Geografia,Położenie i odkrywcy Antarktydy
Prawie 300 km na południe od
Australii leży najpóźniej odkryty przez Europejczyków kontynent - Antarktyda. Od
najbliższego kontynentu - Ameryki Południowej oddzielona jest 900 - kilometrową
Cieśniną Drake'a. Antarktyda zajmuje środkową część Antarktyki, do której
zalicza się również otaczające Antarktydę oceany. Granica Antarktyki przebiega w
miejscu, gdzie zimne cięższe wody antarktyczne schodzą pod wody cieplejsze,
mniej więcej od 480S do 600S.
Według średniowiecznych
legend na dalekim południu miał istnieć wielki kontynent. Był on nawet
umieszczany na mapach i globusach aż do XVIII wieku. W okresie odkryć
geograficznych podjęto wiele wypraw w poszukiwaniu tego kontynentu, ale raczej
wszystkie zaprzeczały jego istnieniu. Jeszcze na początku XX wieku trwały
dyskusje, czy Antarktyda jest kontynentem, czy tylko wielkim nagromadzeniem lodu
wspartym na wyspach.
Tymczasem w XIX wieku rozpoczęły
się połowy na wodach Antarktyki i wielorybnicy zakładali swoje bazy na
niektórych wyspach położonych blisko Antarktydy, między innymi na Orkadach
Południowych i Szetlandach Południowych. Pierwsi na Antarktydzie stanęli dwaj
polarnicy norwescy - 24 stycznia 1895 roku. Dwa lata później zorganizowano
wyprawę na statku belgijskim "Belgica", w której brało udział dwóch Polaków -
Henryk Arctowski jako naukowy kierownik wyprawy i Antoni Dobrowolski. W lutym
1898 roku wyprawa dotarło do Ziemi Grahama i zimowała tam wskutek uwięzienia
statku w lodach.
W 1911 roku wyruszyły dwie
niezależne wyprawy w kierunku bieguna południowego. Pierwsza dotarła wyprawa
Norwega Roalda Amundsena, który zdobył biegun 14 grudnia 1911 roku. Druga -
angielska wyprawa Roberta F. Scotta, dotarła do bieguna 17 stycznia 1912 roku,
jej uczestnicy w drodze powrotnej zginęli z wyczerpania. Obecnie na biegunie
południowym znajduje się amerykańska stacja badawcza, nazwana imieniem obu
zdobywców.
Źródło:
Podręcznik dla uczniów klasy 6 s.p.
MX