Księżyc

  Jak wszyscy wiemy Księżyc jest jedynym naturalnym satelitą Ziemi. I jak na satelitę jest on dość duży. W porównaniu Fobosem lub Deimosem (księżyce Marsa, bardzo małe) wydaje się być gigantem. Ma on średnice 3470 km, więc jest o cztery razy mniejszy od Ziemi. Całkowicie jest pokryty różnymi kraterami oraz morzami. Najsłynniejsze kratery to Kopernik oraz Tycho.


  Na co dzień widzimy tylko jedną stronę księżyca, a druga była od zawsze niewidoczna. Dopiero w 1959 roku rosyjska sztuczna satelita Łuna 3 podglądnęła nieznaną stronę księżyca. Jak wiemy nasz satelita nie świeci własnym światłem, lecz odbija promienie słoneczne. Więc druga strona jest nazywana ciemną stroną :). Na księżycu panują wręcz spartańskie klimaty. Dzień trwa tam dwa tygodnie i temperatura wynosi wtedy 100 stopni Celsjusza. Podczas dwutygodniowej nocy temperatura spada aż do -100 stopni Celsjusza. Morza na księżycu są to ciemne plamy, które widzimy z powierzchni Ziemi. Największym z okrągłych mórz jest morze deszczów. Oczywiście na naszej satelicie nie ma wody, a nazwa morza powstała z tego powodu, że odróżniają się kolorem od reszty powierzchni księżyca.


  Pierwszy raz udało się stanąć na powierzchni księżyca Neilowi Amstrongowi w 1969 roku. Było to historyczne wydarzenie, które pobudziło wielu ludzi. Później jeszcze kilka razy astronauci z programu Apollo stawali na księżycu. Pobierali oni próbki skał oraz robili zdjęcia by lepiej poznać powierzchnię naszego jedynego satelity.

Księżyc od lat fascynował ludzi. Powstało o nim wiele mitów jak i historii. Ma on duży wpływ na życie ludzie oraz na naszą planetę. Więc czasami spędźcie przy jego oglądaniu więcej czasu, bo jest naprawdę fascynujący.