
In Flames - zwykła historia niezwykłej grupy
autor: kaReL
Subterranean Realm Of Flames
Szwecja to dla rozwoju metalu kraina mlekiem i miodem płynąca. To oaza ostrego grania, z której pochodzą takie zespoły jak: Edge of Sanity, Dissection, Dismember, Bathory, Marduk, HammerFall, Katatonia, Opeth czy Therion. Zróżnicowanie muzyczne jak widzicie jest duże - od black metalu, poprzez trash/death metal aż po gothic. Ale to właśnie w Szwecji narodził się nowy gatunek muzyczny, a mianowicie melodyjny death metal. Gatunek ten to najprościej mówiąc wypadkowa dwóch styli: potężnych, deathowych riffów i growli oraz iście heavy metalowych motywów (głównie solówek). Obecnie głównymi przedstawicielami są Dark Tranquillity, Soilwork, In Flames, lecz nie należy zapominać także o At The Gates, Arch Enemy czy Eucharist. Tekst ten będzie poświęcony jednej z tych kapel, a mianowicie - In Flames.
Spytacie zapewne dlaczego akurat ten zespół? Odpowiedź jest prosta - żaden z pozostałych zespołów nie zaszedł tak daleko, jak oni. Ich muzyka ewoluowała z każdym następnym albumem, lecz to co pozostawało niezmienne to geniusz. Zapraszam do zagłębienia się w świat Płomieni.
Był rok 1990, kiedy to Jesper Stromblad postanowił, że odejdzie z zespołu Ceremonial Oath, w którym dotychczas
występował, wraz z Andersem Fridénem i Andersem Iwersem. Chciał tworzyć muzykę w innym kierunku i razem z Johanem Larssonem oraz Glenem Ljungströmem założył zespół IN FLAMES . Razem nagrali demo,
które podrzucili do wytwórni Wrong Again Records, z zamiarem, jak można się domyślić, podpisania kontraktu
płytowego. Owe demo, zawierające trzy utwory bardzo przypadło do gustu "grubej rybie" z wytwórni, która zgodziła się
podpisać z nimi umowę. Kierownik zapytał, czy mają więcej utworów niż trzy dostarczone na płycie, a oni
odpowiedzieli: "Tak mamy jeszcze 14 utworów". I tak następnego dnia zabrali się do nagrywania albumu
"Lunar Strain", który ukazał się nieco później i stał się wielkim sukcesem w "metalowym" podziemiu.
W nagraniach uczestniczyło kilka osób z poza zespołu (pełnili rolę muzyków sesyjnych). Przez zespół
przewinęły się następujące osobowości: Mikael Stanne i Anders Jivarp (Dark Tranquillty), Anders Iwers
(Tiamat), Henke Forss (Dawn), Daniel Erlandsson (Eucharist, Arch Enemy) i paru innych. Następnie zespół
nagrał mini album "Subbteranean", który stał się przełomowym w ich karierze i pomocnym w wydostaniu się
z podziemnego rynku oraz umożliwił podpisanie kontraktu z większą wytwórnią - Nuclear Blast, pod której
skrzydłami znajdują się do teraz. Po jakimś czasie chłopaków zaczęło męczyć ciągłe wypożyczanie muzyków
po to, by nagrać album lub zagrać koncert, i poprosili Andersa Fridéna oraz Björna Gelotte, aby przyłączyli sie
do zespołu, na stanowiska, kolejno wokalisty i perkusisty. Zgodzili się i od tego momentu, zespół In Flames miał
już pełny skład. Nagrali i wydali wtedy następny album "The Jester Race", który okazał wielkim sukcesem na
całym świecie. Zespół zaczął zwracać uwagę na siebie w całej Europie i Japonii, gdzie licencję na ich plyty
posiadała wytwórnia Toy's Factory. Pojechali w trasę razem z Samael, Grip Inc., oraz Kreator - była to pierwsza
wielka rzecz jaka im się przytrafiła, lecz z pewnością nie ostatnia. Niektóre występy tu i tam, spowodowały, że
Johan i Glenn podjęli decyzje dotyczącą swojej przyszłości i niestety postanowili nie być już częścią zespołu.
Oboje ogłośili, że po nagraniu "Whoracle" postanawiają odejść i Björn, Jesper oraz Anders zostali ze skończonym
materiałem i ... połową zespołu. Szczęśliwie łaczyła ich przyjaźń z Peterem Iwersem i Niklasem Englinem, którzy
zbiegiem okoliczności grali na basie i gitarze i po zakończeniu nagrań udali się z resztą In Flames na mini-trasę z
Dimmu Borgir. Pracowało im się świetnie, obu gentelmanów poproszono o zostanie w zespole na dłużej... i zgodzili
się. Już wszyscy razem postanowili kontynuować trasę po Europie i zagrać kilka koncertów w Japonii, która przywitała
grupę bardzo gorąco. Było to dla nich nielada doświadczenie. Po powrocie do Szwecji Niklas opuścił zespół, aby
skupić się na swoim zespole Gardenian. Był to punkt zwrotny w ich karierze, gdyż postanowili zamienić Björna ze
stanowiska perkusisty na gitarę (w rzeczywistości był gitarzystą) oraz zatrudnić Daniela Svenssona na jego miejsce.
Zmiana wyszła na dobre, a zespół w nowym składzie nagrał znakomity "Colony". "Kolonizacja" sprawiła, że objechali
cały świat i nareszcie zyskali posłuch, na który czekali. Grali w halach, które prawie wszędzie były wypełnione po brzegi.
Impreza rozkręciła się na kilka miesięcy, a odbiór na całym świecie był doskonały. W sierpniu 2000 roku, po latach
koncertowych sukcesów, wypuścili kolejny album- "Clayman"
Nagranie świetnie radziło sobie na rynku i przez kilka miesięcy utrzymywało się w czołówce najlepiej sprzedających się płyt.
Po kilku występach w towarzystwie Dream Theater, Slipknot, Testament, Methods Of Mayhem i wielu innych, następna w kolejce
była kolejna trasa światowa. In Flames zahaczyli o Europę i Japonię, co było wkręcone pomiędzy dwa występy w Ameryce. Było
to to samo, co w zeszłym roku tylko, że występowali dla większej publiki, w wiekszych miejscach i oczywiście z większym materiałem.
W Japonii, Jesper otrzymał nagrodę przyznawaną przez miesięcznik BURRN! dla najlepszego kompozytora roku.
Kolejne trasy okazały się następnymi, wielkimi sukcesami. Peter Iwers nie dołączył do nich na cała trasę, gdyż musiał
zostać w domu i opiekować się "juniorem", lecz korzystając z okazji załapał się na trasę po Skandynawii i Japonii.
Podczas jego nieobecności zastępował go Dick Löwgren (Armageddon). Rok 2000 przyniósł 150 występów, po których
członkowie zespołu udali się na zasłużone wakacje. W 2001 Peter wrócił do zespołu i zagrali wspólnie kilka
pojedynczych koncertów w Szwecji, z których najważniejszy odbył się w Gothenburgu i był transmitowany w czterech
stacjach telewizyjnych oraz na żywo, na antenie radia. Zespół znalazł się na: #4 miejscu w Japonii, #3 w Kanadzie, #1 wg.
Metal Maniacs oraz zają 17 pozycję na oficjalnej, szwedzkiej liście przebojów. Po nakręceniu klipu do "Only For The Weak" zespół udał się na mini-trasę po Europie składającą się z 13 występów, które zobaczyło łącznie 20,000 ludzi.W połowie roku 2001 ujrzał światło dzienne
krążek -"The Tokyo Showdown"- z zarejestrowanymi występami w Japonii. Na początku roku 2002, po trasie koncertowej
odbytej wraz ze Slipknot, American Head Charge oraz Down The Sun, zespół wszedł do studia, aby nagrać kolejny album.
Nie skorzystali jednak z dotychczasowego studia Fredman, a postanowili nagrać swoją nową płytę w Dug-Out Studio w Uppsala,
w Szwecji... W międzyczasie została wydana zremasterowana płyta "The Jester Race" wraz z dołączoną ep-ką "Black Ash-Inheritance".
2 września 2002 roku ukazała się kolejna płyta zespołu zatytułowana "Reroute To Remain" i zawierająca 14 utwrów. Do jednego z nich -
"Cloud Connected" - został nakręcony teledysk, którego premiera odbyła się w niemieckiej stacji Viva 3 września. Zespół dużo koncertuje głównie po Stanach (Slayer, Soulfly, Dark Tranquillity, Sentenced, Killswitch Engage), ale na jeśieni rozpocznie się trasa koncertowa po Europie w towarzystwie Pain oraz Soilwork. Grudzień to czas koncertów w Azji, a dokładnie w Koreii oraz Japonii, gdzie zespół zagrał w sumie 5 koncertów. Początek roku 2003 to dla zespołu czas nominacji. I tak o to IF zostali nominowani do miana zespołu roku oraz za album "RTR"(Rockbjörnen). Zwyciężyli także w głosowaniu organizowanym przez szwedzki MANIFEST jako najlepszy zespół koncertowy. Na pierwszą trasę koncertową w roku 2003 (marzec/kwiecień) udali się do USA supportując Mudvayne. Po zakończonej trasie zespół oświadczył, że powstanie kolejny teledysk do kawałka "Trigger". Ten sam tytuł posiada również 5-utworowa EPka, która ukazała się 10 czerwca 2003 roku. Wcześniej, bo 18 maja zespół wyjeżdża do Danii na sesje przednagraniowe do nowego albumu i szykuje się do kolejnej trasy koncertowej po USA (czerwiec/lipiec - tym razem w roli headlinera), gdzie zagrają również Soilwork, Chimara oraz Unearth.

Dyskografia:
1994 - Lunar Strain
1995 - Subterranean EP
1996 - The Jester Race
1997 - Black Ash - Inheritance EP
1997 - Whoracle
1999 - Colony
2000 - Clayman
2001 - The Tokyo Showdown (Live in Japan 2000)
2002 - Reroute To Remain
2003 - Trigger EP
Obecny skład:
Anders Fridén - wokale
Björn Gelotte - gitara
Jesper Strömblad - gitara
Peter Iwers - gitara basowa
Daniel Svensson - perkusja
p.s.
Biografia pochodzi z mojej strony (www.inflames.of.pl) poświęconej tej kapeli. Jeżeli choć trochę zainteresowała Was lektura tego tekstu udajcie się tam po szczegółowe informacje. Znajdziecie tam mnóstwo wywiadów, recenzji, tłumaczenia tekstów, galerię itp.
|