Dlaczego nienawiść?
Stoi. Stoi i płacze. Przed nią - jej dom. A może raczej to, co z niego zostało.
Kupa gruzu, trochę potłuczonego szkła i pogruchotane deski, niegdyś jej meble. Uratowała się. Na ramieniu - krew. Ściska fotografię syna. Ból, wielki ból w duszy. On nie przeżył. Dlaczego?
Nie ma nic. Bieda. Nędza. Beznadzieja. Zbłąkana (?) bomba. Huk. Krzyk. Bieg w stronę okna. Skacze. Upada na kolano. Krew. Obok niej - trup. Rozbita czaszka. Strach o jutro. Kolejna ofiara. Dlaczego?
Marsz. Długi, beznadziejny marsz. Żebrze. Nic. Znowu nic. Znowu marsz. Strzały. Żołnierze. Walka. Kule. Gniew. Śmierć żołnierzy. Dlaczego?
Stoi. Patrzy przed siebie. Aleja. Defilada. Zwycięska armia. Stukot butów. Dźwięk odznaczeń. Człowiek. Biegnie. Wbiega między wojsko. Eksplozja. trupy. Czuje nienawiść. Masakra. Dlaczego?
Nie ma dla niej nadziei. Tylko ból, potem gniew, w końcu nienawiść. Wymierzona w żołnierzy defilujących na alei, w zamachowca, w tego, kto zburzył jej dom. Nie ma nadziei. Dla niej już nie. Straciła wszystko. Dla niej nie ma już Boga. Jest tylko nienawiść. Dlaczego?
W imię czego ona nienawidzi?
W imię czego zadaje się ból?
W imię czego się zabija?
Mijają lata. Nie miała nic. jest już stara. Ma skromny dobytek. Choroba. Karetka. Szpital. Łóżko. Samotność. Nie ma już nikogo. Została tylko jej nienawiść. Sama już nie pamięta do kogo. Ale ona jest. Jest sama. Umiera. Wie, że nie ma już dla niej ratunku. Umiera sama. Dlaczego? Nienawiść. Dzięki niej samotność i śmierć. Pustka. Ciemność. Widzi światło. Biegnie, Jest coraz dalej. Nie wie, jak się do niego dostać. Zna już tylko nienawiść. Dlaczego? Tylko nienawiść. To ona jednocześnie podtrzymywała ją do działania i niszczyła ją. Dlaczego? Dlaczego to wszystko? Po co wojna, głód, choroby i śmierć. Jeżeli wiesz - napisz. Może wreszcie to zrozumiem.
Zoor the Barbanian.