|
<<< Uhn'Daar:
"Pomnik znanego człowieka."
>>>
Jestem jak pomnik znanego człowieka
Który po zmianie ustroju już niczemu nie służy
Więc na śmierć czeka
Bo rzekł pewien „ważny” – a niech się go zburzy
Więc „burzą”… już od lat kilku
Lecz zacząć nie mogą
Narzędzia zgubiono w biurokratycznym pliku
To stoi i myśl na plecach czuje złowrogą
A niechże cię piorun trzaśnie
Strzelił niemłody już pan
I właśnie ten pan… nazwijmy go Jan
Strzeli ponownie, tym razem we śnie
Bo pan Jan wspomina te dni
Gdy ów pomnik nie był jeszcze pomnikiem
I pan Jan mógł spokojnie zajmować się trawnikiem
A do życia nie wtrącali się ludzie „ważni”
Lata mijają, pan Jan leży już w drewnianej zbroi
A pomnik jak stał tak stoi
|