleptic fit
headlong they rush, athwart the infinite
with rash and trampling hoof
the cavalier, his flashing sword aflame
glashes - now here, now there
amongst the
nameless slaughtered horde
then goes inspecting like some manor-lord
the charnel ground, chill and unbound where
under a bleak suns pallid leaden glare
histories great sepulchered masses lie
from the ages near
and the ages long gone by
death can on
both black and white horses ride
across the threshold of infinity he you guide
death can step along smiling within the dance
and as a pawn in a game of chess you stand no chance
death can also beat a drum
he drums hard and he drums soft
the time has come for you to leave the mortal croft
all your dreams he beats into dust
die, die, die you must
i svängen lätta
i dansens ringar
i stigen yra i nöjets lag
och myrten blommar och lyran klingar
men över tröskeln stiger jag
dĺ stannar dansen
dĺ sänkas ljuden
dĺ vissnar kransen
da bleknar bruden...
|
|
Wielka
Tańcząca Śmierć
Ten koszmarny
szkielet, obnażona kość na upiornym koniu
galopuje przez przestrzeń
bez ostróg, bez biczów
a jego rumak dyszy, ku apokalipsie
nozdrza jego parskają w epileptycznym ataku
na oślep pędzą, poprzez nieskończoność
z pośpiechem, tratującymi kopytami
kawalerzysta, jego błyszczący miecz okryty płomieniami
szkli się - to tu, to tam
poprzez
bezimienną zarżniętą hordę
idzie sprawdzając ją jak jakiś monarcha
zwęglona ziemia, chłodna i bezgraniczna tam, gdzie
pod ponurymi słońcami blady ołowiany jest błysk
wielkie historie pogrzebały masy kłamliwe
z pobliskich
i minionych dawno lat
śmierć na
obu, czarnym i białym koniu jeździ
poprzez nieskończoności przeprowadzi cię
śmierć może stąpać przez uśmiechających w tańcu się
i jak pionek w szachach nie masz szans
śmierć może także uderzyć w bęben
takoż mocno jak i lekko
przyszedł twój czas abyś opuścił zagrodę śmiertelności
wszystkie twoje marzenia pogrzebał w piachu
zgiń, zgiń, zginąć musisz!
i svängen lätta
i dansens ringar
i stigen yra i nöjets lag
och myrten blommar och lyran klingar
men över tröskeln stiger jag
dĺ stannar dansen
dĺ sänkas ljuden
dĺ vissnar kransen
da bleknar bruden...
|
|
Obiecałem
skrobnąć kilka słów na temat tej pieśni, choć nie wiedziałem
w co się pakuję... Nie znałem tekstu tego utworu, teraz mam
problem, gdyż są to bardzo trudne do wyjaśnienia słowa. Moja
interpretacja jest więc dość dziwna, oto ona: ten wybitny utwór
opowiada o niezwykłym jeźdźcu, który galopuje na swoim
rumaku przez nieskończoność, który ma władzę nad
piekielnymi hordami, który ma władzę nad życiem oraz śmiercią.
O samej śmierci, która grzebie wszystkie marzenia w
piachu oraz bije w bębny, które zwiastują rychły koniec.
Dlaczego myślę, że ma władzę nad życiem I śmiercią - gdyż
padają słowa, że Śmierć jeździ na koniu biały oraz
czarnym, jak można się domyślić - biały = życie a czarny =
śmierć. Prowadzi przez nieskończoność - takoż w jedną jak
i w drugą stronę - przecież i tu, i tam, w piekle i w niebie
czeka na nas życie wieczne. Przedstawiona jest też chaotyczność
śmierci, a zarazem jej bezwzględność w trzecim i czwartym
wersie pierwszej zwrotki, mówiąc o pędzeniu na oślep i
tratowaniu kopytami. Niestety nie znam szwedzkiego, więc nie
mogłem, nie umiałem przetłumaczyć ostatniej zwrotki, cóż -
nie wiem czy jest w niej zawarte coś ważnego, pomocnego w
interpretacji, acz tak mi się wydaje. W każdym razie - pieśń
jest piękna a jej wymowa, choć bardzo pięknie napisana
lirycznie jest jak najbardziej Blackmetalowa... Gratulacje dla
tego, kto napisał lirykę.
|
|