Geografia,Położenie i odkrywcy Antarktydy

Prawie 300 km na południe od Australii leży najpóźniej odkryty przez Europejczyków kontynent - Antarktyda. Od najbliższego kontynentu - Ameryki Południowej oddzielona jest 900 - kilometrową Cieśniną Drake'a. Antarktyda zajmuje środkową część Antarktyki, do której zalicza się również otaczające Antarktydę oceany. Granica Antarktyki przebiega w miejscu, gdzie zimne cięższe wody antarktyczne schodzą pod wody cieplejsze, mniej więcej od 480S do 600S.
    Według średniowiecznych legend na dalekim południu miał istnieć wielki kontynent. Był on nawet umieszczany na mapach i globusach aż do XVIII wieku. W okresie odkryć geograficznych podjęto wiele wypraw w poszukiwaniu tego kontynentu, ale raczej wszystkie zaprzeczały jego istnieniu. Jeszcze na początku XX wieku trwały dyskusje, czy Antarktyda jest kontynentem, czy tylko wielkim nagromadzeniem lodu wspartym na wyspach.
    Tymczasem w XIX wieku rozpoczęły się połowy na wodach Antarktyki i wielorybnicy zakładali swoje bazy na niektórych wyspach położonych blisko Antarktydy, między innymi na Orkadach Południowych i Szetlandach Południowych. Pierwsi na Antarktydzie stanęli dwaj polarnicy norwescy - 24 stycznia 1895 roku. Dwa lata później zorganizowano wyprawę na statku belgijskim "Belgica", w której brało udział dwóch Polaków - Henryk Arctowski jako naukowy kierownik wyprawy i Antoni Dobrowolski. W lutym 1898 roku wyprawa dotarło do Ziemi Grahama i zimowała tam wskutek uwięzienia statku w lodach.
    W 1911 roku wyruszyły dwie niezależne wyprawy w kierunku bieguna południowego. Pierwsza dotarła wyprawa Norwega Roalda Amundsena, który zdobył biegun 14 grudnia 1911 roku. Druga - angielska wyprawa Roberta F. Scotta, dotarła do bieguna 17 stycznia 1912 roku, jej uczestnicy w drodze powrotnej zginęli z wyczerpania. Obecnie na biegunie południowym znajduje się amerykańska stacja badawcza, nazwana imieniem obu zdobywców.

Źródło:
Podręcznik dla uczniów klasy 6 s.p.

MX