|
Zespół Green Carnation powstał w 1990 roku w mieście Stavanger w południowo-zachodniej
Norwegii. Założycielami kapeli byli bracia X i Christopher Botteri, Anders Kobro i Tchort.
Pierwsze demo zatytułowane "Hallucinations Of Despair" wypuścili w 1991 r.
Materiał został sprzedany w liczbie 400 kopii. Wydawnictwo
zawierało 8 death metalowych numerów, czyli muzykę diametralnie różniącą się od ostatnich
dokonań zespołu. Niestety rok później czyli w 1992 Tchort opuszcza Green Carnation i
dołącza do Emperora. Odchodzi również Richard Olsen - ówczesny wokalista grupy. Kapela
znajduje nowego śpiewaka i zmienia swój styl i nazwę. Przekształca się w In The Woods...
Dokonania tego zespołu to już materiał na zupełnie oddzielny art, ale warto wspomnieć, że
ITW po wydaniu kilku znakomitych albumów przestaje istnieć. Na jego gruzach odradza się w
listopadzie 1998 r. reaktywowany Green Carnation. Z pierwotnego składu w zespole
nie ma już
Andersa Kobro, ale na jego miejsce przychodzi nowy drummer Alf T. Leangel. Wraca także
Tchort, który wraz z X Botterim zaczyna komponować muzykę na debiut GC. W lipcu 1999 roku
grupa rozpoczyna proces nagrywania swojej pierwszej płyty "Journey To The End Of The
Night". Materiał zarejestrowano w Jailhouse studio w mieście Kristiansand w Norwegii. Nad
wszystkim czuwał Hans Eidskard. "Journey..." jest przeszło 70 minutowym koncept albumem
poświęconym tragicznie zmarłej córce Tchorta. Wszystkie lyriki napisał właśnie dawny muzyk
Emperora. Tekst do każdej piosenki jest jakby oddzielnym trenem opłakującym zmarłą. Muzyka na płycie
jest znakomita. Długie utwory, melancholia, smutek, dużo przyspieszeń i zwolnień - tak
można scharakteryzować debiutancki krążek Norwegów. Muzyka na nim to mieszanka stylów,
głównie psychodelicznego doom metalu i progresywnego rocka. Na płycie udzielało się aż 5
wokalistów. Wszystkie męskie partie są dziełem Rx Draumtanzera, a żeńskie wokale wykonały
najlepsze norweskie śpiewaczki: Vibeke Stenne, Synne Soprana, Linn Solaas i Atle
Dørum.
Wszystko zostało zmiksowane przez Bjørna Harstada i Hansa Eidskarda. Album ujrzał światło
dzienne w październiku 2000 nakładem Prophecy Productions. Niestety przed nagraniem
kolejnej płyty zespół opuścili bracia Botteri i Alf T. Leangel. Zastąpili ich
Bjørn Harstad, Stein Roger i Anders Kobro - założyciel kapeli. Wokalami zajął się Kjetil Nordhus. W 2001
ukazał się nowy longplay Green Carnation. "Light Of Day, Day Of Darkness", bo o nim mowa,
to jeden 60 minutowy kawałek, przepełniony emocjami i pełen zaskakujących rozwiązań
aranżacyjnych. Można tu usłyszeć m.in. dźwięki saksofonu, dziecięcy i operowy chór oraz
partie smyczków. Album jest dedykowany synowi Tchorta - Damienowi Aleksandrowi oraz braciom
Botteri. Płyta zebrała pochlebne recenzje w międzynarodowej prasie muzycznej.
W 2002 roku grupa została
zaproszona na Wacken Open Air, gdzie zaprezentowali cały "Light Of Day, Day Of
Darkness". Wielu ludzi uznało występ Green Carnation za najlepszy koncert w skali całego
festiwalu. W tym samym roku kapela podpisuje kontrakt z wytwórnią Season Of Mist. 2003 rok
to data wydania kolejnego albumu Norwegów "A Blessing In Disguise". Ciekawostką może być
fakt, że na okładce płyty widnieje syn lidera zespołu - Tchorta. Tutaj kończą się
dotychczasowe dzieje Green Carnation. Mam nadzieję, że grupa zaserwuje nam jeszcze dużo
dobrej muzyki oraz wiele wspaniałych chwil spędzonych przy akompaniamencie twórczości
zespołu.
|
|
OBECNY SKŁAD:
Terje Vik Schei "Tchort" - gitara
Bjørn Harstad - gitara
Stein Roger Sordal - bas
Anders Kobro - bębny
Kjetil Nordhus - wokale
Bernt A. Moen - klawisze, fortepian
DYSKOGRAFIA:
1991 Hallucinations Of Despair (demo)
2000 Journey To The End Of The Night
2001 Light Of Day, Day Of Darkness
2003 A Blessing In Disguise
© Genuine
Varduum
varduum@wp.pl
|