|
.::.
Gry z pakietu Windows ME
DrTedi
Gry
te chyba zna każdy użytkownik jakiejkolwiek wersji Windowsa. W poczciwym 95 były
tylko cztery, w późniejszych liczba ta wzrosła do sześciu (nie licząc gier
internetowych). Ja, poczciwy pismak, wziąłem sobie za zadanie przedstawienie ich
wam.
Saper
Gra w niektórych kręgach uznana za kultową - ten stopień trudności, ta
zwarta akcja, to jest to. W grze trzeba znaleźć wszystkie miny ustawione na
planszy w jak najkrótszym czasie, bez odkrycia żadnej z nich. Skomplikowane? Po
prostu trzeba odkryć wszystkie pola, na których min nie ma. Jeśli takową
odkryjemy, to nasz bohater ginie w wybuchu :(. {Jej, tak to opisujesz, że aż mi
go żal. A te animacje wybuchów ;) - przyp. korektor;)} W grze pomagają nam
cyferki na planszy, które sygnalizują nam, ile min jest w pobliżu. Gra ma trzy
stopnie trudności: Początkujący, Zaawansowany i Ekspert, ale jeśli to nam nie
wystarczy, mamy zawsze możliwość ustawienia własnych parametrów (wielkość pola,
ilość min itp.). Gra ma ubogą (ładnie powiedziane :)) szatę graficzną. Dominują
szare kolory, tylko nasz bohater jest żółty, a detale - jak cyferki, czy
znaczniki - są innych kolorów (kolory można wyłączyć, ale komu by się chciało).
Dźwięków, niestety, żadnych. Gra się bardzo miło, ale po czasie możemy się
znudzić. Saper jest chyba najłatwiejszy z całego pakietu gier.
Ocena 7/10
Plusy:
+ Bohater
+ Tematyka :)
+ Lista wyników
Minusy:
- Dominują same szare kolory
- Brak jakichkolwiek dźwięków
FreeCell
Gra, w którą gram najrzadziej, może dlatego, że tylko raz tę karciarkę
przeszedłem? Ale nic, na początku gra była dla mnie bardzo skomplikowana, ale
szybko obcykałem, o co chodzi i stwierdziłem, że i tak niełatwo ją przejść.
Celem gry jest przeniesienie wszystkich kart do komórek bazowych za pomocą
komórek pomocniczych. Trzeba w każdej komórce bazowej ułożyć inny kolor kart od
najmniejszej do największej. Prawda, że trochę skomplikowane? Nie? Aha, jeszcze
jedno, przypuszcza się, że każde rozdanie da się przejść, choć nie było to
udowodnione - pisze zespół Microsoftu w pomocy do gry w FreeCella. Tak więc
widzicie - wygrać w FreeCella nie jest łatwo. Grafika jest lepsza niż w Saperze
- zielony stolik (jak to w kasynie do grania w karty) i różne kolory kart, a na
środku siedzi sobie król i wszystkiemu bacznie się przygląda. Tutaj jak w
Saperze dźwięków nie ma, ale nie zwraca się na to uwagi. Gra się bardzo fajnie,
zbyt dużo rozdań nie da się wygrać.
Ocena 7+/10
Plusy:
+ Na umysł i wzrok
+ Król, co się wszystkiemu przygląda
+ Trochę trudne
Minusy:
- Trochę trudne
- Zbyt dużo rozdań nie da się wygrać
Solitare vel Pasjans
Gra także uznawana za kultową (hi Winix), najczęściej się w nią grało. Jej
popularność i proste zasady, to jest to, co czyni gry nieśmiertelnymi! Celem gry
(choć wątpię, żeby ktoś nie wiedział) jest ułożenie czterech stosów z kartami o
różnych kolorach od asa do króla. To jest bardzo proste w praktyce, choć tak jak
w FreeCellu nie wszystkie rozdania da się wygrać. Ale to już wina w ludziach, bo
możemy coś źle zrobić i pupa zbita. Grafika jest bardzo podobna do FreeCella,
ale dużo bardziej urozmaicona. Po pierwsze dodano koszulki kart (czyli to co
jest z tyłu karty) i można sobie ją wybrać, a mamy do wyboru aż 12 różnych
typów. Jeśli pogrzebiemy w opcjach to możemy zmienić także ilość wydawanych kart
z trzech na jedną lub zmienić system punktowania. Niestety to już standard, że
dźwięków nie zaznamy (są tylko w dwóch najnowszych grach), ale i tak gra się
bardzo przyjemnie - można grać całe dnie i się nie znudzi. {Takiego to bym
skazała na dzień gry w Pasjansa ;). BTW: W WinXP są nowe koszulki ;). - przyp.
korektorka;)}
Ocena 9-/10
Plusy:
+ Cała gra
Minusy:
- Brak dźwięków (co wielkim błędem nie jest)
Kierki klasyczne
Tym razem gra, w której zmierzymy się z komputerem (a komputer wcale nie głupi),
a nawet trzema przeciwnikami, których imiona możemy dowolnie zmieniać. W grze
chodzi o to, aby zyskać jak najmniej punktów, czyli wziąć jak najmniej kart. Gra
podobna jest do wojny, ale tu widzimy swoje karty i musimy rzucać tylko do
koloru. Jeśli ktoś grał w niekomputerowe kierki to wie, o co tu chodzi. Grafika
jak w dwóch poprzednich grach, czyli zielony stół i kolorowe karty, tylko nie
możemy zmienić koszulek :( W końcu pojawiły się dźwięki! Rzadko, bo rzadko, ale
zawsze. Fajnym dodatkiem są CYTATY (w Pomocy) różnych znanych ludzi np. Juliusz
Cezar: "Nie przychodzę, przyjaciele, aby skraść wasze serca...". Są to cytaty -
jak pisze Microsoft - dla grających w sieci Microsoft Hearts. Gra jest
wciągająca, chce się po przegranej skopać kilka komputerowych dupsk w kierki.
Ocena 8/10
Plusy:
+ Gra się z komputerem
+ Dźwięki
+ Cytaty
+ Można grać przez Internet
Minusy:
- Nie zawsze ten komputer taki mądry
Pasjans Pająk
Gra jest jedną z najnowszych, pojawiła się w Windowsach dosyć niedawno. Po
włączeniu gierki obrazu wita nas okienko, w którym wybieramy stopień trudności.
Ja klikam średni i... W grze chodzi o to, aby opróżnić ze wszystkich kart górną
część okna. Niby proste, ale... no właśnie zawsze jest jakieś ale. ...i wita
mnie okno z grą podobne do tego z Solitare vel Pasjans, ale dużo bardziej
kolorowe. Po pierwsze tło nie jest już jednolite, a składające się z dwóch
kolorów. Są też koszulki kart, na których znajdują się pająki (niestety nie da
się ich zmienić). W opcjach możemy zmienić kilka rzeczy, ale są one tak
nieistotne, że nie będę ich wymieniał. Nowością jest także zapisywanie stanu
gry. Spróbujmy wyobrazić sobie taką sytuację - jesteś w trakcie pasjonującej
rozgrywki, a tu wpada rodzinka lub kumpel... Zapisujesz grę i wracasz do niej
godzinę później. To bardzo przydatne. Dźwięki tu są bardzo ładne i miłe dla ucha
- a to granie na harfie, to znów odgłos tasowanych kart itp. Grywalne to gówno
jest i to bardzo, miło spędziłem czas grając w Pasjansa Pająka.
Ocena 8+/10
Plusy:
+ Fajny klon pasjansa
+ Oryginalny klon pasjansa
+ Klon pasjansa z fajnymi dźwiękami
+ Klon pasjansa z możliwością zapisu gry
Minusy:
- Na poziomie TRUDNY jest za trudno
3D Pinball dla Windows
Tę grę zostawiłem sobie na koniec, jest najnowszą gierką i jedną z najlepszych.
Zasady są proste, takie jak w pinballu - obijamy piłeczkę o różne rzeczy i
zdobywamy punkty. Aby znaleźć się na liście najlepszych, musimy ich mieć jak
najwięcej. Grafika jest bardzo ładna, wszystko wygląda tak jak w rasowych
pinballach. Dźwięki stoją na dużo wyższym poziomie niż w Pająku i występują
bardzo często. Gra Calebowi pewnie też się skojarzy z jądrami, ale co tam (Raz
mi się tylko skojarzyło – Caball’s). W opcjach możemy ustawić wiele rzeczy od
sterowania do maksymalnej ilości graczy (a tych jest czterech). Możemy także
sobie obejrzeć jak gra komputer, ale to mało emocjonujące. Gra jest bardzo
grywalna, nie nudzi się i czuć lekki kosmiczny klimacik. Polecam maniakom
pinballi!!!
Ocena 9-/10
Plusy:
+ Pinball jakich mało
+ W ogóle cała gra!
Minusy:
- Jakie?
Niestety w Windowsie ME jest tylko tyle gierek dla samotników (tych, którzy nie
grają w necie) - nie mogłem przetestować gier internetowych :(
PS: Od razu mówię, że nie używałem kodów!!! :)
OCENA KOŃCOWA CAŁEGO ZESTAWU: 8/10
|