|
Weź czysty wosk, bądź też złoty, srebrny, czy pozłacany talerz o średnicy dwudziestu centymetrów i grubości półtora centymetra. Niech Neofita wymyśli mocą swego zrozumienia i geniuszu jakiś symbol przedstawiający Wszechświat. (...) Niech Neofita wyryje go na talerzu własną ręką i bronią. Potem zaś konsekruje podług własnego pomysłu i owinie jedwabiem koloru szmaragdowego. * Moneta, talerz, pieczęć bądź okrągły amulet z wyrysowanym sigilem to podstawowy instrument używany zarówno podczas skomplikowanych rytuałów, jak również będący w codziennym użyciu, noszony pod ubraniem, mający niejako statyczne działanie. Spośród najczęściej spotykanych symboli grawerowanych na talizmanie wyróżnić możemy heksagram i pentagram, będące od tysiącleci powszechnie używane przez kabalistów. Pieczęć Salomona, czyli pentagram otoczony ochronnym okręgiem, mający zapewniać władzę nad demonami; Pieczęć Dawida, czyli wieloznaczny heksagram, symbolizujący demiurga i świat przez niego stworzony; Ankh, kryjący w sobie tajemnicę odrodzenia i nieśmiertelności; mistyczne kwadraty liczbowe i literowe, w których zawarto rozwiązanie wielu metafizycznych tajemnic, posługując się kabalistyczną sztuką gematrii czyli numerologicznego znaczenia słów, oraz wiele innych, zakorzenionych w starożytnych kulturach, znajduje swe miejsce właśnie w sekretnych amuletach, noszonych na znak przynależności do mistycznej grupy, bądź mających zapewniać stałą ochronę. W przypadku tajemnych symboli ciężko jest jednoznacznie stwierdzić w której ze Sfer Magyi znajdą najszersze zastosowanie; z całą pewnością zastosowanie tych sigili będzie tak szerokie, jak różnorodne są kultury spośród których wywodzi się symbolika nowoczesnego okultyzmu. Sztylet Niechaj Zelator weźmie kawałek czystej stali, wykuje go, wyszlifuje, naostrzy, wypoleruje zgodnie ze sztuką kowalstwa. Potem zaś weźmie kawałek drzewa dębowego i wyrzeźbi rękojeść o długości dwudziestu centymetrów. (...) Niechaj potem pozłoci rękojeść. Na koniec zaś konsekruje sztylet podług własnego pomysłu i owinie go w złoty jedwab. * Konsekrowany sztylet jest groźnym instrumentem walki, bronią mogącą służyć do zadawania ran zarówno istotom materialnym, jak i tym bezcielesnym, egzystującym poza zmysłami Śpiących. Jest to więc atrybut śmierci, uosabiając sferę Entropii. W niektórych kręgach kulturowych nóż może być również rytualnym narzędziem mordu, używanym w czasie ceremonii składania krwawych ofiar, i taką też funkcję pełnił u starożytnych kabalistów, a także chaldejskich magów i rzymskich kapłanów przepowiadających przyszłość z wnętrzności zwierząt. Dziś, sztylet jest skuteczną bronią przeciw nadnaturalnym bytom, jako że przy jego użyciu w kamiennym podłożu ryje się ochronne okręgi przeciw demonom mogącym skrzywdzić Maga. Sztylet jest także mniejszym odpowiednikiem miecza, atrybutem książąt. W tym aspekcie, symbolikę broni możemy odczytywać jako narzędzie, gniewu, czy krucjaty prowadzonej przeciw wrogom; sztyletu, bądź miecza, ze względu na swe bojowe usposobienie będą często używać hermetyczni Magowie domu Flambeau. Należy pamiętać, że sztylet to także narzędzie zemsty, nienawiści i zbrodni, najczęściej będący instrumentem destrukcyjnych zmian w rzeczywistości. Pewien wyjątek mogą stanowić tu Verbeny, używające sztyletu w krwawej, ale mającej ogromną moc tworzenia, runicznej Magyi Życia. Puchar Niechaj Practicus weźmie kawałek Srebra i wykształci z niego puchar o wysokości dwudziestu centymetrów i średnicy siedmiu i pół centymetra. Na koniec zaś konsekruje go podług własnego pomysłu i owinie w lazurowy jedwab. * Puchar jest jednym z atrybutów En Seph, kabalistycznego Drzewa Życia, zajmuje więc bardzo ważną pozycję w hermetycznym instrumentarium. Kielich, wg starożytnych, uosabiał wszechświat - dwa ustawione przeciwlegle puchary miały symbolizować niebo i ziemię. Z kolei w tradycji chrześcijańskiej puchar jest naczyniem liturgicznym, w którym dokonuje się cud przemiany wina w krew Chrystusa. Najsłynniejszym, poszukiwanym przez Niebiańskich Chórzystów pucharem jest właśnie święty Graal - relikwia mająca posiadać legendarną moc obdarzania posiadacza życiem wiecznym, przynajmniej w ujęciu duchowym. Kielich, to obok berła i korony także atrybut władców: w tradycji celtyckiej kandydat na króla przyjmował z rąk dziewicy puchar wypełniony winem bądź miodem, w kulturze skandynawskiej władca musiał wypić wino z pucharu Bragiego, boga trubadurów i poetów. Kielich może być więc symbolem władzy i dominacji (sfera Umysłu), a wypełniony, zawierający śmiertelną truciznę, czy też błogosławione wino - focusem Życia. Focusem Entropii może być natomiast kielich wykonany z ludzkiej czaszki - buddyjska kapala, bądź jego skandynawski odpowiednik, z którego pito wierząc że przejmuje się duszę pokonanej ofiary, a wraz z nią jej umiejętności. Różdżka Niech Philosophus weźmie miedzianą różdżkę o długości dwudziestu centymetrów i średnicy półtora centymetra. Niech wymaluje na jej wierzchołku potrójny płomyk złota. (...) Na koniec zaś konsekruje ją podług własnego pomysłu i owinie w płomienno-szkarłatny jedwab. * Różdżka jest potężnym insygnium nadającym Magowi godność osoby prawdziwie Przebudzonej, na podobieństwo władców dzierżących berła, mającej władzę nad rzeczywistością. Źródeł tej symboliki należy dopatrywać się już w starożytności: egipski bóg Ozyrys, a później także Anubis i Thot, za którego inkarnację uważano Hermesa Trismegistosa, przedstawiani byli jako dzierżący berła, co nadawać im miało godność władców. Podobnie, atrybutami faraonów były różdżka i bicz, symbolizujące dualizm panowania - ziemskiego i boskiego władców Egiptu. W starożytnej Grecji laska zwana Kaduceuszem była symbolem boskiego posłannictwa boga Hermesa, ale także nietykalności posłańców i dyplomatów. W sztuce bizantyjskiej, czerpiącej garściami ze starogreckich motywów, pojawiają się postaci aniołów dzierżących długie laski, również będące emblematem bożego posłannictwa. Można wiec sformułować pogląd, iż Mag używający różdżki jest kimś pomiędzy władcą, a boskim posłańcem, który powinien pełnić, przynajmniej w mniemaniu Pedagogów, bądź wiekowych mędrców, niezwykle odpowiedzialną funkcję prowadzenia nieoświeconej części społeczeństwa i przekazywania jej prawdy o świecie. W większości przypadków jednak różdżka wykorzystywana jest w Magyi Sił, często uchodzącej za wulgarną - sprowadzanie błyskawic, kul ognia i wyładowań elektrostatycznych to typowe zastosowania tego focusa. Lampa Niechaj Dominus Liminis weźmie czysty ołów, cynę, rtęć i platynę, a jeśli zajdzie potrzeba, również i szkło. Niechaj wymyśli mocą swego zrozumienia i geniuszu Lampę Magiczną płonącą bez nafty i oliwy, na mocy zwykłego Eteru. Powinien to wykonać w tajemnicy i samotności, bez pytania o poradę Adeptusa Minora. Niechaj trzyma ją podczas konsekracji w tajemnej sali Sztuki. * Lampa to jeden z najpotężniejszych symboli Magycznych, Lampa płonącą jasnym światłem to atrybut mądrości, oświeconego umysłu, rozświetlająca wszelkie niejasności i mroki tajemnic. To także instrument prawdziwie oświeconych Magów, Pedagogów, mentorów otaczanych szacunkiem całej rzeszy uczniów mających zaszczyt pobierać nauki u znamienitych nauczycieli. W tym aspekcie Lampa używana może być jako focus sfery Umysłu. Innym zastosowaniem lampy jest wskazywanie drogi zbłąkanym duchom, bądź też przyciąganie ich światłem, zwłaszcza tym wytworzonym w nadnaturalny sposób. Eteryczne światło lampy, potrafi przyciągać jednak także nieproszonych gości, niczym płomień świecy ćmę. W przypadku nieumiejętnego obchodzenia się z tym instrumentem, Mag używający lamp w rytuałach inwokacji musi liczyć się z niezapowiedzianymi interwencjami bytów egzystujących poza Tellurią. Można tu dostrzec pewną analogię w stosunku do płonących świec, wykorzystywanych choćby w ceremoniach przyzwania, ustawianych w narożnikach pentagramu i heksagramu, czy przed ołtarzem w masońskim rytuale Trzech Mniejszych Świateł. W przeciwieństwie do lampy, focus ten wydaje się być jednak atrybutem Entropii, ze względu na zakorzenioną w większości paradygmatów symbolikę dopalającej się i gasnącej świecy jako przemijalności i kruchości ludzkiego życia. A wtedy będzie jak głoszą słowa: "Wyposażony w pełen rynsztunek i uzbrojony, jest podobny bogini". A także: "Jestem uzbrojony, jestem uzbrojony". * * Mistrz Therion, "Liber A vel Armorum" |