Zespół Green Carnation powstał w 1990 roku w mieście Stavanger w południowo-zachodniej Norwegii. Założycielami kapeli byli bracia X i Christopher Botteri, Anders Kobro i Tchort. Pierwsze demo zatytułowane "Hallucinations Of Despair" wypuścili w 1991 r. Materiał został sprzedany w liczbie 400 kopii. Wydawnictwo zawierało 8 death metalowych numerów, czyli muzykę diametralnie różniącą się od ostatnich dokonań zespołu. Niestety rok później czyli w 1992 Tchort opuszcza Green Carnation i dołącza do Emperora. Odchodzi również Richard Olsen - ówczesny wokalista grupy. Kapela znajduje nowego śpiewaka i zmienia swój styl i nazwę. Przekształca się w In The Woods... Dokonania tego zespołu to już materiał na zupełnie oddzielny art, ale warto wspomnieć, że ITW po wydaniu kilku znakomitych albumów przestaje istnieć. Na jego gruzach odradza się w listopadzie 1998 r. reaktywowany Green Carnation. Z pierwotnego składu w zespole nie ma już Andersa Kobro, ale na jego miejsce przychodzi nowy drummer Alf T. Leangel. Wraca także Tchort, który wraz z X Botterim zaczyna komponować muzykę na debiut GC. W lipcu 1999 roku grupa rozpoczyna proces nagrywania swojej pierwszej płyty "Journey To The End Of The Night". Materiał zarejestrowano w Jailhouse studio w mieście Kristiansand w Norwegii. Nad wszystkim czuwał Hans Eidskard. "Journey..." jest przeszło 70 minutowym koncept albumem poświęconym tragicznie zmarłej córce Tchorta. Wszystkie lyriki napisał właśnie dawny muzyk Emperora. Tekst do każdej piosenki jest jakby oddzielnym trenem opłakującym zmarłą. Muzyka na płycie jest znakomita. Długie utwory, melancholia, smutek, dużo przyspieszeń i zwolnień - tak można scharakteryzować debiutancki krążek Norwegów. Muzyka na nim to mieszanka stylów, głównie psychodelicznego doom metalu i progresywnego rocka. Na płycie udzielało się aż 5 wokalistów. Wszystkie męskie partie są dziełem Rx Draumtanzera, a żeńskie wokale wykonały najlepsze norweskie śpiewaczki: Vibeke Stenne, Synne Soprana, Linn Solaas i Atle Dørum. Wszystko zostało zmiksowane przez Bjørna Harstada i Hansa Eidskarda. Album ujrzał światło dzienne w październiku 2000 nakładem Prophecy Productions. Niestety przed nagraniem kolejnej płyty zespół opuścili bracia Botteri i Alf T. Leangel. Zastąpili ich Bjørn Harstad, Stein Roger i Anders Kobro - założyciel kapeli. Wokalami zajął się Kjetil Nordhus. W 2001 ukazał się nowy longplay Green Carnation. "Light Of Day, Day Of Darkness", bo o nim mowa, to jeden 60 minutowy kawałek, przepełniony emocjami i pełen zaskakujących rozwiązań aranżacyjnych. Można tu usłyszeć m.in. dźwięki saksofonu, dziecięcy i operowy chór oraz partie smyczków. Album jest dedykowany synowi Tchorta - Damienowi Aleksandrowi oraz braciom Botteri. Płyta zebrała pochlebne recenzje w międzynarodowej prasie muzycznej. W 2002 roku grupa została zaproszona na Wacken Open Air, gdzie zaprezentowali cały "Light Of Day, Day Of Darkness". Wielu ludzi uznało występ Green Carnation za najlepszy koncert w skali całego festiwalu. W tym samym roku kapela podpisuje kontrakt z wytwórnią Season Of Mist. 2003 rok to data wydania kolejnego albumu Norwegów "A Blessing In Disguise". Ciekawostką może być fakt, że na okładce płyty widnieje syn lidera zespołu - Tchorta. Tutaj kończą się dotychczasowe dzieje Green Carnation. Mam nadzieję, że grupa zaserwuje nam jeszcze dużo dobrej muzyki oraz wiele wspaniałych chwil spędzonych przy akompaniamencie twórczości zespołu.

Green Carnation






"Judge me for who I am,
Relieve me for what I am,
Remember me for what I was,
Forgive me for what I became"


OBECNY SKŁAD:
Terje Vik Schei "Tchort" - gitara
Bjørn Harstad - gitara
Stein Roger Sordal - bas
Anders Kobro - bębny
Kjetil Nordhus - wokale
Bernt A. Moen - klawisze, fortepian

DYSKOGRAFIA:
1991 Hallucinations Of Despair (demo)
2000 Journey To The End Of The Night
2001 Light Of Day, Day Of Darkness
2003 A Blessing In Disguise

© Genuine Varduum
varduum@wp.pl