*** Dream Theater - "Metropolis pt. II - Scenes From Memory" ***
Dream Theater - "Metropolis Cz.2: Obrazy z pamięci"


Postacie:
- Nicholas
- Victoria Page
- Senator Edward Baynes (The Miracle)
- Julian Baynes (Śpiący)
- Hypnoterapeuta


AKT I
1) Scena Pierwsza: Nawrót (02:06)
- John Petrucci

[Teraźnieszość]
[Hypnoterapeuta:]
"Zamknij oczy i spróbuj się rozluźnić.
Weź głęboki wdech, po czym powoli wypuść powietrze.
Skoncentruj się na oddychaniu.
Z każdym oddechem stajesz się bardziej rozluźniony.
Wyobraź sobie błyszczące białe światło nad tobą,
skupiając się na tym świetle gdy przepływa przez twoje ciało.
Pozwól sobie odpłynąć, podczas gdy ty zapadasz coraz głębiej
w bardziej odprężony stan umysłu.
Teraz kiedy odlicze od dziesięciu do jednego,
poczujesz się spokojniejszy i opanowany.
Dziesięć. Dziewięć. Osiem. Siedem. Sześć.
Wkroczysz do bezpiecznego miejsca gdzie nic nie może cię skrzywdzić.
Pięć. Cztery. Trzy. Dwa.
Jeśli w jakiejkolwiek chwili będziesz musiał powrócić,
jedyne co musisz zrobić to otworzyć oczy. Jeden."

[Nicholas:]
Bezpieczny w świetle które mnie otacza
Wolny od strachu i bólu
Mój podświadomy umysł
Zaczyna krążyć w czasie
By na nowo połączć się z przeszłością

Nic nie wydaje się prawdziwe
Zaczynam się czuć
Zagubiony we mgle snu

I kiedy zbliżam się
Obraz staje się wyraźniejszy
Jakbym oglądał moje życie na ekranie

Witaj Victorio, tak miło cię widzieć
Moja przyjaciółko.

2) Scena Druga: I. Uwertura 1928 (02:37)
(instrumentalny)

3) Scena Druga: II. Dziwne Deja Vu (05:12)
- Mike Portnoy

[Teraźniejszość]
[Nicholas:]
Podświadome Dziwne Uczucie
Nieświadomy odpoczynek
Co za przyjemny koszmar
I nie mogę się doczekać by dostać się tam ponownie

Za każdym razem gdy zamykam oczy
Widzę kolejną jaskrawą niespodziankę
Kolejne całe życie czeka
Niedokończone, rozmywające się rozdziały

[Przeszłość]
Coraz bliżej- powoli dochodzę w pole widzenia
Przybyłem- Oślepiający blask słońca prześwituje

Jest tu dom, któremu jestem przypisany
Znajome otoczenie, nic nowego
I jest ścieżka prowadząca tam
Z prześladującym chłodem w powietrzu

Jest pokój na szczycie schodów
Każdej nocy jestem tam
Jest i dziewczyna w lustrze
Jej twarz staje się wyraźniejsza
Dziecko nie powiesz mi czemu tu jestem?

W jej oczach- wyczuwam historię nigdy nie opowiedzianą
Za pozorami- Jest coś płaczącego
W jej duszy...

[Victoria:]
Dzisiaj w nocy szukałam tego
Uczucia głęboko we mnie
Dzisiaj w nocy szukałam
Tego czego nie wie nikt
Próbując się uwolnić

Ja po prostu nie potrafię sobie pomóc
Czuję jakbym wychodziła z siebie
To dzieli moje serce na dwa
Nie jestem tą którą Śpiący myślał że zna

[Teraźniejszość]
[Nicholas:]
Z powrotem na nogach
Oczy otwarte na rzeczywisty świat
Metropolis otacza mnie
Odbicie w lustrze roztrzaskało się

Dlaczego to inne życie
Nawiedza mnie każdego dnia
Wyrwę się na drugą stronę
Jeśli tylko znajdę sposób

Coś okropnie znajomego
Uczucie z którego tak trudno się otrząsnąć
Czy mogłem żyć w tym innym świecie
Oto połączenie które muszę odnaleźć

Ciągle szukam ale nie wiem do końca czego
Zagubionego klucza by otworzyć drzwi mego umysłu

Dzisiaj szukam tego
Uczucia które nie chce mnie opuścić
Dzisiaj szukam tego
Tego co wiem tylko ja
Próbując się uwolnić

Ja po prostu nie potrafię sobie pomóc
Czuję jakbym wychodził z siebie
To dzieli moją duszę na dwa
Nie jestem tym którego myślałem że znam

Ja po prostu nie potrafię sobie pomóc
Czuję jakbym wychodził z siebie
Niesamowite, dziwne Deja Vu
Ale nie obchodzi mnie to- Zamierzam odnaleźć prawdę

4) Scena Trzecia: I. Przez Moje Słowa (01:02)
- John Petrucci

[Teraźniejszość]
[Nicholas:]
Wszystko co twoje oczy kiedykolwiek widziały
Wszystko co kiedykolwiek słyszałaś
Jest wyryte w mej pamięci
Wypowiedziane przez moje słowa

Wszystko co zabieram ze sobą
Jest wszystkim co pozostawiłaś w tyle
Dzielimy jedną wieczność
Żyjąc w dwóch umysłach
Połączonych nieskończoną nicią
Niemożliwą do zerwania

5) Scena Trzecia: II. Fatalna Tragedia (06:49)
- John Myung

[Teraźniejszość]
[Nicholas:]
Sam w nocy
Czuję się tak dziwnie
Muszę odnaleźć
Wszystkie odpowiedzi na moje sny

Kiedy zasypiam w nocy
Słyszę płacz
Co to oznacza?

Zatrzasnąłem drzwi i przeniosłem się do innego domu
Spotkałem starszego mężczyznę, wydawało się że jest sam
Czułem że mogę mu zaufać
Rozmawiał ze mną tej nocy;

"Chłopcze czy wiedziałeś że zamordowano tu dziewczynę?"
"O tej fatalnej tragedii mówi się od lat"
Victoria odeszła na zawsze
Pozostały tylko wspomnienia
Odeszła z tego świata
Była taka młoda

Bez miłości
Bez prawdy
Nie może być odwrotu

Bez wiary
Bez nadziei
Nie może być spokoju umysłu

Gdy noc nadeszła
Zacząłem szukać swojej drogi
Dowiedziałem się o tragedii
Tajemnicy po dziś dzień

Próbowałem zdobyć więcej odpowiedzi
Ale on powiedział, "Jesteś zadny na siebie."
Po czym odwrócił się i zostawił mnie
Gdy stałem tam całkiem sam
Powiedział, "Poznasz prawdę
Kiedy odkryjesz kolejne dni..."

Bez miłości
Bez prawdy
Nie może być odwrotu

Bez wiary
Bez nadziei
Nie może być spokoju umysłu

[Hypnoterapeuta:]
"Teraz nadszedł czas by zobaczyć jak umarłeś.
Pamiętaj że śmierć nie jest końcem,
ale jedynie przejściem."

6) Scena Czwarta: Poza to życie (11:22)
- John Petrucci

[Przeszłość]
Nagłówek: "Morderstwo, zabito młodą dziewczynę
Rozpaczliwe strzały na Echo's Hill
Tragiczne zakończenie, zabójca nie żyje
Ewidentne samobójstwo."

Świadek usłyszał przerażający dźwięk
Przybiegł by zobaczyć martwą kobietę
Leżącą na ziemi

Obok niej stał mężczyzna
Nerwowy, roztrzęsiony, z pistoletem w dłoni
Świadek mówi że próbował pomóc
Ale tamten skierował broń w swoją stronę

Jego ciało upadło w poprzek tej biednej młodej dziewczyny
Po daremnym krzyku
Świadek pobiegł wezwać pomoc
Smutne zamknięcie dla niespełnionej młosnej historii

Nasze czyny wędrują daleko
Czym byliśmy tym jesteśmy

Nasze czyny wędrują daleko
Czym byliśmy tym jesteśmy

Chciała miłości na zawsze
Ale on miał inny plan
Zszedł na złą drogę
Musiała go zostawić
Powiedziała, "Nie mogę kochać nieobliczalnego mężczyzny."

Może i znalazła by powód by mu przebaczyć
Jeżeli tylko spróbowałby się zmienić
Czy ich fatalne spotkanie było uprzednio zaplanowane?

Czy miała miejsce brutalna szarpanina?
Każdy ślad ku temu wskazywał
Świadek znalazł na ziemi składany nóż
Czy ofiara niczego nie podejrzewała?
Kontynuowali śledztwo
Znaleźli kartkę w kieszeni mordercy
Mógł to być list pożegnalny
Może stracił swoją ukochaną

Czuję że została mi do zrobienia jedna rzecz
Prędzej odebrałbym sobie życie
Niż żył mając cię utracić

Nasze czyny wędrują daleko
Jacy byliśmy tacy jesteśmy

Nasze czyny wędrują daleko
Jacy byliśmy tacy jesteśmy

Wszystko czego uczymy się teraz
(Jacy byliśmy tacy jesteśmy)
Jest przenoszone poza to życie

Wszystko czego uczymy się teraz
(Jacy byliśmy tacy jesteśmy)
Jest przenoszone poza to życie

Nasze czyny wędrują daleko
Jacy byliśmy tacy jesteśmy

Nasze czyny wędrują daleko
Jacy byliśmy tacy jesteśmy

Wszystko czego uczymy się teraz
(Jacy byliśmy tacy jesteśmy)
Jest przenoszone poza to życie

Wszystko czego uczymy się teraz
(Jacy byliśmy tacy jesteśmy)
Jest przenoszone poza to życie

7) Scena Piąta: Jej oczyma (05:29)
- John Petrucci

[Teraźniejszość]
[Nicholas:]
Tak na prawdę nie miała szansy
Tej nieuchronnej księżycowej nocy
Poświęcona bez walki
Ofiara swojej ceremonii

Teraz gdy zostałem ostrzeżony
I odkryłem tą tragedię
Smutek rośnie we mnie
To wszystko wydaje się takie niesprawiedliwe

Uczę się wszystkiego o moim życiu
Patrząc jej oczyma

Tuż poza bramą cmentarza
Gdzie trawa przerosła
Zobaczyłem napis na jej grobie
Poczułem się jakbym miał się udusić

"Ku pamięci naszego kochanego dziecka
Tak niewinnego, o oczach szeroko otwartych"
Czułem taką pustkę płacząc
Jakby część mnie umarła

Uczę się wszystkiego o moim życiu
Patrząc jej oczyma

I kiedy jej oblicze
Wędrowało w moich myślach
Płakałem jak dziecko
Leżąc rozbudzony w łóżku

I ja wiem jak to jest
Stracić kogoś kogo kochasz
A to wydawało się tym samym

Nie dano jej żadnego wyboru
Rozpacz ukradła jej głos
Mnie w życiu dano o wiele więcej
Mam syna, mam żonę

Musiałem cierpieć ten ostatni raz
Smucić się nad nią i pożegnać się
Na nowo przeżyć udrękę przeszłości
By dowiedzieć się w końcu kim byłem

Drzwi otworzyły się szeroko
Odwracam się wraz z falą
Patrząc jej oczyma

AKT II
8) Scena Szósta: Dom (12:53)
- Mike Portnoy

[Przeszłość]
[Śpiący:]
Błysk- jezioro ognia
Granice wynoszą mnie wyżej
Mój umysł ocieka pożądaniem
Ograniczony i przemęczony

Życie tą szaradą
Do nikąd mnie nie prowadzi
Nie mogę tym wstrząsnąć
Zimna krew miasta wzywa mnie do domu...
Dom... Oto za czym tęsknię
Z powrotem do domu... gdzie jest moje miejsce

Miasto- ono mnie woła
Schyłkowe sceny z mej pamięci
Żal- wieczność
Moje demony przybywają by mnie zatopić

Pomocy- ja spadam, czołgam się
Nie potrafię utrzymać się z dala od jego szponów
Nie mogę tego mieć, ten nałóg
Wzywa mnie z powrotem do mego domu

[The Miracle:]
Pamiętam pierwszy raz gdy przyszła do mnie
Całą noc rozlewała swą duszę płacząc...

Pamiętam że powiedziano mi o nowej miłości która się narodziła
Dla każdego kto umarł...

Nigdy nie myślałem że
Mógłbym ciągnąć dalej to życie
Ale nie potrafię się powstrzymać
Nieważne jak bardzo się staram

Życie ich "innym" życiem
Donikąd ich nie prowadzi
Uczynię ją moją żoną
Jej słodka pokusa wzywa mnie do domu...
Dom... Oto za czym tęsknię
Za moim domem... gdzie jest jej miejsce

Jej uniesienie- tak wiele dla mnie znaczy
Nawet łudzę się, okłamuję samego siebie
Victoria obserwuje i uśmiecha się z namysłem
Zabiera mnie do domu

Pomocy- on jest moim bratem, ale ja ją kocham
Nie potrafię utrzymać się z dala od jej dotyku
Podstęp, hańba
To wzywa mnie z powrotem do domu

[Teraźniejszość]
[Nicholas:]
Jej historia- ona zawiera klucz
Odblokowujący sny z mej pamięci
Rozwiązywanie tej zagadki
Jest wszystkim co jest częścią mnie

Pomocy- nawrót, obsesja
Nie mogę utrzymać się z dala od jej szponów
Bez wątpliwości, dowiaduję się
Że to wzywa mnie z powrotem do domu

9) Scena Siódma: I. Taniec Wieczności (06:13)
(instrumentalny)

10) Scena Siódma: II. Ten Ostatni Raz (03:47)
- James LaBrie

[Teraźniejszość]
[Nicholas:]
To nie ma żadnego sensu
To tragiczne zakończenie
Pomimo dowodów
Wciąż czegoś brakuje

Słyszałem pewne opowiadane plotki
Smak czyjegoś bogactwa
Czy Victoria zraniła jego duszę?
Czy pożegnała go?

[Przeszłość]
[Victoria:]
Ten ostatni raz
Będziemy leżeć tu dziś
Ten ostatni raz
Zanim zanikniemy
Ten ostatni raz
Będziemy leżeć tu dziś
Ten ostatni raz
Powoli zanikamy...

[Teraźniejszość]
[Nicholas:]
I oto jestem w jego domu
Zawiera wiele poszlak
Potwierdzających moje przypuszczenia
I tak jak stoję tu w tej chwili
Wreszcie pokazano mi to o czym zawsze wiedziałem

Przypadek w który nie mogę uwierzyć
Jakby moje dziecięce marzenia spełniły się

Czyżby to były są jej wspomnienia
Obudzone mymi oczyma
Ten dom wrócił do życia

Otwarte drzwi
Przechodzę przez nie
Prosto do jego sypialni

Czuję takie zimno jak na zewnątrz
Ściany znikają
Krzyczącej kobiecie
Mężczyzna udziela przebaczenia
Słów jego usłyszeć nie mogę

11) Scena Ósma: Dusza Żyje Dalej (06:38)
- John Petrucci

[Teraźniejszość]
[Nicholas:]
Skąd się wzięliśmy?
Dlaczego tu jesteśmy?
Dokąd idziemy po śmierci?
Co jest po tym wszystkim
I co jest wcześniej?
Czy cokolwiek w życiu jest pewne?

Mówią, "Życie jest zbyt krótkie,"
"Tu i teraz"
I "Dano ci tylko jedną szansę"
Ale czy może być więcej,
Czy żyłem wcześniej,
Czy może to wszystko co mamy?

Gdybym umarł jutro
Wszystko byłoby w porządku
Ponieważ wierzę
Że po tym jak umieramy
Dusza żyje dalej

Zawsze obawiałem się śmierci
Zawsze myślałem że śmierć jest końcem
Ale to było wcześniej
Już się tego nie boję
Wiem że moja dusza wzniesie się

Mogę nigdy nie znaleźć wszystkich odpowiedzi
Mogę nigdy nie zrozumieć dlaczego
Mogę nigdy nie udowodnić
Tego co wiem, że jest prawdą
Ale wiem że i tak muszę spróbować

Gdybym umarł jutro
Wszystko byłoby w porządku
Ponieważ wierzę
Że po tym jak umieramy
Dusza żyje dalej

[Victoria:]
"Idź dalej, bądź dzielny
Nie płacz nad moim grobem
Bo już mnie tu nie ma
Ale proszę nigdy nie pozwól
Twej pamięci o mnie zaniknąć"

[Nicholas:]
Bezpieczny w świetle które mnie otacza
Wolny od strachu i bólu
Mój zapytywany umysł
Pomógł mi na nowo odnaleźć
Sens mojego życia
Victoria jest prawdziwa
Wreszcie czuję się
Spokojny o dziewczynę z moich snów
I teraz gdy tu jestem
Wszystko jest całkiem jasne
Dowiedziałem się co to wszystko znaczy

Gdybym umarł jutro
Wszystko byłoby w porządku
Ponieważ wierzę
Że po tym jak umieramy
Dusza żyje dalej

12) Scena Dziewiąta: Wreszcie Wolny (12:00)
- Mike Portnoy

[Teraźniejszość]
[Hypnoterapeuta:]
"Jesteś po raz kolejny otoczony przez błyszczące białe światło.
Pozwól temu światłu wyprowadzić cię z przeszłości do naszego czasu.
Gdy światło rozproszy się powoli wrócisz do przytomności
pamiętając o wszystkim czego się dowiedziałeś. Kiedy powiem ci byś otworzył oczy
wrócisz do teraźniejszości, czując spokój i odprężenie.
Otwórz oczy, Nicholas."

[Przeszłość]
[The Miracle:]
Piątkowy wieczór
Krew wciąż na mych dłoniach
I pomyśleć że mogła mnie zostawić
Dla tego niewdzięcznika

Jedyny ocalały
Brak świadków przestępstwa
Muszę się pospieszyć by to ukryć
Myślę, że mam jeszcze czas

Wydawałby się tak pozbawiony nadzieji i zagubiony z tą kartką
Kupią każde napisane przeze mnie słowo

"To uczucie we mnie
Wreszcie odnalazłem miłość, wreszcie jestem wolny
Nigdy więcej rozrywany na pół
Odebrałbym sobie życie nim cię utracę"

[Victoria:]
Czułam się dobrze tego piątkowego popołudnia
Pobiegłam do Juliana
Powiedziałam że niedługo się spotkamy

Moje serce zawsze należało do niego
Musi to wiedzieć
Uwolnię się od The Miracle
Czas na niego

To uczucie we mnie
Wreszcie odnalazłam miłość, wreszcie jestem wolna
Nigdy więcej rozrywana na pół
Zabiłby swojego brata gdyby tylko wiedział

Ich miłośc odnowiła się
Spotykali się
Na ścieżce poza zasięgiem wzroku
Myśleli że nikt nie wie
Aż w nocy rozległ się strzał

[The Miracle:]
"Otwórz oczy, Victoria."

[Victoria:]
"Aaah!"

[Śpiący:]
Ten ostatni raz
Leżymy tu dziś
Ten ostatni raz
Zanim zanikniemy
Ten ostatni raz
Leżymy tu dziś
Ten ostatni raz
Zanikamy...

Gdy ich ciała leżą
I zbliża się koniec
Dusze mkną przez powietrze
Wszystkie ich obawy znikają, wszystko staje się jasne
Oślapiejące światło staje się widoczne
Stara dusza zamieniana na nową
Znajomy głos przychodzi prześwitując...

[Teraźniejszość]
[Nicholas:]
To uczucie we mnie
Wreszcie odnalazłem moje życie, wreszcie jestem wolny
Nigdy więcej rozrywany na pół
Poznałem moje życie żyjąc tobą

To uczucie we mnie
Wreszcie odnalazłem moje życie, wreszcie jestem wolny
Nigdy więcej rozrywany na pół
Żyję własnym życiem ucząc się od ciebie

Wkrótce znów się spotkamy, któregoś dnia...

[TV News:]
"...dzienniki z Londynu, Francji, Rosji
i Włoch zrezygnowały ze swoich przewodnich
historii, wszystkie oczekując rezultatu tej
dotyczącej człowieka uważanego za członka amerykańskiej arystokracji."
"I jak możecie sobie wyobrazić, zarówno niebo
tu nad Waszyngtonem, jak i nastrój posmutniały
i ludzie zaczynają godzić się
z możliwością, że stają się świadkami kolejnej
tragedii z tego długiego ciągu nieszczęść."
"Reakcje z Waszyngtonu i
z pewnością z każdego miejsca na świecie od..."

[Hypnoterapeuta:]
"Otwórz oczy, Nicholas."

[Nicholas:]
"Aaah!"

Ufff to by było na tyle. Starałem się oddać treść utworów najlepiej jak potrafię, miejscami rezygnując z dosłownego tłumaczenia na rzecz lepszej czytelności i poprawności gramatycznej ;-) Mam nadzieje że tłumaczonko się przyda. Wszelkie poprawki i uwagi, zarówna pozytywne jak i negatywne, proszę kierować na adres: caps_l@toya.net.pl . Pozdroofka dla wszystkich fanów dobrej muzyki!!!

PS. Angielską wersję textu pobrałem ze strony: http://www.ivorygate.com/dt


© -=wickerman=-