| Prezentacje |
Juventus Turyn 
Tak to sie zaczelo
Na lekcji laciny, w jednej z klas Liceum Massimo D'Azeglio na Via Parini, pomiedzy lawkami krazyla kartka. W koncu zdenerwowany nauczyciel przechwycil notke i przeczytal ja na glos rozweselonym uczniom: "Spotkajmy sie o czwartej tak jak zwykle na lawce na Corsa Re Umberto." Autorem notki byl Domenico Donna, który pózniej tlumaczyl sie, ze chlopcy maja zamiar oczywiscie uczyc sie Laciny i cieszyc sie cieplym wrzesniowym popoludniem. Zatem Juventus Football Club narodzil sie w glowach turynskich uczniów w roku 1897. Grupa uczniów zalozyla klub sportowy ze szczególnym naciskien na pilke nozna, która juz wtedy zdobywala coraz wieksza popularnosc w Wielkiej Brytani. Nie stawiali sobie zadnych celów, po za jednym - to mialo byc tylko zajecie wolnego czasu, którego mieli bardzo duzo.
Legenda glosi, ze nauczyciel, który przechwycil slynna notke skomentowal caly ten fakt slowami "Che Juventus!", czyli po lacinie "Co za mlodziez!".
Na samym poczatku druzyne tworzyli 16-, 17-latkowie. Kwatera glówna byl sklep z rowerami Canfariego przy Via Re Umberto, zaraz obok lawki na której zrodzila sie idea klubu. Pierwszymi prezydentami zostali synowie Canfariego - Eugenio i Enrico. Kiedy pierwsze mistrzostwa byly rozgrywane (w Turynie) pilkarze dopiero co zalozonego Juventusu musieli sledzic przebieg z trybun, poniewaz tylko cztery druzyny zostaly dopuszczone do turnieju. W koncu Juventus uzyskal oficjalna nazwe - Sport Club Juventus. Chlopcy grali w rózowych koszulkach, czarnych spodenkach i czarnych getrach.
Zmiana nazwy na Juventus FC nastapila w 1899 roku, a w bialo-czarnych koszulkach pilkarze zaczeli grac od 1903 roku. Powodem wymiany koszulek byla pomylka. Z Anglii przyslano po prostu inne niz te, co zamówili.
Rok pózniej pilkarze rozegrali pierwszy oficjalny mecz. Przeciwnikiem bylo FC Torinese. Niestety mecz zakonczyl sie porazka 0-1. Jednym z pilkarzy byl 11-letni(!!!) Ernesto Borel. Pózniej jego syn, Felice, bardziej znany jako "Farfellino" (maly motyl) zostal czescia wielkiego Juve lat 30-tych.
Pierwszy sukces przyszedl stosunkowo szybko. Juz w 1905 Juventus swiecil "Scudetto numero uno". W walce pokonal zespoly Milanu i Genui. Za sukcesem stal biznesmen Alfredo Dick. Jednak byl on kontrowersyjnym przywódca i zaledwie po roku od zdobycia trofeum rozstal sie z Juve. Odszedl niedaleko, bo "za miedze", gdzie wraz z przedstawicielami FC Torinese, zalozyl klub AC Torino - odwiecznego rywala Juve.
Nastepne lata to posucha dla Juve. Wielu pilkarzy poszlo na wojne, wielu z niej nie wrócilo. Ale to wlasnie w tym czasie narodzil sie magazyn "Hurra' Juventus". Dzisiaj jest najstarszym wloskim magazynem pilkarskim.
Mimo, iz Juve gral coraz lepiej to nadal pilkarze z Turynu pozostawali w cieniu miedzy innymi: Provercelli i Casali.
Po zakonczeniu pierwszej wojny swiatowej aspiracje Bianco-nerich wzrosly. Bramki bronil Giacone, a w obronie pomagali mu Novo (zaliczyl wystepy w reprezentajcji kraju) i Bruno. Natomiast Corrado Corradini napisal dla klubu hymn, który obowiazywal do lat szescdziesiatych.
Wielki Juventus
Giampiero Combi, jeden z najlepszych pilkarzy swiata zadebiutowal w barwach Juve w roku 1923. Tego samego roku Edoardo Agnelli, syn zalozyciela FIATA, zostal mianowany nowym prezydentem klubu.
Poniewaz Juventus pozyskiwal coraz wieksza resze kibiców, postanowiono rozgrywac mecze na obiekcie przy Marsiglia Road. Trenerem Juve zostal Jeno Karoly z Wegier, który wraz z Hirzerem (równiez Wegier) uzupelnil zdolnosci Combiego, Rosetty, Muneratiego, Bigatto i Combiego. Efektem tej wspólpracy byl drugi tytul mistrzowski zdobyty w sezonie 1925/26.
Pierwsze sukcesy
Sezon 1929/30 to pierwszy sezon Serie A (udzial wzielo 18 druzyn). A juz od nastepnego przez piec lat (1930/31-1934/35) rzadzil juz tylko Juve. W Juve graly takie gwiazdy jak Orsi, Caligaris, Monti, Cesarini, Varglien, Bertolini, Ferrari i Borel, a trenere byl Carlo Carcano, który prowadzil takze reprezentacje Wloch (wywalczyl z nia w 1934 roku mistrzostwo swiata).
Krótko po piatym z rzedu mistrzostwie Wloch w katastrofie lotniczej nieopodal Genui zginal Edoardo Agnelli.
Pierwsza gwiazdka 
W roku 1947 prezydenture objal Giovanni Agnelli. A w klubie graly takie slawy jak Carlo Paro i dwójka Dunczyków - John Hansen (pierwotnie mial wystepowac w Torino) i Praest. Jednak najwiecej wystepów zaliczyl Giampiero Boniperti (664 mecze dla Juve w tym 444 w Serie A). W 15 sezonach zdobyl dla Juve 177 bramek.
W latach 1950 i 1952 Juventus dolozyl do sekcji trofeów kolejne dwa tytuly mistrzowskie. W 1954 roku Giovanni (wolal poswiecic wiecej czasu firmie FIAT) zrezygnowal z prezydentury na rzecz swojego mlodszego brata, który po odbyciu sluzby wojskowej w 1955 roku objal stery Juve.
Dzieki Omarowi Sivoriemu (jako pierwszy pilkarz Juve otrzymal "Zlota Pilke") i Johnowi Charlesowi Juventus wywalczyl kolejne 3 scudetto (1958, 1960, 1961), i pierwsza gwiazdke za wywalczenie 10 tytulów mistrzowskich.
15 lat sukcesów
Rok 1967 przyniósl kolejne scudetto dla Juventusu. Prezydentem byl juz Vittore Catelli. Umberto Agnelli (z niewyjasnionych powodów) zrezygnowal z przewodzenia Bianconerim tuz przed sezonem 1961/62. Jednak piekne czasy mialy dopiero nastac.
W 1971 roku prezydentem zostal Giampiero Boniperti. W nastepnych 15 latach (1972-86) Juventus dziewiec razy zostawal najlepsza druzyna we Wloszech. Dolozyl tez sukcesy z areny europejskiej i miedzynarodowej. Trenerami w tych czasach byli Vycpalek, Parola no i oczywiscie Giovanni Trapattoni. Barwy Juve reprezentowali tacy pilkarze jak: Zoff, Scirea, Capello, Cabrini, Causio, Rosa, Gentile, Furino, Anastasi i Bettega. Wlochów uzupelniali obcokrajowcy, m.in.: nasz rodak Zbigniew Boniek, Francuz Michel Platini (zdobywca 2 scudetto, 2 Europejskich Pucharów, Pucharu Interkontynentalny, 3 tytulów króla strzelców, 3 Zlotych Pilek, i to wszystko w ciagu 5 lat!) i Dunczyk Michael Laudrup.
Jednym z najtragiczniejszych momentów tamtych czasów, jesli nie najtragiczniejszy byl final Pucharu Mistrzów w roku 1985 kiedy naprzecikow sobie stanely druzyny Juventusu i Liverpoolu. To co zapowiadalo sie jako mecz marzen skonczylo sie horrorem i przelaniem krwi. Rozwscieczeni kibice Liverpoolu rzucili sie na kibiców Juve. W wyniku obrazen i scisku jaki zapanowal wsród uciekajacych kibiców zginelo 39 fanów z Wloch.
Po Scudetto w 1986 roku nastaly ciezkie czasy. Juventus nie mógl poradzic sobie z nowoczesna gra. Wszystkie wielkie nazwiska ladowaly w takich klubach jak Inter, Milan czy Napoli. Dzialacze wydawali mase pieniedzy na pilkarzy, którzy niczego nie osiagneli noszac koszulki w bialo-czarne pasy.
W koncu w 1990 roku Juventus odnosi sukces w Pucharze UEFA i Pucharze Wloch. Trzy lata pózniej do gablot Juve trafil kolejny Puchar UEFA.
Era Lippiego
Rok 1994 to poczatek przewodnictwa wielkiej trójcy (Antonio Giraudo, Luciano Moggi i Roberto Bettega). Trenerm zostal nikomu nieznany Marcello Lippi, których od razu zyskal uznanie w oczach dzialaczy, pilkarzy i kibiców. W pierwszym roku pracy od razu powiódl pilkarzy do pierwszego mistrzostwa Wloch od 9 lat. Do tego dolozyl takze dziewiaty Puchar Wloch, niestety poniósl porazke w finale Pucharu UEFA. Sezon 1995/96 to wreszcie sukces w Lidze Mistrzów (spadkobiercy po Pucharze Europy). W finale druzyna Lippiego pokonala Ajax Amsterdam po rzutach karnych. Kolejne lata to kolejne sukcesy: Puchar Interkontynentalny w Tokio, Superpuchar Europy a do tego kolejny sukces w krajowych rozgrywkach, czyli 24. scudetto. Lippi doprowadzil Juventus do kolejnych dwóch finalów Ligi Mistrzów jednak Juventus nie zdolal pokonac najpierw Borussi Dortmund (1996/97), a potem Realu Madryt (1997/98). Lippi te niepoowdzenia wynagrodzil kibicom zdobywajac scudetto numer 25. i kolejny Superpuchar Wloch. Barwy Juve reprezentowali wtedy miedzy innymi: Peruzzi, Ferrara, Pessotto, Zidane, Deschamps, Ravanelli, Vialli, Del Piero, Vieri, Inzaghi.
Posucha
W 1999 roku Lippiego zastapil Carlo Ancelotti, jednak mimo dobrej postawy druzyny nie potrafila ona niczego wielkiego osiagnac. W 1999 roku Bianconeri wywalczyli awans do Pucharu UEFA wygrywajac Puchar Intertoto, ale to bylo wrecz ich obowiazkiem. Kolejne dwa lata to blamaz na arenie miedzynarodowej, i strata dwóch mistrzostw Wloch w ostatnich kolejkach rozgrywek.
Powrót Lippiego
Rok 2001 to powrót Marcello Lippiego i wielkie nadzieje dzialaczy, kibiców i samych pilkarzy. I dokladnie tak samo jak w roku 1994 Lippi obejmujac Juventus zdobywa 26. Scudetto. Sukcesu nie nalezy przypisywac tylko trenerowi, na sukces zapracowali takze miedzy innymi: Del Piero, Nedved, Buffon, Thuram, Tudor, Pessotto, Conte, Trezeguet i inni.
Teraz przed nimi powrót na areny europejskie, powrót na szczyty w latach 60-70.
Do tej pory Juventus zgromadzil na swoim koncie 50 róznych trofeów - 27 mistrzostw Wloch, 9 Pucharów Wloch, 2 Puchary Mistrzów, Puchar Zdobywców Pucharów, 3 Puchary UEFA, 2 Superpuchary Europy, 2 Puchary Interkontynentalne i 4 Superpuchary Wloch.
Na podstawie:
tlumaczenia Juventiny
z tekstu zamieszczonego na stronie www.juventus.com,
tlumaczenia Thomasa Engelsmanna
z tekstu zamieszczonego w dunskim magazynie "Tipsbladet"
Poprawil i uzupelnil: MARTIN