Ze względu na opóźnienia w produkcji PzKpfw III i IV zdecydowano się na produkcję następcy PzKpfw I. Nowy czołg miał posiadać ciężar 10 ton, działo 20 mm i karabin maszynowy, załoga miała składać się z trzech osób. Do budowy prototypów przystąpiły trzy zakłady Krupp, Henschel i MAN. Krupp przeprojektował podwozie w oparciu o PzKpfw I. Wybrano pojazd zbudowany przez firmę MAN, i przyjęto do służby pod oznaczeniem PzKpfw II. Był to czołg uzbrojony w 20 mm armatę KwK 30 w obrotowej wieży i 7,92 mm karabin maszynowy. Mimo że były to maszyny treningowe były wstanie stawiać słaby opór przeciwnikowi podczas wojny w Hiszpani. W maju 1940 podczas ataku na Francję armia niemiecka posiadała 955 czołgów PzKpfw II, a 1067 podczas ataku na Rosję w 1941. Mimo że po 1941 liczba tych czołgów miała być zredukowana, wobec cięższych czołgów nieprzyjaciela, czołgi ciągle produkowano i modernizowano jako pojazdy rozpoznawcze. Tak powstał w 1942 ostatni model tej serii PzKpfw II L "Luchs" (Ryś). Był to czołg cztero osobowy, uzbrojony w 50 mm armatrę KwK 39 L/60, i chroniony czołowym pancerzem o grubosci 30 mm. W latach 35-43 wyprodukowano 13 modeli PzKpfw II Ausf.A-L, masa pierwszych modeli 7,6 T, przy minimalnej mocy silnika 140KM, a ostatnich 9,5T przy mocy 180KM.

Załoga: 3 osoby
Masa: 10 ton
Napęd: silnik Maybach (6 cylindrów, 140 KM)
Szybkość na drodze: 55 km/h
Zasięg: 200km
Uzbrojenie: pancerz 20-35mm, działo 20mm (180 pociskow, km 7,92 (1425 naboi)

Private Jurij Iwanowicz Gorki