KĄCIK HISTORYCZNY

HISTORY ZONE nr 16

II Rzeczpospolita (1918-1939)
Centralny okręg przemysłowy

Cthulhu

W 1935 roku kierownictwo gospodarki polskiej objął wicepremier Eugeniusz Kwiatkowski, inżynier-chemik. Pod jego kierownictwem powstał czteroletni plan inwestycyjny na lata 1936-1940. Częścią tego planu był Centralny Okręg Przemysłowy.

COP był jednym z największych osiągnięć gospodarczych II Rzeczypospolitej. Obejmował 15% terytorium II Rzeczypospolitej i 18% jej ludności. Zlokalizowano go na terenach upośledzonych pod względem rozwoju gospodarczego, na dawnym pograniczu zaboru rosyjskiego i Galicji. COP obejmował wschodnią część województwa kieleckiego, południową Lubelszczyznę, wschodnią część Krakowskiego i zachodnią część ówczesnego województwa lwowskiego. Na terenie COP leżały miasta: Lublin, Radom, Kielce, Przemyśl, Sandomierz, Nowy Sącz, Rzeszów, Zamość, Chełm. Centralny okręg przemysłowy podzielono na trzy rejony różniące się specyfiką gospodarczą: surowcowy - lubelski, aprowizacyjny - sandomierski i przemysłowy - leżący w widłach rzek Dunajca, Wisły i Sanu, czyli w tzw. trójkącie bezpieczeństwa. COP był zlokalizowany w centralnej Polsce, gdyż musiał znajdować się z bezpiecznej odległości od III Rzeszy i ZSRR. Bez zwłoki podjęto budowę wielu obiektów przmysłowych. COP dał zatrudnienie ponad 100000 osobom.

Zbudowano elektrownię wodną w Różnowie na Dunajcu, rozbudowano zakłady chemiczne w Mościcach, fabryki broni w Radomiu i Starachowicach, zbudowano też zakłady budowy silników samolotowych w Rzeszowie i samolotów w Mielcu, i samochodów ciężarowych w Lublinie.

Mimo iż wielu obiektów COP-u nie ukończono do wybuchu II wojny światowej, to jednak do 1939 roku zbudowano i uruchomiono ponad 100 zakładów przemysłowych, a dalsze 300 znajdowało się w budowie.

<--