.::. Meteroidy .::

  Wokół Słońca krąży z prędkością od 10 do 70 km/s po orbitach eliptycznych wiele meteoroidów. Są to cząstki pyłu, odłamki skalne, często pochodzące z komet. W większości ich rozmiar nie przekracza ułamka milimetra, lecz te większe mają po kilka metrów. Kiedy meteoroid wpada w ziemską atmosferę jego prędkość mieści się przedziale od 15 do 20 km/s. Na wysokości 100 km zaczyna płonąć rozgrzany tarciem. Także powietrze mocno się nagrzewa. W efekcie widzimy na firmamencie efektowny rozbłysk i jasną smugę. Większe meteoroidy dają efekt dużych ognistych kul, czyli bolidów. Bardzo jasny meteor pozostawia smugę światła widniejącą na niebie tak długo, że można zauważyć jej deformację pod wpływem ruchów powietrza. Na ogół dłuższe, jaśniejsze i dłużej trwające ślady pozostawiają meteoroidy większe. Najciekawsze do obserwacji są roje meteorów. Na skutek rocznego obiegu Ziemi dookoła Słońca, co roku zobaczyć można te same roje, których nazwy biorą się od gwiazdozbiorów, z których pochodzą. Na skutek roju meteorów atmosferę ziemską przecina kilkadziesiąt meteoroidów na sekundę. Najlepiej jest wypatrywać Perseidów, zawsze około 12 sierpnia, ponieważ mamy wtedy lato i bezchmurne niebo sprzyja astronomom (niestety, w tym roku nie bardzo sprzyjało, ale może to tylko u mnie, na Śląsku). Zauważyć można, że meteory mają swoje źródło w jednym punkcie zwanym radiantem. W przypadku Perseidów radiant znajduje się na tle gwiazdozbioru Perseidy. Odległość pomiędzy meteorami może wynosić od kilkudziesięciu do kilkuset kilometrów

  Jeśli ciężar meteoroidu wynosi mniej niż 1 tona, jego prędkość spada po wejściu w atmosferę, ponieważ oddziałuje na niego siła oporu powietrza i na wysokości 20 km zaczyna swobodnie spadać w polu grawitacyjnym Ziemi. Gdy z siłą oporu powietrza zrówna się siła ciążenia, meteoroid przestaje spadać ruchem przyspieszonym, a jego prędkość spada do prędkości granicznej, czyli 0,1 km/s. Jeśli zaś ciężar meteoroidu wynosi więcej niż 1000 ton, atmosfera niewiele spowalnia jego upadek. Meteoroid, który nie spłonął w atmosferze i dotarł do powierzchni Ziemi to meteoryt. Jest on w stanie dokonać ogromnych zniszczeń, aczkolwiek zjawisko takie jest rzadkością. O ich występowaniu świadczą jednak liczne kratery na Ziemi. Rocznie spada jakieś 3300 meteorytów, z których większość trafia do oceanu (wszak woda zajmuje ¾ powierzchni Ziemi). Największy meteoryt na naszej planecie waży 60 ton i znajduje się w Namibii (Afryka S-W), dokładnie w tym samym miejscu, gdzie spadł.

  Przypuszcza się, że największy meteoryt, jaki w ogóle spadł na Ziemię, spowodował śmierć dinozaurów, jednakże teorii o wyginięciu tych ogromnych gadów jest całe mnóstwo (od absurdalnych po całkiem mądre) i nie domeną astronomii jest badanie ich.

WHITE Rider, Adept from Sign of Force (www.signofforce.prv.pl)